"But i still want you."

"Nereye gidersen git." dedi değişik bir ses tonuyla üzerime yürürken. Ve ardına sığındığım tüm eşyalar, onun emrinde havalanarak uçup gitti. "Benden kaçamazsın." Kapak: raisshi ♥️

❝Mayeong, Güney Kore'deki ünlü bir erkek lisesidir. Fakat bu ünü art arda gelen kayıp ve cinayet haberlerinden sonra yavaş yavaş azalmış, diken üstünde durmaya başlamıştır. Jeon Jungkook ise bu sır perdesini aralayacak dedektiftir. ❞ for @Lurennie

"Acıtacak, incitecek ve öğretecekti. Çünkü kağıt öpücükleri her zaman tutkuyla başlayıp incinmeyle son bulurdu." Medyaya yansıttığı kişiliğinin ve yakışıklı yüzünün ardında derin sırlar barındıran, aile mirasıyla yükselmiş CEO Kim Taehyung. Kendini tanımak için çabalarken her saniye daha da kaybeden, kendi yarattığı "tatlı" yerin hayaliyle kabuğuna çekilmiş, tırnaklarıyla kazıyarak hayatı yaşamaya çalışan, Kim Seokjin. Geçmişleri onları birbirine karıştıran tek şey değildi; tenlerinin teması onları parçalıyor, yakıyor ve daha fazlası için kıvrandırıyordu. Kağıt öpücüklerini ise kağıt kesiklerinin mutluluğu takip ediyordu. not: smut. +18. ARTI ON SEKİZ. top!taehyung, bottom!seokjin. bdsm ögeleri barındırır. sözcük sayısı: 300k başlangıç tarihi: 05.05.2021 bitiş tarihi: 10.09.2022

18 yaşındaki Jungkook ve 22 yaşındaki özel resim öğretmeni Taehyung arasında geçen garip yazışmalar taekook,texting

and I cannot compete with you, Jolene >jolene şarkısından esinlenilmiştir

"Son yirmi iki saniye, kül kedisi." demişti. Söylediği şey ikimizi de güldürmüştü. "Bir sonraki baloda görüşmek dileğiyle." 08.05.2019

Hem Slytherin'in hem de Hogwarts'ın gözdesi olan Kim Taehyung, onun ışığını çalan Ravenclaw'dan fazlasıyla nefret ediyordu. O çok gıcık olduğu Ravenclaw ise onu sinir etmeye bayılıyordu. Ama aşık olurlarsa belki işler biraz değişirdi? modern hogwarts enemies to lovers switch taekook, düz/texting

so i murder love in the night /210818/

[ vmin ] "Ben düştüğüm için ağlıyorum," dedi yumuşayan bir ifadeyle. "Çıkmak istemediğim bir kuyuya düştüm ve o kuyuda yalnız olduğum için ağlıyorum." "Ağlama," dedim tekrardan, onun siyahlıklar serpilmiş yemyeşil, derin gözlerine bakıyordum şimdi. "Artık yalnız değilsin, ağlama."