Dağhan Kırca bey komşu; Bakın Ufuk Bey Dağhan Kırca bey Komşu; dairenizden biraz daha müzik aleti sesi gelirse Dağhan Kırca bey Komşu; gitarın tellerini ayrı ayrı ayırır oldukça münhasır bir yerinize ben DO RE Mİ'lerim. Dağhan Kırca bey Komşu; oldukça kibar olduğumu düşünüyorum Dağhan Kırca bey Komşu; Bir daha gecenin vakti do re mi demeye başlarsanız Dağhan Kırca bey Komşu; o notaları üzerinizde baştan yazarım Dağhan Kırca bey Komşu; iyi geceler. Sorun şu ki; ben ne Ufuk'tum ne de dairemden müzik sesi geliyordu, üstelik çatı katında oturuyordum. Aylardır hoşlandığım adam ansızın bana sen Ufuksun diyerek yazmaya başladı. Peki ben bu şansı kaçırır mıydım? Asla. Biraz Mahalle kurgusu, biraz polis, biraz dram hepsinden bir tutam✨ Tüm hakları bana aittir.

Bazı insanlarla iki kere tanışırsınız. Ben az önce yıllardır ölü sandığım kocamla, ikinci kez tanışmıştım.

İnsanların hatası yüzünden ödenen bir bedel olabilir miydi insan? ... "Sen benim için bedel değil şükür sebebimsin." Adam bunları dışından söylemeyi isterdi... ... Bazen iyi şeyler olması içinde bedel ödenir. ... Tüm hakları bana aittir.

❕İlk bölümler acemi bir dille yazılmıştır. Kitap final olduktan sonra profesyonel bir düzenlemeye tâbi olacaktır. Bunu baza alarak okumanızı rica ediyorum. "Bazen en derin yarayı, en sessiz kişi taşır." Gökçe Akçay, psikoloji son sınıf öğrencisidir. Mezun olabilmek için bir danışanla terapi süreci yürütmesi gerekir. Ancak karşısına çıkan sıradan biri değildir: Sessiz, yaralı ve geçmişiyle savaşan bir asker. Kendi içindeki karanlıkla ve ailesinin baskısıyla mücadele eden Gökçe, henüz kendini iyileştirememişken başkasına umut olmaya çalışır. Bu terapi, sadece bir akademik görev değil; kalpleri birbirine dokunan iki ruhun zorlu ve içten bir yolculuğuna dönüşecektir. Yayın tarihi: 10.07.2025 ♡ ❗Kitabın tüm hakları yazara aittir. Kesinlikle kopyalanamaz.

Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

"Birbirimize bi'kaç aşk kadar geç kalmış olmasaydık..." 🥀🤍 Yetişkin okurlar içindir.

O kurtların göğsünde ateş vardır. Dağları aşıp ovaya iner, geceleri gündüze çevirirler. İşte böylece, yolunu o ateşten bulan bir ekip. Beyinleri vatanın toprağıyla yıkanmış, alaycı bir ekip... (İsyankarlar Komandosu) -Amacınız nedir, asker? -İsyan, komutanım. -Aferin, asker...

Alisa, babasıyla ettiği büyük bir kavgadan sonra bir inat uğruna şatafat dolu hayatını bir kenara bırakarak bilmediği bir mahallede ev tutar. Fakat mahalleye ayak bastığı ilk andan itibaren ne mahalleyle ne de mahallenin abisiyle yıldızları uyuşur. |Mahalle kurgusudur| 120625

En sevdiğim kitabın içine yan karakter olarak düştüğümde tek bir görevim vardı : mutlu sonun gerçekleşmesini sağlamak. Her şey tam da olması gerektiği gibi gidiyordu─ta ki ben kötü karakterin dikkatini çekene kadar.

Ailesiyle birlikte Fransa'da yaşayan Yüsra'nın onlardan habersiz Türkiye'ye gelip komşu teyzesinin evinde kalması ile başlıyor onların hikayesi. Aslında çocuklukta başlayan duygular gün yüzüne çıkıyor. Yüsra Karaca, Poyraz Ali'nin küçük baş belası, sevdası. İmkansız olarak gördüğü aşk, neler yaşatacak ona? Poyraz Ali Tunalı ; Kıdemli Üsteğmen Aslan Timinin komutanı. Arkadaşının kardeşine aşık olduğunu fark ettiğinde kabullenemedi ama vazgeçemedi de. Yağmurlu bir günde yıllar sonra gördüğü küçük baş belasına aşık oldu. Aralarındaki yaş farkı, ağabeyinin arkadaşı olması ve iki ailenin birbirini yakından tanıması Yüsra için her şeyi imkansız görmesini sağlıyordu. O Ali kadar cesur değildi bu konuda fakat her şey için çok geç olacaktı belki de, bilmiyordu genç kız. Yüsra ve Poyraz Ali'nin hikayesinde beraber olmaya var mısın? ... Kapak Tasarımı: irempsd