"O beni sahildeki bir 'yabancı' sansa da, ben onun her anında, her anısındayım. Benim için sadece o var Rosé."

"Ama sen Lily, sen benim duygularımsın. En çok sana üzülüyorum, en çok senle mutlu oluyorum, en çok sana kızıyorum, en çok sana merhamet gösteriyorum. Sen benim aşkımsın Lily."

"Ne kararı?" Salladığı ayağını izlerken sordum. "Ölmelerine karar vermeni." Kaşlarımı çattım ve ondan biraz daha uzaklaştım. Sinirleniyordum. "Bu kararı ben veremem seni lanet olası!" Bağırdığımda şaşırmıştı. Benden böyle bir tepki beklemiyordu. "Bazı insanlar ölmeyi hak eder Lalisa."

"Lisa, Jennie hapishaneden firar etmiş!" Gözlerimi kısarak mesajı yüksek sesle tekrar ve tekrar okudum. İdrak etmekte sorun yaşayan bir insan olmamıştım hiç. Ama şimdi kesinlikle idrak edemiyordum. Bu imkansız!

[jenlisa] Lalisa korkuyordu. Etraf karanlık ve boş. Görüşü bulanık. Burası neden bu kadar boş? Neden o uzakta duruyor? Kırmızı şarap halıların arasından sızıyor. Zengin renk parıldıyor, neredeyse ona kanı hatırlatıyor. Giydiği o güzel kırmızı elbiseyle, Jennie sadece eğlenmek istiyor. Uyarı: kan ve kazalardan bahediliyor.