Hayatı bir türlü düzene girmeyen bir Prenses. Tekrar sevdiklerinden ayrılıyor. Tekrar yeni bir hayata başlıyor. Yeni arkadaşlar, yeni ülke, yeni ev, yeni sırlar... Ortada kalan Claris bir çok seçim yapmak zorunda. İçlerinde en önemlisi sizce hangisi? Macera bu sefer Amerika'da devam ediyor. Claris'e yeni hayatında eşlik edin ve bizimle birlikte Amerika'ya gelin. ÖZEL GÜÇLER AKADEMİSİ'nin devamı.

Doğum gününden sonra, kardeşiyle eğlenmek için konsere giden bir genç kız... Fırtına yüzünden iptal olan konserden eve dönmeye çalışırken, kendini bir anda hiç bilmediği bir yerde bulursa... Ve bu bilmediği yerden, evine dönecek hiçbir yolu olmasa... Kendisini yabancı hissettiği bu şehirde, tüm bunlar yetmezmiş gibi, aklını karıştıran ve tüm yolları kendisine çıkaran gizemli bir genç adamla karşılaşırsa... Neler olur?

Geçmişimde en fazla ne yaşamış olabilirim ki? Kraliçe Arı artık kitap :)

♠️Kırılmaktan değil, yine aynı yerden kırılmaktan korkuyorsun.. Yasla başını duvara. Sırtına yapışsın rutubet kokusu. Kırgın bir kadınsın zaten, bir cinayet mahallini hemen tanırsın. Elini uzat, başını kaldır, çok uzak değiliz çok yakındayız.. Ben geldim, yaralamaya değil, sarmaya. Sevmeye değil, öğrenmeye. Yüzmeyi bilmiyorum, uçmayı seviyorum, dilimin ucu taze bir yara gibi acı, çok konuşamıyorum. Sil aklımdaki her şeyi. Noktayı, virgülü ve ünlemi. Soru işaretlerini de. Ben verdiğim sözleri tutarım ama öyle beylik laflar etmeye gerek yok. Ölmekle yaşamak arasında ince bir çizgi hayat ve ben inatla sevmek istiyorum. Teşekkür etmekle hakkını helal etmek aynı şey değil, biliyorsun. Yürümekten değil, her yolun sonunda aynı adrese varmaktan yorulmuşsun. İnsanlığının köküne kadar en güzel düşleri hak ediyorsun, kaçma. Yürü, bir adım at, nefes al, bir şey söyle! Sen bunları hak etmiyorsun, susma!.. ~aynı gökyüzüne bakan farklı insanlarız.. Başlangıç tarihi: 04.06.2021

Özel güçteki insanların birbirini bulduğu özel serüvenimize sizde katılmak ister misiniz?

Uzunca bir şey yazsam şuraya, ne kadar çaresiz olduğumu anlayabilir misin? Bir şeyler fısıldasam kağıtlara, kelimelerimden haykırışlarımı duyabilir misin? Sensizliğin kıyısındayım, kurtaranım yok. Uçurumun başındayım, yokluğumdan haberin yok. Kendi kendine takılan, derdini içine atıp sahte tebessümleriyle takılan bir genç kız. Sizde benden misiniz yoksa? Beraber haykırsak şuraya, tüm çığlıklarımızı duyar mı dünya? Sessizliğin dibinde kalmışız, 4 duvar arası bir gökyüzü aslında. Kitaptaki tüm sözler bana ait. Daha çok bölüm katmaya devam edeceğim. Okuyanlara teşekkür ediyorum. Sizin sayenizde ilerlemeye devam edeceğim. Canımsınız ^^

Beren doğduğu günden beri, normal insanlar tarafından garipsenecek kötü olaylar yaşamaktadır. Rüyalarından sıçrayarak uyanması ile başlayan bu korkunç durum bununla sınırlı kalmaz ve kızın başına beklenmedik şeyler de gelmeye başlar. Beren, içine düştüğü bu dipsiz kuyuda kaybolmaktan korkarken o gece gördüğü rüya her şeyi değiştirir. Çünkü yalnız değildir. Onunla aynı kaderi paylaşan başkaları da bulunmaktadır. Beren'in karanlığına tutsak olmaya hazır mısın? Instagram: barisugar Bilim Kurgu #1 © Tüm hakları saklıdır.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Her insan bir yalancıdır. Her insan bir yabancı... Bize öğretileni yapar, bir yalanı yaşarız hayat boyu. Vakti geldiğinde ise yalan hayatlarımıza yabancılaşırız. İsteyerek ya da zorunda kalarak... Biz zorunda bırakıldık ve her şey o gün başladı. Hayatlarımıza yalan o gün bulaştı. Ya da biz öyle sanıyorduk. Biz kim miyiz? Bizler yabancıyız. Belki biraz da yalancı...

Gözlerinizi açtığınızda yıkılmış bir evde uyanacaksınız. Tek çıkış yolunuz yerin altı olacak. Kendinizi bulduğunuz çıkış noktası her bir yanı kameralarla çevrili, her yeri izlenen bir plato. Tek amacınız ise alandaki ipuçlarını takip edip evinizi bulmak. Tüm yarışmacılar evlerini bulduğu an, kazanan belirlenmiş olacak. Öyleyse, sizi kaybetmemizi ister misiniz?