müdürün oğlu jeongin, "this is sparta" diyerek kapılara tekme atan hyunjin'in okuldan atılmaması için babasını ikna etmeye çalışır

UYARI: Hikayeyi okurken sakın henüz okumadığınız bölümlere bakmayın. Gizem/Gerilim olduğu için spoiler yiyebilirsiniz! Yetenekli olmak. Her defasında imrenilen bir olgu. Başınıza bela açacağını asla düşünmezsiniz; Öyledir ki yetenekli insan belaya rastlamaz. Aksine bunun bir deli saçması olduğunu düşünürsünüz. Ama bir kez daha düşünün. Zira genç bir kız olan Maya'ya göre hiç de öyle değil. Hele ki kızımız doğuştan telekinezi yapabiliyorsa, kendisini belanın, bildiğimiz belanın içinde bulması kaçınılmaz olacaktır. Düşmanı yakaladığını zannettiğin anda çember daha da genişler. *Her bölümde gizemin dozu artarken, entrikalar doruklara ulaşacak.*

"Denek 0001, lütfen yerinize geçiniz."

Kitaplarına sığınmış yalnız bir kız, okuduğu kitabın içine çekilirse ve okuduğu kitabın ana karakter olursa geri gerçek dünyaya nasıl dönmeyi başarabilir? Daha doğrusu başarabilir mi?

Ailesi yüzünden sosyal anksiyeteye sahip, kendine tek iyi gelen şey dans olan Soobin ve çevresindeki tüm kalıplaşmış kavramları yıkan cesur bir Yeonjun. Ana ship: Yeonbin. Yan shipler: Changlix, Woosan, Taegyu, Yunkai.

"Beyfendi çekilir misiniz?" "Beyfendi babandır!" "Öyle zaten." Felix projesi için arsaya bakmaya gittiğinde mahallenin kekosunun peşini bırakmayacağını nerden bilebilirdi ki?

[oneshot] Prensesini bulmak için yollara düşen yakışıklı prens, prensini bekleyen güzel prenses. Hadi ama, dilden dile dolanan masallar bundan ibaret olmamalı. **smut içeren sahne vardır. Yayımlanma tarihi: 07.09.22 ♡

TAMAMLANDI 0542 *** ***1 (siz), 0542 *** ***2 numarayı Numara Komşum olarak kaydettiniz. Siz: Bi gün bi çılgınlık edip seni sevdiğimi söylesem Siz: Alay edip güler misin? Siz: Yoksa sen de sever misin? (Görüldü.) Siz: JBJMSJBJBJBJ (İnternet yok.) Siz: Şaka şaka. (İnternet yok.) Siz: Dilime dolandıydı. (İnternet yok.) Siz: Allah internet gitti. (İnternet yok.) Siz: Vallahi tanımıyom seni. (İnternet yok.) Siz: Beş yaşında velet de çıkabilirsin ellilik dayı da. (İnternet yok.) Siz: Ya gitti internet. (İnternet yok.) Siz: Şaka yapıyım dedim elime yüzüme bulaştırdım. (İnternet yok.) Siz: Laaannn!!! (İnternet yok.) (Görüldü.)

ellerini yavaşça yüzümde gezdirmişti,yüzünde de hafifçe beliren gülümsemeyle düm düz karşıya bakıyordu. Gözlerim ben istemeden dolmuş ve akmak için saniyelerle yarışıyordu. "Seni görmek istiyorum... hatta tek görmek istediğim sensin." dudaklarından dökülen kelimeler,zar zor tuttuğum göz yaşlarımı serbest bırakmamı sağlamıştı. yanağımda ki elinin üzerine elimi koyup,yüzümü hafifçe eline sürtmüştüm. hem ağlıyordum hem de gülüyordum,bu adam bana bunu yaşatabilecek tek kişiydi belki de. "Çok yakında sevgilim,çok yakında..." sadece ağzımdan bunlar dökülebilmişti,dökülen kelimeler de titrek titrek dökülmüştü dudaklarımdan. "Sen,ağlıyor musun?" sorduğu soruyla yüzünde ki gülümsemede kaybolmuştu. O çok sevdiğim gülümsemesi şuan benim yüzümden sönmüştü. kafamı dik tutup,iki elini de sıkıca tutmuştum. "Hayır,hayır ne ağlaması benim senin yanında ağlamam mümkün mü sevgilim?" tekrar yayılan gülümsemesiyle,ona sıkıca sarılıp o ferah kokusunu içime çekmiştim. "Seni çok seviyorum,iyi ki benim sevgilimsin." elleri yavaşça sırtımda ki yerlerini alırken,kısık bir sesle kıkırdamıştı. "Ben de seni seviyorum iyi ki benim sevgilimsin." işte buyduk biz,o beni göremese de dışıma değil içime tutulmuştu,ben ise onu görebiliyordum ama onun dışına değil,onun o bahçede kucağına oturan kediyi sevmesine tutulmuştum,ben onun kalbinin güzelliğine,şefkatine,ben onun herşeyine aşık olmuştum.

sen portakal kokardın sevgilim şimdi o portakal kokusuna hasret kaldım. →kim hongjoong x girl 2022 | roserina ©