Bütün bedenime bulaşan kanı es geçip baş parmağı ile dudağımın üzerine de bulaşan kanı sildi. Tüm bedenim bambaşka insanların kanı ve kokusu ile doluydu. Bir süre gözlerime baktı ve dudaklarımızı birleştirdi. Özlem doluyduk. Ne kan kokusu ne de nerede olduğumuzun bir önemi vardı. Dudakları ne kadar hoyrat olsada dokunuşu bir kelebeğe dokunmaya çalışır kadar nazik, tüy kadar hafifti. İkimizde geçmişe bir az olsun kör olmayı seçmiştik. Beni kendine daha da bastırdı. Bense lanetimi bir kez daha bulaştırmak istemiyordum. Ellerime bulaşan başkasının kanı bile artık lanetlenmişti. Uçurum kenarından düşen bir taş parçası gibi savruluyordum. Tek farkım kayadan kopup, hayalini kurduğum okyanusa kavuşmak için can attığımdı. Taki dudakları ile kandırdığı ruhumu gizliden kelepçe taktığını fark edene kadar. Benim zaaf olarak adlandırdığım gözlerinde attığım her kulaçta dibe çekildiğimi fark edene kadar... ... "Hayatım boyunca yeni bir başlangıçta hayatımın tüm dertlerini ardımda bırakıp başlayacağımı düşünürdüm ne ahmakmışım... Sadece bir tarihdi değişen, istediği kadar gün pazartesiye dönsün her pazarın izi pazartesiye kalıyor. Ben Hare ışığımı çalarak göz boyadığım hayatımı sunuyorum. Yani öyle derler." ... (Not:Öncelikle güzelliklerim okumaya karar verdiyseniz hiç teker teker neler var diye sıralamayacağım kitabın içinde yok yok bu yüzden her şeye hazırlıklı olarak başlayın lütfen <3 umarım beğenirsiniz xxx)

Gözlerimden akan yaşları elimin tersiyle sildim. Beni bu gece kendine ait kılacaktı. Benim karşı çıkacak gücüm yoktu, zaten karşı da çıkamazdım ki. Sırf kardeşimi o lanet olasıca yetimhaneden çıkarabilmek için kendi hayatımı, bedenimi, ruhumu acımasız bir adama teslim etmiştim. **** Karşısında ağlayarak, göğüslerimi gözler önüne sermiş geceliği yukarıya çekiştirip saklamaya çalıştım. Ama ne yazık ki fayda etmiyordu. Burnumu çekerek mırıldandım "Ben istemiyorum." Sarhoş olduğu her halinden belli olan histerik bir kahkaha dudaklarının arasından koptu. Başını geriye doğru atıp kahkahasına devam etti. İnci gibi beyaz dişleri gözler önüne serilmişti. Kahkahası birden kesilip, boynunda ki damarlar belirginleşmeye başladı. Yüzü eski sert haline dönerken bakışlarını yüzüme dikip, canımı yakan sözler zehirli dudaklarının arasından döküldü. "Ben istiyorum. Bu gece kollarımda sabahlıyacaksın." ****** Not; kitabın tüm hakları bana aittir. Kopyalanma veya çalıntı gibi bir durum olursa yasal işlemlere baş vurulacaktır. Wattpad'te bu isimde ilk kitaptır. 24/10/2020

Yetişkin İçerik. "Sen uyuşturucu gibisin. En kalitelisisin. En kafa yapanı. En zevk vereni." dedi nefesinin arasında. "Seni daha çok içmek istiyorum. Daha daha çok. Ama her şeyinle beni öldürüyorsun. Bu yüzden benim için altın vuruş sensin, sen."

Ellerini yavaş ve sakince belime yerleştirdi. Vücudumdaki hissettiğim titreme nasıl bir tehlikede olduğumun habercisiydi. Kulağıma eğildi nefesi ciğerlerimin en derinine kadar inerken. kalbim yerinden çıkacakmışcasına atıyordu. "Sen benimsin küçüğüm" dedi sakince kulağıma kullandığı cümle tüylerimi diken diken ederken üzerimdeki küçücük havluyu çekti ve yere bıraktı. dikkatlice beni incelerken refleks olarak ellerimle vücudumu kapatmaya çalıştım. ellerimi tuttu ve beni duvara yasladı. " Benim olanı benden gizleme küçüğüm"

"İzem!"diye bağırdığında durdum ona döndüğümde bana bakıp sırıtırken tekrar konuşmaya başladı. "Yoksa Selen mi demeliyim? Hangisi üzerine yattığın o ceset mi yoksa asıl kendin mi?"gözlerim dolarken arkamda Eymenin varlığını unutmuş bir şekilde mırıldanmaya başladım. "Neden yapıyorsun bunu?"gözlerimden yaşlar damlarken tekrar mırıldandım. "Kalpsizsin sen senin kalbin yanmış geriye sadece dökülen külleri kalmış."kısık bir kahkaha attığında omuz silkti sertleşen yüz hatlarıyla ciddi bir halde konuşmaya başladı. "Hepimizin yüreğinde birer kül olmuş kalp var Selen hepimiz kötüyüz burada üç kişiyiz ama içimizde bir tane bile iyi yok!"bana doğru tek adım attığında acımasızca mırıldandı. "Sen anne olmayı da o çocuğu da hiç hak etmemiştin zaten! Şimdi cidden gidebileceğini mi sanıyorsun avucumdasın Selen!"ona öfkeli gözlerle baktığımda arkama kısa bir bakış attım Eymen bana elini uzattığında onun elini tutmuştum tekrar Anıla döndüğümde duruşumu dikleştirdim. "Bak bakalım gidebiliyor muymuşum gidemiyor muymuşum!"Eymene döndüm birlikte el ele oradan uzaklaşırken kulağıma bir bebeğin neşeli sesleri takıldı sonra bebeksi sesiyle kulaklarımı dolduran tek bir kelime durmama yetmişti. "Anne!" *** Tüm hakları saklıdır.

"Sargılar bugün çıkıyor Algım Hanım çok şanslısınız ameliyatınız oldukça güzel geçmişti oluşan sonuçtan memnun kalacağınıza eminim."diyen doktor Hanım yüzümü saklayan sargıları bir bir açtığında bütün gazlı bezlerden kurtulabilmiştim. Yüzümün iyileşmesi bir kaç ay alsa da eskisi gibi olacağım için çok mutluydum. Yüzüm de hafif bir tebessüm oluşurken doktor Hanımın eline aldığı aynayı bana doğru çevirmesiyle yansımama bakmaya başladım her şeyin eskisi gibi olacağını zannediyordum ta ki bu görüntüyü görene kadar. Avazım çıktığı kadar çığlık atmaya başlarken doktorun elindeki ayna yere düşüp parçalara ayrılmıştı gözlerimden yaşlar damlarken hıçkırarak ağlamaya başladım. "B-bu bu benim yüzüm değil!" Ben Algım Aydın 28 yaşında yaptığım motor kazasının bedelini kendi yüzümü kaybedip bir yabancının yüzünü alarak ödemiştim üstelik bu yabancının başıma ne işler açacağını bilmeden... ******* +18 şiddet ve küfür içerir. Tüm hakları saklıdır kurgu bana aittir.

Şaşkınlık içerisinde karşımda tüm ihtişamıyla duran adama baktım. "Anlamadım?" "Anlamayacak bir şey yok. Kısa süreliğine oğlumun bakıcısı olmanızı istiyorum." "Beyfendi ben ana sınıfı öğretmeniyim, bakıcı değil." "Bundan sonra bakıcıda olursun o zaman." "Ama.." " Bende öyle düşünmüştüm yarın detaylı konuşuruz Asra Hanım. İyi günler." -------------------------------------- Kaderin küçük oyunu Arel ve Asra'ya da vurmuştu. Bir mafya baş belası bir bakıcı ile uğraşabilir miydi? Gülümsemeleri yüzünden eksik olmayan güzel bir öğretmen yakışıklı, belalı bir mafyanın yanında çalışabilir miydi? Serinin ilk kitabıdır💛

17.YAŞIMA HİTABEN, İnsanlara güvenini kaybetmiş, delirmemek için çabalayan, hayata tutunmaya çalışan genç kız adına... ... ⚠️Kimse kitap içinde ahlak bekçiliği yapmasın, senin tarzın değilse okumayabilirsin. ⚠️Okuyabilmen için felsefe ne demek bilmen gerek, insan psikolojisini anlamayı sadece empati sanmaman lazım. ⚠ +18 psikoloji ve Cinsellik içermektedir. Mafya kitabı değildir. ⚠️Kitabın konusu ideal aşk değildir. Süreç içerisinde etkileşim söz konusu olacaktır sadece. 🍷 Uçurum kenarındaki o evde başlamıştı herşey. Annesi, Türk bir adamla evlenen Alexsandra Reha Evans, annesinin ölümünden sonra büyük bir zihin karmaşasına girer. Zamanla, yaşadığı hayata isyan eden bir sese sahiplik eder zihni. Şeytan! Zihninin derinliklerinden ona fısıldıyordur. Yaşam ve ölüm arasında, kendine bir yol belirlemeye çalışan genç kadın, yıllar sonra kendini bir adamın kollarındaki huzurda bulur. Fakat, o huzur tehlikedir! Kendine aşık bir kadın, başkasına ne kadar ihtiyaç duyabilir? Tutkusu kendine, aşkı kendine, şehveti kendine olan, kendine hayran bir kadın, başkasının bedenine dokunmasına izin verir mi? Peki ya, şeytanla yaptığı iş birliği bir gün ortaya çıkarsa? ... "Ben şeytanın kölesiydim, sense şeytanın tutkusuna köleydin!" 22/08/2020 => BAŞLANGIÇ 03/11/2021= FİNAL.

"Öldürün o zaman." Duyduğum sert ve soğuk sesle irkildim. Sanki normal bir şeymiş söylüyormuş gibi bir çırpıda söylemişti. Bunların bana yardım etmelerini beklerken daha tehlikeli çıkmışlardı. Ölüm emri verilen adama bakıp vicdanımın sesine engel olarak usulca geldiğim yoldan geri döndüm. Yanlarından birkaç metre uzaklaşmışken bir silah sesi duydum. Bağırmamak için kendimi tutarak korku dolu gözlerimi adamlara çevirdim. Az önce ölüm emri verilen adam başından akan kanla yerde cansız bir şekilde yatıyordu. Diğerleri de başında hâlâ bir şeyler konuşmaya devam ediyorlardı. Yerdeki ölü adama bakıp kaldım. Hiç acımadan, bir saniye bile düşünmeden öldürmüşlerdi adamı. "Sen de kimsin?" Birinin beni fark etmesiyle hepsi bir anda bana döndü ama ben sadece az önce ölüm emrini veren adamın soğuk gözlerine baktım. "Ben şey..." Sustum. Söyleyecek bir şey bulamadım. Karanlıktan dolayı yüzlerini net olarak göremedim. "Sen ne?" dedi, bana doğru bir adım attı. Eş zamanlı olarak geri gittim. Bir saniye olsun bakışlarını benden çekmezken yutkundum. "Ben hiçbir şey görmedim." Tek kaşı kalktı. "Bizi mi izliyordun?" Korkuyla birkaç adım daha geri gittim. "Öyle bir amacım yoktu." Yine bana doğru bir adım attı. Korkudan tüm bedenim titremeye başladı. "Ne amacın vardı?" Cevap vermek istedim ama söyleyecek bir şey bulamadım. Tek istediğim şey şu an buradan kaçıp gitmek. Gözlerim adamın elindeki silaha kaydı. Bu daha çok korkmama neden olurken daha fazla durmanın bana bir faydası olmayacağına kanaat getirdim ve koşarak yanlarından uzaklaştım. "Yakalayın şunu!" Arkamdan bağırdı. Bunu duymak daha hırslı bir şekilde koşmama neden oldu. Resmen başımdaki bela birken iki olmuştu. Koskoca ormanda bir mafyadan kaçarken bir başkasının kucağına düşmüştüm.

"Geçenlerde bir film izledim. Kadının umutsuz aşkı adamın kalbine dokunamamıştı bile. Çok kızdım kadına..." Dila, elindeki silahı geniş dikdörtgen masanın üzerine bıraktı. "Neden insan kendisini sevmeyen biri için çaba harcardı ki? Kadın ne olursa olsun adamın dikkatini çekmeye çalışmıştı. Bu yüzden çok kızdım ona." Dila'nın sakin çıkan ses tonu adamın yüreğine bıçak gibi saplanıyordu aslında. "Ta ki kalbim seni tanıyana kadar." Dila'nın aşkı da umutsuzdu ve bu adamın kalbine dokunamamıştı. Oturduğu deri koltuktan kalktığı sırada haftalar önce aynı oturduğu koltukta yaşadığı haz dolu dakikalarını hatırladı. Karşısında dizlerinin üzerine çökmüş olan adamın, haftalar önce bedeninde yarattığı duyguları hatırladı. "Hoşça kal Vedat Günay." Dila, sızlayan kalbiyle birlikte sarılı kolunu tutup odadan çıkarken arkasına bakmadı. Ne adamdan bir cevap gelmişti ne de gitmemesi için bir hamle... +18