Książka dostępna w sprzedaży. Link na moim profilu ❤️ Czasami jesteśmy tak poturbowani przez życie, że nie widzimy szansy na wyzdrowienie. Ludzie nas krzywdzą. Nieustannie. Ranią i testują, aż zepchną na skraj wytrzymałości. Część osób znajduje w sobie siłę, by przetrwać, ale nie każdemu się to udaje. Ja byłam gdzieś pomiędzy i stałam na krawędzi - o krok od upadku. I wtedy pojawił się Will - troskliwy i uparty psycholog. Wierzył we mnie, bardziej niż na to zasługiwałam. Odtrącenie go miało być proste. W końcu od lat odpychałam od siebie wszystkich wokół. Problem w tym, że uczucia bywają przewrotne i nigdy nie podporządkowują się naszej woli. Miałam dwa wyjścia: nadal pogrążać się w bólu i trwać w nim na zawsze albo zaufać Willowi. Obie możliwości były równie ryzykowne. Czy potrzaskane na kawałki serce da się skutecznie skleić? Powyższy opis pochodzi od wydawcy. *** Mimo wydania, rozdziały pozostają na Wattpadzie. Wersja papierowa różni się jednak od pierwowzoru.

Osiemnastoletnia Jennifer Roberts prowadzi uprzywilejowane życie dziewczyny z bogatego domu. Jest popularna w szkole i ma wielu znajomych. Chociaż jedynie dwóch z nich może zaliczyć do grona przyjaciół: Vincenta Younga i Adele Hester. Ta trójka postanawia zorganizować urodziny Vincenta w domu Jennifer. Na imprezie pojawia się dużo młodzieży ze szkoły w tym zawodnicy drużyny futbolowej, w której gra Vincent. Jednym z nich, na którego Jennifer zwraca szczególną uwagę, jest Tony. Chłopak od początku okazuje jej niechęć. Przez jakiś czas jej dokucza, jednak gdy w ramach wyzwania dziewczyna musi usiąść mu na kolanach i spędzić w tej pozycji większą część wieczoru, wszystko się zmienia. Kiedy Tony przesuwa dłońmi po jej ciele, Jennifer pierwszy raz w życiu czuje na skórze dreszcze. Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej szesnastego roku życia.

.

Opowieść będzie o szesnastoletniej dziewczynie. Kaja miała bardzo zniszczone dzieciństwo w wieku 3 lat jej rodzice się rozwiedli, a ona była pod opieką babci przez 10 lat dopóki babcia nie zmarła. Dziewczynka trafiłam na 2 lata do domu dziecka. Z domu dziecka zabrała ją pewna rodzina, która i tak ją potem zostawiłam. Kaja w spadku po babci dostała 100000 tys. zł. Dzięki temu spadku wynajeła sobie mieszkanie i zaczęła się znów uczyć. Miała współlokatorke o 2 lata straszą (Kaja ma 16 lat) nie ma z nią dobrych relacji. Co dalej wydarzy się w życiu bohaterki?

Nawet nie wiedziałam kiedy przekroczyłam granicę. To było nagle, nie widziałam kiedy tracę kontrolę, nie wiedziałam nawet jakie będą tego konsekwencje. Stary gość pojawia się na nowo w moim życiu. Czy to on pomoże mi zrozumieć wszystko? Czy nauczy mnie jak akceptować siebie? Stanie się dla mnie bliskim, czy może to będzie relacja konfliktowa i nasycona toksynami.

O dziewczynie walczącej z Anoreksją

Piętnastoletnia Aian wpada w anoreksię. Diametralnie chudnie. Wtedy On ją zauważa! Co z tego wyniknie? Czy chłopak ze snu ją uratuje?! Dowiesz się czytając! Historia jest w 50% prawdziwa. Za błędy wszelkiego rodzaju przepraszam :*

OSTRZEŻENIE: To opowiadanie zawiera materiał dla osób dorosłych, wulgarny język, zażywanie narkotyków oraz rzeczy związane z samookaleczeniem i zaburzeniami odżywiania. Nie czytaj jeśli są to dla ciebie tematy zbyt wzywające. :) UWAGA: W opowiadaniu, mogą znajdować się błędy ortograficzne

Znienawidzone dziecko gnieździ w sobie nienawiść od samego początku do końca. Mimo że rozgniata nas to jak orzechy, nigdy więcej nie przyznajemy tego na głos. Swój początek ma to w domu, najbliżej nas. Od tego wszystko się zaczyna, a potem już jakoś idzie. Widząc nienawiść dzień w dzień, można się do niej przyzwyczaić. A to uczucie, które każe ci rozładować złość, staje się codziennością. Jakby żyło w Tobie od dnia, kiedy się urodziłeś i miało zostać do dni, kiedy będziesz umierać. Rozrywa Ci całe wnętrzności, ale ty odnajdujesz ukojenie... Zawsze jakieś się znajdzie. Nigdy jednak nie zostanie nim na wystarczająco długo. Bo z każdą kolejną blizną złość ulatniała się coraz mniej, aż wreszcie zaczęła się wznosić. Wskrzeszałam ją, krzywdząc raz siebie, raz innych - w zależności, kto natrafił się akurat na mojej drodze. Czy było to dobre? Zdecydowanie nie. Czy sobie radziłam? Tak. A skoro sobie radziłam, to nie było to aż tak złe, jakie mogłoby być. Pytanie tylko: „Na jak długo?". © tuumsa 2023/2025 #2 złość - 13.05.2025r. #1 zemsta - 11.07.2025r.