21. yüzyıl modern Mısır prensesi x Antik Mısır'dan gelen (savaşçı-kralların soyundan) adam ❗️ Bu isimle yazılan ilk eserdir ve konusu da benim tarafımdan bir ilk olarak üretilmiştir. Özgün eserimin tüm hakları bana aittir. İlham adı altındaki uyarlamalar, benzerlikler ve tema kopyalamaları hoş karşılanmayacaktır.

Hafızanı kaybedersen düşmanına âşık olabilir misin? Karaca Yıldırım, ailesini kaybettiği kazadan aylar sonra iyileştiğinde teyzesinin yanına taşınır. Hayatına devam etmek için üniversiteye kaydolup güzel sanatlar bölümüne gitmeye başlar. Başlangıçta her şey iyidir. Onu çok seven bir teyzesi, samimi arkadaşları ve başarılı olduğu bir üniversitesi vardır. Ta ki geçmişinden gelen gizemli bir çocuk işleri karıştırana dek. Şimdi, her şey değişmiştir. Karaca artık ne arkadaşlarına, ne teyzesine ne de çok iyi bildiği hayatına güvenemez hale gelir. Sırlarla dolu Aram Alevyan, ansızın çıkıp geldiğinde Kar'ın hayatı tepetaklak olur. Artık geçmişten anılarla günümüzdeki hayatı iç içe geçmiştir. Karaca Yıldırım, gerçekten de sandığı kişi mi? Tabloların altına fiyakalı bir imza atan ressam öğrenci mi yoksa gerçek çok daha karanlık bir mahzende henüz çocukluğuna kazınmış bir gölge mi? Peki ya Aram? O, Karaca'nın neyi? Düşmanı mı? Peki, neden düşman olduğunu hatırlamıyorsa... Ona âşık olabilir mi?

Kardelen ismi gibi geldi dünyaya. Soğuk bir kış gününde baharı müjdeleyen çiçek gibi doğdu. Beyaz kristal örtüyü aştı, daha ilk nefesinde soğuğa, acıya ve ölüme karşı geldi. Güzel Kardelen... Karın içine doğdu, soğukta yolunu buldu, soğukla dost oldu, kardeş oldu. Kardelen, soğuk oldu. Uyudu. Uyandı. Kaçtı. Korktu. Düştü. Kalktı. Tekrar kaçtı. Acıttı, ağlattı, yordu, üzdü. Ama Kardelen durmadı. Bu, buzların içine doğan ama kendi ateşiyle yanan bir çiçeğin hikayesi. Bu, Kardelen'in hikayesi.

VURGUN I, Kelebek Çiçekler çok yakında Lapis Yayınları ile raflarda!.. Geçmiş; yazılmayı bekleyen bir romanın ilk cümlelerini kulağıma fısıldadığında kurtarıcım olan adamın rahesinde ağzımdan akan kan vardı. ''Seni bulduğum gün kollarıma almasaydım, bunca kan durmazdı,'' dedi, sesi çığ düşüren dağların aşınmaz karlarını taşıyordu. Dağlar onun yuvasıydı, sinesine sakladığı yalnızlık ise bendim. Ondan ağabeyini alan acımasızlar benden de zihnimde taşıdığım hatıraları almıştı. ''Seni bulduğum günden sağ kurtulurdum ama affet, Leylifer. Sadece enkaz altında kalırım sanırken, sana bakarken titreyen sol yanımdan vuruldum.'' Bir eşikten öbürüne atlarken anladım; kanatları siyah benekli, kırmızı zehirli kelebek, ben senin dağlanan yarana vurgundum. Eğer bir gün ümit etmekten vazgeçecek olursan hatırla; göğsünün içindeki ağrılar seni bulduğum uçurumun kalbinde sızlamaya başlar. 🌨

Tıp öğrencisi Beren, yıllardır göğüs gerdiği aile şiddeti yüzünden sonunda evden kaçtığında, aklına gelecek son ihtimal uluslararası bir ajanla karşılaşmaktır. Çok gizli bir örgüt için çalışan James Hunter içinse genç kadına ifşa olduğu anda, bu sorunu çözecek iki yol vardır. Beren'in hafızasını silerek eski hayatına geri göndermek ya da genç kadını yanında tutarak, tüm görevi tehlikeye atmak. James için ne Beren'i bırakmak, ne de hayatına almak kolay olacaktır.

*Kitap Türkçedir Siz: seni özledim 0527**: kimsiniz? . . Seni terk eden annenin hatırladığın numarasına mesaj atarsan ve attığın kişi türk asıllı bir ingiliz model olursa? . üstelik onun aile şirketine çalışmak için başvurmuşken

22.06.2022 Bu dünyadaki en zor şey ne diye sorsalar, sevmek mi yoksa beklemek mi derdin? O, beklemeyi seçti. Hissetmesini beklemek, görmesini beklemek, bir gün gözlerinin ta içine bakmasını beklemek, onu hatırlamasını beklemek... Ve belki de hepsinden zoru, ümit etmek.Unutmak mı daha kolay, yoksa hatırlamak mı? Aşk ne demek? Sözler mi, yoksa gözler mi anlatır insanı daha çok? Bu soruların peşinde, kalbi bekleyişle dolu bir genç kızın hikayesi... Onu anlatırken dahi başka bir ismi anan bir adamın gölgesinde yeşeren umutlar ve kırık hayaller. Gerçekten sevene, bir bakış bazen her şeyi anlatır mı?Aşkın, bekleyişin ve umudun ince çizgilerinde gezinen bu duygu dolu roman, sizi kalbinizin derinliklerine dokunmaya davet ediyor. 🌼 M: bu dünyadaki en zor şey ne diye sorsalar bana. M: sevmek yada beklemek derim. Ama sanırım beklemeyi seçerdim. Toprak: neden? M: hissetmesini beklemek, M: görmesini beklemek, M: bir gün gözlerinin ta içine bakmasını beklemek, M: ama en zoru da ne biliyor musun? M: ümit etmek :) M: bir gün bakar mısın bana? 🌼 "Toprak." "Efendim?" "Sence aşk ne demek?" belki de o gerçekten aşık olmuştu birine. Belki de o duyguyu anlatır bana. "Bilmem, sence ne demek?" Hafif bir şekilde gülümsedim. "Onu gördüğünde korkmak, onu görünce heyecan yapmak, onu kaybetme ihtimalini kaybettiğinde paniğe kapılmak, nefret ettiğin şeyleri sevmeye başlamak, git dediğinde gidememek, hoşçakal derken kal demek." Gözümden yaşlar aktı. Ona baktığımda yüzünü eğmiş ellerine bakıyordu. "Ezgi de yaşadığım şeylerin çoğunu söyledin." Dedi 🌼 M: sözler mi yoksa gözler mi daha çok anlatır insanı? Toprak: bence, sözler anlayabilene, gözler ise bakabilene. M: peki ya gözler, yetmez mi sadece sevene? Toprak: bazen yeter, gerçekten sevene.