"Yedi yıl önce bir lise koridorunda takılan o çelme, sadece dizlerimi değil, hayallerimi de kanatmıştı. Ben o gün o beton zeminde bıraktım ürkek Aden'i. Şimdi ellerimde bir neşter, üzerimde beyaz önlüğümle geri döndüm. Ama kaderin en büyük şakası, beni o gün ayağa kaldırmayan elin sahibini, bugün ameliyat masama yatırmasıydı. ​Barış Holding'in veliahtı Barış ve hayatını neşteriyle yeniden yazan Doktor Aden. ​Bazı bağlar kopmaz, sadece görünmez olur." Bu hikâyenin şarkısı : Deniz Seki/Aşk olsun Destekleyen herkese şimdiden teşekkür ederim:)

Ardındaki demir kapının çıkardığı tok sesle yerinden sıçradı.Şaşkınlıkla etrafına baktı ve her şeyin ne kadar farklı olduğunu düşündü.Derin bir nefes alarak ne yapacağına karar vermeye çalıştı. Aslında günlerdir bunu düşünüyor ama bir yanıt bulamıyordu. Kafasını kaldırıp uçsuz bucaksız görünen gökyüzüne baktı. Hatırladığından daha mavi görünüyordu. Hayatta sahip olduğu her şeyin içinde olduğu küçücük bavulunu sıkıca tutarak yürümeye başladı. Ayakları nereye gideceğini biliyor gibi kendiliğinden ilerliyordu.Zaman kavramı O'nun için oldukça uzun bir süre önce önemini yitirmişti.Bu yüzden ne kadar yürüdüğünü fark etmedi. Çok özlediği o kokuyu hissedince aniden durdu ve derin nefes alarak içine çekti.Yıllardır birkaç metre karelik bir alanda volta atmaya alışmış bacakları bu uzun yürüyüşe isyan ediyordu ama genç kız bunu anlayacak halde değildi.Eskisinden hızlı adımlarla ilerledi ve masmavi denizi görene kadar durmadı. "İşte" dedi denizi görünce "İşte özgürlük bu" Kalabalık trafiğe dikkat ederek karşıya geçti ve boş bulduğu ilk banka bıraktı vücudunu. Yanaklarından akan yaşların farkında bile değildi. Elinden kayıp giden yılları için ağladı uzun bir süre. Kendine gelip ağlamasını durdurduğunda ne kadar zor bir durumda olduğunu düşündü.Ne ne yapacağını biliyordu ne de nereye gideceğini. İstanbul'a ilk geldiğinde ki hali aklına gelince acı ile kıvrıldı dudakları.Öğrencilik yıllarını geçirmek için ne kadar doğru bir tercih yaptığını düşünmüş aşık olmuştu bu şehre. Oysa bu şehir O'nun için "Sekiz Yıl On ay Altı gün" lük bir hapishane olmaktan öteye gidememişti.

Yumruklarla çalınan kapının sesiyle araladı genç adam gözlerini. Yıkık olan kapının, erken davranmazsa bu vuruşlara dayanamayıp yerlebir olacağından adı gibi emindi. Gecenin bir yarısıydı. Odasındaki sönmüş kömür sobasına bakıp hızla üzerindeki battaniyeyi attı, ayağa kalktı. Evdeki üç odadan biri olan odasının kapısını süratle aralayıp koridora çıktığında, kapalı olan dış kapının önünde korkuyla bekleyen ailesini gördü. Annesi endişeyle bekliyor, kız kardeşi de yaşlı gözleriyle duruyordu. Hızla ikisini de sakinleştirip kapıya yaklaştı. Hala yumruklarla çalınıyordu. "Kimsin!" Diye sordu, cevap yoktu. Ailesine döndü. Onları köşeye çekip kapının arkasına geçti. Derin bir nefesle kapıdaki sürgüye elini yaklaştırdı, kız kardeşi korkuyla gözyaşı döküyordu. En son kapı böyle vurulduğunda, babasının ölüm haberini almıştı. Ali Demir, bakışını yeniden ona çevirip işaret parmağını dudağına yaklaştırarak sessiz olmasını istedikten sonra kilidi yavaşça çektiğinde, genç bir kız fırtına hızında girdi içeri. Kendisine şaşkınlıkla bakan bu aileyi umursamadan, genç adamı geriye iterek kapıyı örtüp sürgüyü çekti. Derin bir nefesle arkasını dönüp sırtını kapıya yasladı, karşısında biri mavi olmak üzere üç çift meraklı göz gördü. "Kimsin sen?!" Öfkeyle yaklaştı genç adam. Uzun düz siyah saçları, uyum içerisindeki kömür gözleri ve karı andıran beyaz teni ile karşısındakilere bakıyordu kız. Ter atan yüzüne, duracak derecede hızla çarpan kalbine ve soğuktan titreyen ellerine rağmen gülümsemeye çalıştı. Tek elini yavaşça kaldırıp umursamazca salladı. "Bir davetsiz misafir" ..... Ve Çiçek, Keçi'ye Aşık oldu ❤️ ..... Yayınlanma Tarihi : 06.11.2018 .... Kapak @sehrialem yapımıdır. .... Alınması, çalınması veya kopyalanması durumunda uyarılmadan yasal i

4 Aşk, güç ve korku bir araya geldiğinde... sınırlarınız test edilir. Lara, özgürlüğü için savaşıyor ama karanlık her adımda peşinde. Sizce kim kazanacak: aşk mı, saplantı mı, yoksa intikam mı?

BİR TEK HATANIN ,BEDELİ BU KADAR AĞIR OLMAMALI! "Anne gibi kokuyor" dedi Nefes.

"Bir kız düşünün... Henüz 17 yaşında. Bir kız düşünün... Olabileceğinden fazla olgun, fazla güçlü, fazla yıpranmış. Bir kız düşünün... Anne ve babası tarafından sevilmeyen, ilk aşkım dediği ağabeyi tarafından geride bırakılmış. Kendisinden sevgisini esirgemeyen dedesi olmasa yapayalnız kalacağını düşünen. Bir kız düşünün... İki arkadaşından başka kimseye güvenemeyen. Bir kız düşünün... İnsanlara en güzel gülümseyişlerini bahşedip akşam yatağında sessizce ağlayan. Bir kız düşünün... Kırılmış, yorgun, yıpranmış kalbinde koskocaman bir aşk barındıran. Bir kız düşünün... Aşık olduğu adam, ağabeyinin en yakın arkadaşı, en yakın arkadaşının ağabeyi olan. Bir kız düşünün... Mutlu olacağına dair umudu olmayan." Hayat, sayfalarca kurgulanmış bir tiyatro oyunu gibidir. Tek fark başrol neler yaşayacağını, ne kadar yaşayacağını, yaşadıklarının nasıl sonlanacağını bilemez... Her insan kendi hayatının başrolüdür. Bizim hikayemizin başrolü Deniz ILGAZ. Sizlerde onun hayatına davetlisiniz....

Suskun bir kız, yaşadığı şeyler yüzünden susmuş, kendini savunmayı bırakmış bir kız. Evlendiği adamla kendini kocaman bir oyunun içinde bulur. Oyunun ortasında acımasızca harcanan biri olmuşken, sessizliğine ses olabilecek birini bulabilir miydi? Peki bu yıkılmış hayatı düzene girebilecek miydi? Sevgiyi tatmamış ruhu sevgiyi bulabilecek miydi? Hayatı çıkmaz bir sokağa girmişken o sokaktan kurtulabilecek miydi? Bade & .... Sıradan bir zoraki evlilik kitabı değildir. İçeriden olan her şey sizi çok şaşırtacak. ÇALINTI YAPANLAR HAKKINDA YASAL İŞLEM BAŞLAR!

Şimdi hiç bilmediğim bir şehrin, hiç bilmediğim bir sokağındayım... Yanlız mıyım? Tabiki de "Hayır"... Sensizliğim ve tıklım tıklım yalnızlığım benimle... Sen peki? Sende bensiz misin ? Yoksa aklından bile geçmeyen bir geçmişin miyim senin için ? Senin bir kere yolun benden geçerken, benim bütün yollarım sana çıkıyordu.... Nerede olduğum pek önemli değil ... Aklımda senin olduğun bir yerde, sensizlikleyim.... ☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆ Hikayemin kullanım, paylaşım ve çoğaltma hakkı yanlızca bana aittir. Bu durum noter tarafından da onaylı olup, benim bilgim dışında çoğaltılması, yayınlanması ve yazarı belirtilmeden alıntı yapılması yasaktır. Bu kuralların ihlal edilmesi durumunda, ihlal eden kişi yada kişiler hakkında kanuni yollardan işlemlerin başlatılacağı duyurulur. İlk yayın tarihi: 02.04.2015

Zorluklarla ayakta kaldığı hayatında bir de bursla kazandığı üniversitesini ilerletmeye çalışan Yağmur, hayatının en büyük pişmanlığını yaptı... Birine aşık oldu. O adam ondan sadece kalbini almadı... ama geride yalnızca pişmanlıklar kaldı. Peki yıllar sonra, bir anda karşılaştıklarında; her şey hâlâ aynı mıydı? *

Ali diyorum... Ali bakmıyor yüzüme suçlu çocuklar gibi eğmiş başını. Bakamıyor... Ali diyorum yine sesim kalbimden mütevellit kırık dökük... Ali anlıyor beni. Anlıyor da ses edemiyor. Biliyor ki bu son konuşmamız. Biliyorki yıllardır kovduğu halde yamacından ayrılmayan kadın uzağa hem de çok uzağa gidecek. Biliyor ki sevilmeyen kadınlar gider. Gidiyorum. Ardımda geç kalmış bir adam yüreğimde eskimeye yüz tutmuş sevdam. Nasıl seviyorsun onu diyor içimdeki çocuk. Kızmış bana. Sırtındaki kemer izlerinin sebebi o adam diyor. Sırtımdaki yaralar sızlıyor. Susuyorum. Elimi karnıma koyuyorum. Haberi dahi olmadığı bebeğini alıp gidiyorsun diyor içimdeki çocuk. Haberi olsa da gitme demezdi üzülme sen ona diyorum. Üzülmüyor. Ben üzüntüden ölüyorum. [20 eylül 2020 başlıyoruz...]