"Senin mafyalığın bana sökmez delikanlı!Sen delikanlıysan,ben de deli hatunum." Dediklerim hoşuna gitmiş olacak ki dudağının kenarı yukarıya doğru kıvrıldı. Yavaş adımlarla bana doğru yaklaştı. "Demek deli hatunsun." Meydan okuyan bakışlarla başımı salladığım sırada burnumun dibine girdiğinde nefesimi tutmuş bir şekilde mavilerine baktım. "Benim deli hatunumsun."

Merhaba arkdaşlar bu benim ilk hikayem umarım beğenirsiniz ve destek olursanız sevinirim❤️

Tenim göz yaşlarıyla sırılsıklam oldu.Çenesinden veda ederek ayrılan her gözyaşı, göğüslerimin arasından süzülüyor. Yavaşça omuzlarından tutup bedenini vücudumdan ayırdım. Buğulu gözleri ve nemli kirpikleri güzelliğine güzellik katmıştı. İki elimle yanaklarından tuttum ve hafif tebessümle alnına küçük bir buse koydum. Dudaklarım tenine değdiğinde sanki sanki alev almıştı. Belime doladığı kollarını alıp yanaklarında duran ellerimi tuttu. Ona baktım uzunca. Öyle bir haldeydik ki ikimizin dilide mühürlüydü sanki, anlatacak onca şey olmasına rağmen sessizce birbirimize bakıyorduk. Dudaklarım kurumuştu, hafifçe ıslatıp kulağına zar zor fısıldadım. -Seni çok aradım ama bulamadım. Gözlerinde dünyamı saklayan kadın. Geç geldin ama hoş geldin. Bana o kadar manalı bakıyordu ki kaybolmuş gibi hissediyordum. Herkesin bize baktığını bile fark edemedim. Gözlerime baktı ve zorla dudaklarını açıp bir kaç cümlede o fısıldadı yüzüme doğru. -Seni hep merak ettim. Aradım ama bulamadım. O kadar özlemiştim ki seni. Her esen rüzgara ben senin adını fısıldadım. dedi Nefesim ritmini kaybetmişti, kalbimse fazla hızlıydı. Ellerimle bedenini sardım. Oda kollarını sıkıca belime doladı ısısını, tenini, özlemini hatta avuçlarında ki çizgilerini bile hissedebiliyordum. İkimizinde gözlerinden düşen yaşlar vardı, belki yılların özlemi gizliydi onlarda belkide kavuşmanın huzuru. Ve son cümleyi ben kurdum. -HASRETİNLE ERİDİM AMA VUSLATIN İÇİN ÖLMEDİM. GÜZEL KADIN TEKRAR HOŞ GELDİN...

Hissizliğime sebep olan adama... Sana ithaf... ~~~~~ Yine elimde sana adadığım satırlara hapsolan bir kalem, yine masamın üstünde uykusuzluklarıma eşlik eden bir fincan kahve; yine benden uzak olan bir sen ve yine sana bu satırları yazmamı sağlayan duygularım.. ~~~~~ *Başlama Tarihi: 21.08.2017 *Bayan Hissiz isimli ilk kitap... *Kısa Hikaye içinde #673

Mantıklı olduğu için değil, saçma olduğu için yazılmıştır. Düzelteceğimi söylesem dahi kitap ilk haliyle durmaya devam edecektir. Herhangi bir mantıksızlık görürseniz lütfen söyleyin. -----------------°-°----------------- Kumsal ailesi bildiği kişilerin aslında gerçek ailesi olmadığını öğrenirse nolur? Peki aslında 4 abisi ve 5 kardeşi olduğunu öğrenirse nolur? Gelin bunu da kendiniz görün Başlama tarihi: 08.12.21

Hayatta çok şey yaşamış ama asla pes etmemiş bir kızın hikayesi. Bu Uzay Keskin'in hikayesi. Kimseye acımadı çünkü kimse ona acımadı.

Nazlı görevini başarıyla yapan güçlü bir kadındır fakat yıllardır aradığı ailesini bulduğunda işler karışır ve Nazlı'nın hayatı altüst olur.

O evden kurtulmak için tek şansın ortaklarınızın oğluyla yapacağınız bir sözleşmeyse? Nazendem sözleşmesi... Sen bataklıksın Ahu Çetiner ve sana yaklaşan herkesi kendi bataklığına çekiyorsun. Hızlıca kolumdan tutup beni,kendine doğru çevirdi,"Seni o bataklıktan kurtarıcağım Ahu.Sen bana elini uzatsan da,uzatmasan da!" 12.07.2021 BU KİTAPTAKİ KARAKTERLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR! KURGU TAMAMEN ŞAHSIMA AİTTİR!

"Beni sevdiğini söyledin!" "Yalandı" dedi acımasızca Yapma diyemedim, beni bununla imtihan etme diyemedim. Ne yapmam gerekiyordu?