"Sana o telefonu sessize alma iznini verdiğimi hatırlamıyorum, doktor." Kayra için hayat basit bir denklemdi: Gündüzleri ucuz florasan ışıkları altında teyzelerin tansiyonunu ölç, geceleri içki masasında hayatın ızdırabını ti'ye al. Kuralları belli, sıkıcı ama güvenli bir hayatı vardı. Ancak bir gece, kendini loş bir mahzende, kafasına silah dayanmış halde acımasız bir mafya babasının kalbini kurtarırken bulduğunda o denklem tamamen çöktü. İstanbul'un yeraltı dünyasını buz gibi bir soğukkanlılıkla yöneten Çınar, bu genç doktorun sadece tıbbi dehasını değil, nefes aldığı her saniyeyi satın aldığını zannediyordu. Oysa gözden kaçırdığı çok kritik bir detay vardı: Kayra, mafyanın karanlığından korkmayacak kadar serseri ve ehlileştirilemeyecek kadar umursamazdı. Ölüm tehditleriyle başlayan bu mecburi mesai, zamanla sınırların tamamen silikleştiği, nefretin ve tutkunun birbirine karıştığı, mantığa sığmaz, yakıcı bir aşka evrilecekti. Çınar'ın kusursuz karanlığı; Kayra'nın ehlileştirilemez ateşiyle çarpıştığında, her iki adam da kendi kurallarıyla vurulacaktı.

Jude x Erling This is honestly just for me soooooo...., lowkey a bit toxic 🤷‍♀️🤷‍♀️

Bölümlerler yazdıkça gelmektedir. ❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.

Boran okuduğu saçma bir kitabın içinde aniden kendisini bulur, hem de başrolün düşmanı olarak!

James Sirius Potter sessiz adımlarla taş binaya yöneldi, basamaklardan teker teker çıktı. Ahşap kapının önüne geldiğinde bebeğin yüzüne eğildi. "İyi olacaksın Herm teyze, acı çekmeyeceksin. Hatta zamanın sana verdiği kutsal görevle tüm ailelerin yarasını saracaksın, kayıp vermelerine izin vermeyip herkesi iyileştireceksin." Baş parmağıyla bebeğin yanağını okşadı. Onu bu yetimhanenin önüne bırakmak çok acıydı, yeni doğmuş Hermione Granger'ı 1927 yılına getirip Voldemort ile aynı yetimhaneye bırakmak istemiyordu fakat dünyanın yok olmasına izin veremezdi. "Canavarı insan yapmak senin görevin Herm teyze, zaman olması gerektiği gibi işleyecek. Ve sen yine kahraman olacaksın."

❝ 𝘪𝘧 𝘴𝘩𝘦 𝘨𝘦𝘵𝘴 𝘩𝘢𝘳𝘮𝘦𝘥, 𝘺𝘰𝘶 𝘸𝘪𝘭𝘭 𝘣𝘦 𝘱𝘢𝘺𝘪𝘯𝘨 𝘸𝘪𝘵𝘩 𝘺𝘰𝘶𝘳 𝘭𝘪𝘧𝘦. ❞ -𝘛𝘰𝘮𝘔𝘢𝘳𝘷𝘰𝘭𝘰𝘚𝘭𝘺𝘵𝘩𝘦𝘳𝘪𝘯 ↳ 𝗶𝗻 𝘄𝗵𝗶𝗰𝗵 𝗩𝗼𝗹𝗱𝗲𝗺𝗼𝗿𝘁 𝘂𝗻𝗲𝘅𝗽𝗲𝗰𝘁𝗶𝗻𝗴𝗹𝘆 𝗴𝗲𝘁𝘀 𝗮 𝗱𝗮𝘂𝗴𝗵𝘁𝗲𝗿 𝘄𝗵𝗲𝗻 𝘃𝗶𝘀𝗶𝘁𝗶𝗻𝗴 𝗚𝗼𝗱𝗿𝗶𝗰'𝘀 𝗛𝗼𝗹𝗹𝗼𝘄.. 𝘈𝘯𝘥 𝘴𝘩𝘦 𝘣𝘦𝘤𝘰𝘮𝘦𝘴 𝘩𝘪𝘴 𝘰𝘯𝘭𝘺 𝙨𝙤𝙛𝙩 𝙨𝙥𝙤𝙩.

Dünyanın sonunu getirebilecek güçte bir çipi taşıyan genç Profesör, onu korumakla görevlendirilen askerle hiç tatmadığı amansız duygulara yelken açar. Kadını tüm dünyadan koruması beklenen asker, görevini en kanlı haliyle yerine getirirken aynı zamanda imkânsız hisleriyle boğuşmaktadır. Genellikle aksıyonun ve aşkın ön planda olacağı bu serüvende bizi bekleyen ters köşelere ve maceraya hazır mısınız? Gözlerime baktığında dudaklarında bir tebessüm belirdi, ardından saçlarımı tutup kulağımın arkasına iterken "Bazen her şeyi siktir edesim geliyor," dedi dürüstçe ve parmakları saçlarımı okşamaya başladığında içten bakışları da saçlarımdaydı. "Vatan söz konusu olduğunda benim gibi binlercesi var ama sen söz konusu olduğunda şu saçının tek telini dahi kimseye emanet edemem gibi geliyor. Öyle bir mevzusun bende." ⚠️ Yetişkin okurlar içindir.

Zaafların en ürkütücüsü.

'bir tek seni sevdim, gerisi yalan...' Ali ve Yavuz çocukluk arkadaşıydı. Düşman olmuşlardı.