Bir düş gördüm ve o düşte uyandım. Kainatın zerresi yoktu, karanlıktı ama görebiliyordum, sessizdi ama duya biliyordum ve evren benimle şekillendi. Uyandım bu kez kainatın tahtında oturanı gördüm, sordum ona sen kimsin? Kâh hallaç, kâh isa, kâh senim dedi ve ekledi sen varsan kâinat sensin, sen yoksan kâinat ne ki...?