"ალექსანდრემ გამიღიმა. უბრალოდ ერთი მზერით მომწამლა. და ეს საკმარისი იყო რომ უსასრულობა შემეგრძნო".

მიტოვებული ადამიანი ყოველთვის დაკარგული და დაბნეულია, მაგრამ ცხოვრება არასდროს გვწირავს. ყოველთვის გვიგზავნის ადამიანს, რომელიც ჩვენთან ერთად გაიზიარებს ჩვენ სიხარულსა და სევდას. ის აუცილებლად გვიჩენს ადამიანს, რომლის მხარზეც ყოველთვის შეგეძლება თავი დადო და დაუფიქრებლად, იქამდე იქვითინო, სანამ დაღლილობისგან არ ჩაგეძინება. გაგვიმართლა, რადგან ერთმანეთი სწორედ მაშინ ვიპოვეთ, როდესაც ეს ორივეს გვჭირდებოდა. დასაწყისი_ 24.11.19 დასასრული_16.02.21