Η Πρωτη Υλη: "Ημασταν ομορφα υλικα που προσπαθουσαν να παρουν σχημα σε εναν κοσμο που μας πιεζε να γινουμε κατι άλλο. Εσυ πλασμενη απο πηλο που λερωνει και εγω από μαρμαρο που κρυωνει. Δυο ξενοι στην ιδια σκηνη, που νομιζαν ότι μπορουσαν να μεινουν ανεγγιχτοι." Η Παραμορφωση: "Οταν τα χερια μας ακουμπησαν, το σχημα χαθηκε. Η βρωμια εισχωρησε στο λευκο. Καταλαβαμε πως το να έχεις δυο προσωπα δεν ειναι επιλογη, είναι τροπος να μην πεθανεις από την ασφυξια της τελειοτητας." Το Τελικο Σχημα: "Κοιτα τι φτιαξαμε. Ενα ερειπιο απο μυστικα και προδοσιες. Δεν υπαρχει επιστροφη στην αθωοτητα που ειχαμε. Ειμαστε πια το δημιουργημα των λαθων μας και αυτο είναι το πιο ομορφο και το πιο τρομακτικο κομματι της ιστοριας μας. Τελος χρονου ξανθουλα μου." / Ίριδα- Ορφέας/ Warning: Το βιβλιο περιλαμβανει θεματικες που αφορουν χρηση ναρκωτικων ουσιων, σεξουαλικο περιεχομενο, εντονο λεξιλογιο, αναφορες σε ψυχικες διαταραχες καθως και σκηνες βιας.

Μια νύχτα πέφτει στα Χανιά και όλοι κλείνουν τα μάτια τους . Ήρθε η σειρά των δύο δολοφόνων καλός και κακός να ανοίξουν τα μάτια τους . Ο κακός τα ανοίγει και γίνεται ένας φονος όπου κατηγορουν την νεαρή δικηγόρο Ανδρομαχη Μανωλάκη ότι σκότωσε τον πατέρα της . Η υπόθεση αυτή την αναλαμβάνει ο εισαγγελέας Νικηφορος Δημητριαδης οπού καλείται να αντιμετωπίσει τον σίφουνα Ανδρομαχη . Τι κρύβουν αυτοί οι δύο πίσω από τις μάσκες τους ; Μήπως ήρθε η ώρα να πέσουν οι μάσκες

Δαλιδά, για τους λιγοστούς φίλους. Λίδα με γιώτα για τους πελάτες που κατατρώνε την ψυχή και το κορμί της. Δάλια, σύντομα και γρήγορα για τους γονείς της που λείπουν. Και στα χέρια εκείνου... Νεράιδα και φώς, αγάπη και έρωτας. Από την κοσμική Αθήνα και τις εκδηλώσεις στα πανάκριβα εστιατόρια, στα σοκάκια των Εξαρχείων. Το αγαπημένο του Armani κουστούμι, μπερδεύεται με τα αγαπημένα της κίτρινα all star. "Όνειρα χρόνια μετρημένα, σε ένα κρεβάτι ξεχασμένα. Και μια υπόσχεση εκείνου, που έμοιαζε με έξοδο κινδύνου."

Γιατί σε όλους αξίζει ένα χαρούμενο τέλος. Ή σχεδόν σε όλους.

Απο την απόλυτη ευτυχία, στην απόλυτη απελπισία και το αντίστροφο, είναι πάντοτε εκεί για να της κρατά το χέρι. Μα όταν η τελευταία επικρατεί, το μοναδικό πράγμα που μένει είναι οι σκονισμένες νότες του κοινού παρελθόντος τους. Η Αρσινόη είχε τα πάντα. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζει· μέχρι που εμφανίζεται εκείνος και διαγραφεί όλα όσα πίστευε για να τα χτίσουν από την αρχή. Αρσινοη-Αλέξανδρος

Η Ήβη είναι στο τελευταίο έτος της σχολής της, Προσχολική Αγωγή και Εκπαίδευση, μια σχολή που δεν της κέντρισε ποτέ το ενδιαφέρον. Είναι εσωστρεφής, απαισιόδοξη, έχει χίλια δύο προβλήματα και φοράει διαφορετικά παπούτσια στο κάθε πόδι. Ο Αχιλλέας, ένα παλληκάρι σαν τα κρύα τα νερά που δεν ξέρει πού του πάνε τα τέσσερα, έχει έναν στόχο στη ζωή του, μα δεν ξέρει πώς να τον πιάσει. Ψάχνει για μια περιπέτεια που θα τον οδηγήσει εκεί ακριβώς. Την βρίσκει στα όμορφα μάτια της Ήβης και στο περίεργο μυαλό της. «Ένα αριστούργημα.» -Είπε κάποτε κάποιος. Προσοχή: περιέχονται αναφορές σε έντονα ψυχολογικά συμβάντα και ενδέχεται να υπάρχουν λίγες σεξουαλικές σκηνές. Διαβάζετε με δική σας ευθύνη. All Rights Reserved ® Copyright © 2020 the damn year Despw, DL

Ήταν Ιούνιος όταν η εικοσιεξάχρονη Maisie Bennett γύρισε στο πατρικό της, κουβαλώντας μαζί της ένα πτυχίο Κτηνιατρικής και μια ζωή ολόκληρη μπροστά της. Επέστρεψε στο Adrian του Τέξας, εκεί όπου πέρασε τα εφηβικά της χρόνια ερωτευμένη με τον Ray Parker, έναν άντρα πολύ μεγαλύτερό της, κολλητό του πατέρα της και μόνιμα εκτός των λογικών επιλογών που θα έκανε ένας άνθρωπος με αυτοσεβασμό. Λεπτομέρεια που, φυσικά, δεν την αποθάρρυνε ποτέ. Όταν εκείνος της πρότεινε να δουλέψει στο ράντζο του, δέχτηκε χωρίς δεύτερη σκέψη. Γιατί τι θα μπορούσε να πάει στραβά; Μόνο όλα. Η ηλικιακή απόσταση, το παρελθόν που τους συνέδεε, ο πατέρας της, η μικρή πόλη. Όμως κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει αν αυτό το καλοκαίρι θα κατέληγε σε κάτι όμορφο ή σε μια καταστροφή που θα συζητιόταν για χρόνια. Το μόνο σίγουρο ήταν πως το ράντζο του Ray Parker δεν θα φιλοξενούσε απλώς μια νέα κτηνίατρο. Θα γινόταν το σημείο όπου όλα όσα έπρεπε να μείνουν ανείπωτα θα δοκιμάζονταν.

Η Μελίτη Καλλιγά, για τον Ορφέα Μεταξά, είναι το απόλυτο στραβόξυλο. Ήρθε στο χωριό των θείων της για τα Χριστούγεννα και, από την πρώτη κιόλας στιγμή, μοιάζει αποφασισμένη να κάνει τη ζωή του αφόρητη... ή τουλάχιστον έτσι ορκίζεται ο ίδιος. Είχαν μια άσχημη αρχή, μια ακόμη χειρότερη μέση... και για το τέλος κανείς δεν τολμά να προβλέψει τίποτα. Άλλωστε, στην άλγεβρα δύο αρνητικά δίνουν ένα θετικό, ποιος λέει ότι δεν μπορεί να συμβεί και στην πράξη; Αγγλία, Δεκέμβριος, 1986. Πόσο στραβά μπορεί πραγματικά να πάει αυτή η ιστορία;

Μέρος (Ι) : Ενεστώτας "Πιστευω γλυκια μου Κυβέλη πως διατηρεις απεναντι μου μια ακραδαντη σταση αγάπης-μισους. Απλως δυσκολευομαι να αποφασίσω για το αν αγαπάς να με μισεις ή μισεις το οτι με αγαπας" Μέρος (ΙΙ) : Παρατατικός "Πάντα επιστρέφουμε ο ένας στον άλλον ο,τι και αν γινει. Λες και κάποια μυστήρια μαγνητική δύναμη υπάρχει ανάμεσα μας. Φταίει βέβαια και το ότι τα μέτρια δεν ήταν ανέκαθεν για εμάς. Ή όλα ή τίποτα" Μέρος (ΙΙΙ) : Μέλλοντας "Δεν καταλαβαίνεις. Είναι μάταιο. Όταν μπορείς να σταματήσεις δεν θες και όταν θες να σταματησεις, δεν μπορείς." "Κι όταν βρεθήκαμε για πρώτη φορά, θυμάσαι; Μου απλωσες το χέρι και μου χαμογελασες τόσο τρυφερά σαν να με γνώριζες από χρόνια. Σε κοιταξα και σκεφτηκα...Θεε μου τι αποτομη ευτυχια ειναι αυτη.'' Κυβέλη - Ορέστης.

«Και, υπόκλιση!» Τα νούμερα της Ίριδας είναι πολύ συγκεκριμένα. Είναι μόνο τρία: το ένα, το πεντακόσια και το σαράντα-πέντε. Ούτε μισό παραπάνω ή λιγότερο. Αυτή την πραγματικότητα έχει δημιουργήσει και δεν την αφήνει πίσω. «Το μπλε είναι το αγαπημένο μου χρώμα» «Απεχθάνομαι το μπλε» Ο Παγκόσμιος διαγωνισμός φαίνεται σαν μια ακόμη δοκιμασία. Η Ρωσία, ωστόσο της επιφυλάσσει τον μεγαλύτερο χορό που θα κάνει ποτέ. Τα δεδομένα αλλάζουν, τα νούμερα αλλάζουν, τα χρώματα αλλάζουν (;), ομοίως και εσύ. Ίρις-Άλεξ ||2023-2024||