"Lee Minho'nun çetesine sızacaksın ve hatta gerekirse..." "Gerekirse onu kendime aşık edeceğim, biliyorum."

Bir laboratuvar hatası... Bir okul koridorunda başlayan dehşet... Ve hayatta kalmak için verilen ölümcül bir savaş. Han Jisung için bu sadece bir hayatta kalma savaşı değil; sevdiklerini korumakla, insanlığını kaybetmemek arasındaki ince çizgide yürümek demek. "Soluk" geldi. Kimi yaşatacak, kimi susturacak?" Karanlık yayılırken, bir soluk bile mucize sayılır. Minho, Chan, Changbin, Hyunjin => Özel Tim. Jisung, Seungmin, Jeongin, Felix=> Öğrenci.

"Sana ablamın nişanlısı bana yürüyor diyorum Seungmin!' "Yakışıklı adam ya, olursunuz siz"

"O Lee Minho, şeytanın oğlu, yerinde olsam onun karşısına çıkmazdım"

minho: şu şımarığı alın başımdan amk yemin ederim deli edecek beni

Erdem, annesi ve kardeşiyle birlikte annesinin yeni eşinin evine taşınır. Üvey kardeş kurgusudur.

Seungri bir şirkette pazarlama asistanı olarak çalışan, işini seven biridir.Geçmişi nedeniyle sokak çetelerinden nefret eder.Ama bir tesadüf nedeniyle en acımasız çetenin üyelerinden biri olan Jiyong'la karşılaştığında iki şansı vardır: Onun olmak ya da ölmek. Seungri hangisini seçecek?

bir webtoona hapsolmuş karakterleriz, meğersem başrol benmişim.

"Gerçekten kül olmadan kendinizi nasıl yenileyebilirsiniz?"

Seung Hyun, geçmişte yaşadığı ama asla atlatamadığı bir aşkın gölgesinde yaşamaktadır. O aşkın sahibi Kwon Jiyong'tur. Yıllar önce birlikte geçirdikleri geceler, saatlerce süren telefon konuşmaları, gülüşler, suskunluklar hepsi birer anı gibi değil, hâlâ canı yakan birer yara gibidir. Pretended'da dile getirdiği her kelime, Seung Hyun'un bastırdığı duyguların yankısıdır. O şarkıyı yazarken, herkes onun bir kadına yazdığını sanar ama gerçek yalnızca kendisinin bildiği bir sırdır. Yazdığı son şarkı, Jiyong'a bir vedadır ya da belki de onu geri çağırma çabası... Ancak kaderin garip bir planı vardır; yolları yeniden kesiştiğinde, ikisi de artık aynı insanlar değildir ve Seung Hyun'un içindeki bir ses hala aynı soruları haykırıyordur: "O zamanlar saatlerce konuşacak onca şey bulurken, şimdi neden tek kelime edemiyoruz?"