Manga Çevirisi bana ait değildir!! (Animenin 1. Sezonu mangada 1. Ve 63. Chapterlar arasında geçmektedir.)

Arien Krallığının sınır topraklarında binlerce kişi toplanmıştı. Bu insanların amacı yok olmaktan kaçmaktı. Çünkü yeni kurulan Kızıl Birliği ölüm gibi onların üstüne çökmüştü. Gökyüzü tamamen karanlık bulutlarla kaplıydı ve sayısız şimşek çakıyordu. Şimşekler adeta fırtına kopacağının habercisiydi. Binlerce insan son hızlarıyla Arien topraklarını terk ettikten sonra bir gün onların olanı geri almak için ant içmişti. İnsanların önünde son olarak dar bir geçit vardı. Burayı geçmek zorundalardı. Ancak geçidin önünde Kızıl bir pelerin takan yüzünde maske olan bir adam duruyordu. Siyah Maske adamın sadece yeşil gözlerini gösteriyordu. Adam sağ elini havaya kaldırdı ve parmaklarındaki 4 yüzük göz alıcı şekilde parlamaya başladı. Adamın arkasında 4 figür belirdi. Bu kişilerin kıyafetleri Kızıllı adamdan çok farklıydı. "Seni pislik, biz Kara Loncayız önümüzden çekil! Siz beşiniz bize rakip...rakip olamazsınız." Kızıl Pelerinli adam elini salladı ve binlerce kişilik topluluğun etrafı yüzlerce Kızıl kıyafetli ve maskeli insan tarafından çevrildi. Adam derin bir nefes aldığında ortamdaki gerilim artmıştı. ************************************************************************************** Kara Lonca tüm krallıkların ortak kabusuydu. Onlar tüm dünyayı tehdit eden en büyük güçlerden biriydi. Güçlü krallıkları parçalıyorlar, yok olmak üzere olan krallıkları ise güçlendiriyorlardı. Destan ise böyle bir dünyaya gözlerini açtığında. Kaderinde Kara Lonca ile karşılaşmak yazılmıştı. Peki ya Destan'ın kaderi sadece bu muydu? Olağanüstü büyülü yaratıkların,inanılmaz yeteneklere sahip uzmanların olduğu bu dünyaya bir göz atmalısınız. Bir çocuğun taş ocağından başlayan yetişim yolunda sizlerde kendinize bir rol belirleyin bırakın hayal dünyanız sizi güçlü yetişimcilerin arasına als

Kabuslarım her geçen gün daha da şiddetleniyor. Gözlerimi kapatıp huzurlu bir uykuyu ne zaman çektiğimi hatırlamıyorum. Eskiden gördüğüm kabusların birer kâbus olduğunu kâbus görürken anlardım ancak o kazayı yaşadığım günden beri Gerçeklik ile hayaller birbirine karıştı. Beni öldürmek için gelen kişilerin çığlıklarını ve aslında orada olmayan cesetlerini her evime gittiğimde duyuyor ve görüyorum. Onları öldürüşümü sanki üçüncü bir kişiymiş gibi izliyorum. Ben...Ben öylesine korkunç bir varlığa dönüşmüşüm ki kendimden korkmaya başladım. İçimdeki o vahşi kişiliği her gün hissediyorum. Tek istediği kan ve acı dolu çığlıklar! Öldürmeyi her daim arzulayan vahşi bir kişilik. Şu anlık ipler benim elimde gibi görünüyor ama eğer olur da bir gün içimdeki canavar uyanırsa olacakları kimse durduramaz! Neden mi bu kadar emin konuşuyorum. Çünkü gözlerimi kapatıp uykuya daldığımda o vahşi kişiliğin tüm ailemi ve sevdiğim insanları öldürüşüne şahitlik ediyorum. Kime sorsam bana kâbus gördüğü zaman istediği gibi uyanabildiğini söylüyor ancak ben... Ben uyuduğum zaman tüm kontrol içimdeki canavara geçiyor. O istemediği sürece asla uyanamıyorum. Gücü yettiğince beni o kâbusları izlemeye mahkûm ediyor. Bana söylediği tek bir şey var! Eğer onun adını 3 kez haykırırsam o zaman bana inanılmaz bir güç bahşedeceğini ve benim adımı ölümsüzlerin adının bulunduğu mistik bir taş tablete yazdıracağını söylüyor. Daha önce onun gücünü bir kez kullandım. İnsanı yenilmez hissettiriyor ancak bu gücün tek koşulu var. Karşılığında ona kurban sunmalıyım. İşte Kabuslarımın sebebi de bu! Ona sunmamı istediği kurbanlar, ailem ve sevdiklerim olmalıymış böylece beni duygusal olarak zayıflatacak şeyler olmayacak. İçimdeki canavarın adı ne mi? Onun adı...

Fantastik #3 ... Bir ara #1 olur... Kurgusal bir boyutta geçen hikayenin baş kahramanı 4 yaşındayken ailesinin ölümüne şahit olmuştur. O günden sonra hayatında ki hiç bir şey aynı kalmamıştı. Hayatını ailesini öldürenlerden intikam almaya ve klanını eski ihtişamlı günlerine döndürmeye adamıştır. Bu yolda ise sayısız savaş görecek, sevdiklerinin ölümüne şahit olacak ve yeni dostlar edinecektir.

Kurgusal bir boyutta geçen hikayenin baş kahramanı 4 yaşındayken ailesinin ölümüne şahit olmuştur. O günden sonra hayatında ki hiç bir şey aynı kalmamıştı. Hayatını ailesini öldürenlerden intikam almaya ve klanını eski ihtişamlı günlerine döndürmeye adamıştır. Bu yolda ise sayısız savaş görecek, sevdiklerinin ölümüne şahit olacak ve yeni dostlar edinecektir.

Devam kitabıdır! Eski heaabıma ulaşamadığımdan yeni bölümleri buradan yayınlayacağım eski bölümler için @Daemonium35 hesabına girip ulaşabilirsiniz.

Serinin ilk kitabı Misafir Ruh-Değişim'dir. ******************** Zengin ve sorunlu gençlerin kabul edildiği bir okul. Zafer Koleji. Ve bütün bu karmaşanın içerisinde kendini bulan Seren Çağrı. O 6 ay boyunca kabuslarında gördüğü Asel Demir'in hayatını değiştirmek için kızın bedenin de hapis olmuş durumda. Üstelik şimdi problemli Asel, Seren'in bedeninde gözlerini açtı. Peki Asel, Seren'in bedeninde uslu bir kız olacak mıdır? Tabi ki hayır! ************** "Biz tehlikeli insanlarız." Dedi genç adam kızın gözlerinin içine bakarak. "Tehlikeliyiz. İnsanlara zarar verebiliriz ve paramız sayesinde bu işten kolaylıkla sıyrılabiliriz." Adam kızın yüzüne düşen kızıl saç tutamını yavaşça kulağının arkasına yerleştirdi. Sözlerindeki sertliğin aksine dokunuşu yumuşaktı. Genç kız kocaman açtığı yeşil gözleri ile adama bakıyordu. Adamın ona bu denli yakın durması düşüncelerini bulanıklaşmasına neden olmuştu. Adamın yüzünde ki gülümseme tehditkar bir ifade ile iyice yayıldı. "Ne dersin? Böyle tehlikeli bir ortamda seni sevebilir miyim?" ************* Asel ve Seren'in akıl almaz hikayesi Misafir Ruh Değişim kitabından sonra Muamma da devam ediyor.

Dilsiz bir kızın kalbi tüm kötülükleri kendisine çekiyordu. Hiçbir kalp bu kadar değerli olmamıştır. Yeşil, Ötanazi Okulu'na sürgün edildiğinde o yıllarda henüz bir çocuktu. Öz babasının onu nasıl bir yere mahkûm ettiğini bile bilmiyordu. Ötanazi Okulu, Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı olan Alaska'da açılmış karanlık bir okuldu. Bildiğiniz tüm o okulları unutun çünkü Ötanazi Okulunda öğretmenler ders vermiyordu. Her biri kendi dalında uzman bilimcilerdi ve oradaki amaçları bir okul dolusu öğrencinin üzerinde deneyler yapmaktı. Öğrenciler ise sıradan öğrenciler değildi çünkü her biri idam cezası almış mahkûmlardı. Okul onları satın alarak kendi deneylerinde kullanan karanlık bir girdaptan farklı değildi. Bir kez içine girince çıkmak mümkün değildi. Yeşil tüm o tehlikeli mahkûmların içinde göğsünde değerli bir kalple yaşamak zorundaydı. Herkes onun kalbini isterken kurtların içine atılmış bir kuzudan farklı değildi. Kalbini isteyenlerden biri de öz babasıydı. Babasının onun kalbi için okula tehlikeli bir suikastçı göndermesiyle, belki de tüm ezberler bozulmaya başlamıştı. Avcı'da her zaman bu kadar acımasız değildi. Özellikle ateşten kızıl saçları olan ve bir katile gülümseyen hasta bir kadını tanıyana kadar. Şimdi karar verme sırası ondaydı. Avını öldürmeli mi, yoksa korumalı mı? Sayfalar üzerinde konuştuğu bu dilsiz kadınla tam olarak ne yapmalıydı? "Kadın kandan korkuyordu, adam ise kan kokuyordu. Şimdi sen söyle; böyle bir durumda kadın özleyebilir mi ölüm kokan bir adamı?" dedim. "Kadın aptaldı adam ise kadına kör. Şimdi sen cevap ver; her şeye, herkese ve özellikle küçük bir kadına kör olan bir adam bekleyebilir mi kadın tarafından özlenmeyi?" diyerek bana cevap verdi.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Tamamlandı. 07/09/2022, tamamlandığı tarihtir. Ikinci kitaptır, ilk kitabın devamıdır. Lütfen bundan başlamayın! ___ Öldükten sonra, her şeyini kaybetmişti. Yaşamaya değer ne kaldı ki geriye ? Sadece intikam istedi lakin zaten bu iş halledilmişti.. ya da öyle sanıyordu... dirilişinin ve ölümünün sırrı açık ve netti. Birisi "Tanrıcılık" oynuyordu... ____ Dalda açmış gül taze canlı renkleriyle, güzel kokusu ve görünümüyle adeta büyülüyor ve insanları savunmasız hale getirerek keskin dikenlerinin görünmemesine sebebiyet veriyordu. Yılan sevdiği güle tırmanmak adına dalda ilerlerken keskin dikenleri ona batıyor, kanatıyordu. Buna rağmen sarhoş gibi ilerlemeye devam ediyordu. _ Bu kurguyu tek bir cümleyle betimleyecek olsaydım büyük ihtimalle şu olurdu. 🖤Kötü adam, hikayesi anlatılmayan bir kurbandır. Mr(s) Boss Rose 4. Ve 5. Sezon. Kitabın devamı.