"Yapamam sana bunu yapamam." Diye titrek bir şekilde ona baktım.
"Bize bunu yapamam lütfen isteme benden böyle bir şey."
Ben ki evrenin en güçlü cadısı olan ben bir çocuğun karşısında tüm gücümü yitiriyordum.
"Yapmazsan zihnime girecekler. Önce beni sonra seni öldürecekler." Dedi.
Mavi gözlerinin etrafı sanki bir okyanusu içine almış alevler gibi kıpkırmızıydı.
"Yap şunu artık." Diye bağırdığında.
Titreyen elimi ona doğrulttum. Ve kalbimi paramparça eden kelime döküldü dilimden.
"Obliviate."
⚠️ yaş farkı içerir/ Argo ve şiddet içerir ⚠️
Neden her kötünün kötü olması için illa bir sebep gerekiyor ki?Sevgisiz büyümek,aladtılmak,terk edilmek ya da kötülüğe mecbur bırakılmak...Kötüyüm işte,sebebi yok.Ben seçtim.
Draco'nun eli bacağıma değdiğinde istemsizce sınıfta duyulacak bir biçimde tuttuğum nefesi bıraktım.
Mcgonagall: iyi misiniz Bayan Potter
Yn: iyiyim profesör sanırım biraz boğuluyormuş gibi hissediyorum. İzninizle bahçeye çıkabilir miyim?
Mcgonagall : tabiki dikkat edin kendinize
Draco: izninizle profesör onu yalnız bırakmayayım arkadaşımızın başına bir şey gelmesi.
Profesör bizi onaylamasıyla çıkarken Harry'nin delici bakışları bizi paramparça ediyordu...
❕smut içerir
❕argo içerir