Oruç Furtuna'nın omuzlarına yüklenen her ağırlığın hesabını bir gün mutlaka soracağı; fakat bir kişinin karşısında, en haklı olduğu anda bile sessiz kalmayı tercih edeceği evrendir.

Çocukluk aşkı olan Oruç ve Eleni yıllarca görüşemezler. Yıllar sonra karşılaştıklarında artık hiçbir şey eskisi gibi değildir. Onları bir araya getiren kader her şeyi düzeltebilir mi?

Oruç katlandığı günahın ağırlığı altında ezilmekten yorulup Eleni'ye gerçekleri anlatır. Eleni sevdiği adam tarafından ikinci defa bıçak yemiş olmanın acısıyla Furtuna ailesini yerle bir ederek annesiyle birlikte Amerika'ya gider. İki yıllık Amerika macerasının ardından ait olduğu topraklara geri döndüğünde yüzleşmeyi bekleyen yarım kalmış bir aşk vardır.

26.Bölüm sonrası için #OREL ağırlıklı yazılacak olan bir hayran kurgusudur. Tamamen olmasını umduğum, başka bir evrende en güzeller halleriyle.. "Eleni son kez dönüp ona gerçekleri haykırırken, içi kaynıyordu görüyordu Oruç.. Hoş zaten Oruç en iyi Eleni'yi görürdü.. Onun gözlerindeki fırtınaların da gerçeklerin de farkındaydı. Boğazına dolanıyordu herşey yine de söyleyemezdi, söylememeliydi, bu hakkı kendinde görmüyordu. Amcası, annesi, babaannesi.. Oruç çaresizdi, tükenmişti susmak zorundaydı ama Eleni'yi bilirdi. O en iyi Eleni'yi bilirdi. Ve Eleni'nin onun gözlerinden haykırdığı gerçekleri bildiğini de biliyordu. Biliyordu, Rum kızı ondan duymak istiyordu.. Onun için, onun kefareti için ondan duymak istiyordu. Fakat Oruç hem Esme ablasına verdiği söze sadık kalmak zorunda hissediyordu hem de o kefarete kendini layık bulmuyordu. Yine, yine ve yine susacaktı. Sırtını hızla dönüp arabasına bindi. Hırsla gaza basan Eleni'nin arkasından kafasını mecalsizce direksiyona yasladı. -Vayşinen oropam.. dedi son nefesini verir gibi. İmkansız aşkım.. Oruç bu hikayede ne yazık ki iyi bir son görmüyordu, ona yolunu gösterecek ışığını az önce kaybettiğinin farkındaydı. İçinde kabaran o kapkara öfkenin vücuduna yayılmasına izin verdi. Hızla gaza bastı, görülecek hesaplar, kesilecek cezalar vardı. Kasap, keşişi yenmişti. "

düşmanlığa kurban giden iki aşık, iki masum genç

Bazen gitmek gerekir; kalıp her gün ölmemek için. Geçmişinden kaçan Eleni, sığındığı Karadeniz'de şifacı Oruç'a kalbini kaptırır. Ancak Oruç, ailesinin baskısıyla bir başkasına "söz" verir. Köy meydanındaki nişan töreninde, o kırmızı kurdele kesilirken Eleni'nin dünyası başına yıkılır. O gece gitmeye dermanı yetmez; birkaç gün boyunca sevdiği adamın bir başkasına ait oluşunun acısıyla, paramparça bir kalple o topraklarda kalır. Sonunda, ruhundaki yangınla Trabzon'u terk eder, ama bu son değildir...

İçimizde ukte kalan Orel sahneleri

Eleni Miryano x Oruç Furtuna

-Nasip doktor hanım. Belli belirsiz söylemişti bunu duyulduğundan bile emin değildi ama kalbindeki bastıramadığı Her duyguyu bu kelimeye sığdırmış gibiydi nasip... Kız olduğu yerden yavaşca adama doğru döndü, göz göze geldiler bi anlığınada olsa olanları unutmuş gibi dolu gözlerle birbirlerine bakıyodu şimdi ikiside. -Nasip doktor bey. Merhabalarr arkadaşlar ilk kurgum 12. Bölüm sonrası oreli için yazmayı planlıyorum umarım beğenirsiniz♡