''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Tek başına yaşamak Artemis'in hayaliydi. Aileden uzak ve edinilecek bir sevgili ile rahatça geçirilebilecek bolca zaman bu hayalin en büyük etkeni. Bu hayali üniversiteyi kazanmasının ardından gerçek oldu. Fakat bir süre sonra hayalinin aslında bir kabusa dönüştüğünü farketti. Evindeki anormal değişikliklerin sebebi ne? Bulduğu objeler ne anlama geliyor? "Kimsin sen? Benden ne istiyorsun?" Artemis kaderiyle korkunç bir şekilde yüzleşmeye çok yakın. Genç kadını ne bekliyor? Nasıl bir bilmece bu? "Ben bunları yaşamayı hakedecek ne yaptım?" *Yazarken büyük bir heyecanla kalemi elime aldığım bu hikayeyi sizinle paylaşmak istedim. Tekrar okurken dahi heyecanlanmamı sağladı. Umarım sizde akışına kapılırsınız. Yorumlarınızı bekliyorum*. Kubilay Altın