Yeraltı dünyasının en güçlü mafya lideri, rakip bir örgütün kızını araştırırken bir gerçeğe ulaşır: Adam, kendi öz kızına zarar vermeye hazırdır. Normalde böyle bir mesele onun için yalnızca stratejik bir bilgi olurdu. Ama bu kez, mantığa sığmayan bir karar verir. Bu kararın sebebini ise kendisi bile tam olarak anlayamaz. Genç adam bunu soğukkanlı bir hamle sanır; oysa bu karar, adını bilmediği bir bağın ve henüz kendisine bile itiraf etmediği bir yönün sonucudur.

Annesinin işi nedeniyle İzmirden İstanbul'a taşınan Rüya Yıldırım yeni okulunda , yeni arkadaşlar edinir. Fakat Emir Ege ile kurduğu arkadaşlık planladığı gibi ilerlemez

Sen yaz saati uygulaması, Ben kış saati. Ortak bir takvimimiz bile olmadı. Seni bir saat ileri almışlar, Beni bir saat geri. Bu zamanlar yoksa bize düşman mı?

Üniversite okumak için İzmir'e giden Ayça, çok streslidir. Ancak İzmir'de gerçek aşkı bulacağını, ailem diyeceği arkadaşlar edineceğini bilmiyordur. *** Daha yakınlaştığımda kalbim çıkacakmış gibi atmaya başladı. Bir dakika? Bu kişi fazla tanıdıktı. O da beni fark ettiğinde ela hareleri beni buldu. Gözlerim şokla açılmıştı. Havaalanında üstüne kahve döktüğüm kişi Bade'nin kuzeni olmazdı değil mi? Onun gözleri de benim gibi şaşkınlıktan sekteye uğradığında cevabımı almış oldum...

Açelya Demir ve Gökhan Duman röportajları esnasında farkında olmadan aynı bilekliği takarlar. Magazin dünyası ikilinin haberleri ile çalkalanırken ünlü Galatasaray futbolcusu Gökhan ünlü Beşiktaş voleybolcusu Açelya'ya bir mesaj atar ve olaylar başlar. gokhanduman: Bileklik haberlerini gördün mü? gokhanduman: Çok saçma değil mi? Tamamlandı. 💞

Sarmaşık çiçeği, aşkın ve sarsılmaz bağlılığın sembolüdür. Kendini sardığı nesneye öylesine tutunur ki, kopmak bir yana, onunla bütünleşir, dayanıklılığıyla hayranlık uyandırır, zarif görünüşünün ardında, sarsılmaz bir güç taşırmış. Zarif ama dirençli, sessiz ama kararlı. Tıpkı o, iki çift sarmaşık yeşili gözler gibi... Nazenin'in yüreğine sessizlik içinde çöreklenen, en derin yerine sıkıca tutunan o bakışlar... Öylesine kuvvetli, öylesine samimi bir bağ vardı ki aralarında, sözcüklere ihtiyaç duymadan, kalpten kalbe kurulan o görünmez köprüde bulmuşlardı birbirlerini.

"Sesini Kaybedenler", susturulmuş kadınların, bastırılmış kimliklerin ve dayatılmış hayatların hikâyesi. Psikoloji öğrencisi Sâyra karaca, yıllar sonra gittiği ailesinin yanında, istemediği bir evliliğe sürüklenir. Ailesi, onu aşiretin genç lideri Arsem'le evlendirmeye kararlıdır. Ancak Sâyra, kaderini sessizce kabullenecek biri değildir. Bu, sesi elinden alınmaya çalışılan bir kadının, kendi sesini geri alma mücadelesidir. Ve bazen bir çığlık, bin yıllık suskunluğu bozmaya yeter.

Babasının son ve en ağır ihanetini öğrenen Liya İlkay için hayat, geri dönülmez bir kırılma noktasına sürüklenir. Güvendiği her şey sarsılırken, geçmişe ait saklanan gerçekler birer birer açığa çıkar. Liya, yalnızca ailesiyle değil, kendi varlığıyla da yüzleşmek zorunda kalır. Nefret, başkalarından kendisine yönelirken, doğduğu güne kadar uzanan karanlık bir sorgu başlar. "Nefret ediyordum herkesten ve her şeyden. Ama en çok da kendimden ve doğduğum günden." Uraz Vural'la kesişen yollar, Liya'nın kalbinde beklenmedik bir çarpıntı yaratırken, bazı gerçeklerin bu çarpıntıdan bile daha ağır olduğu ortaya çıkacaktır. En derin yara, güvendiğin yerden açılır. Bazı ihanetler affedilir. Bazıları ise insanı baştan yaratır.

Gerçek ailem temasını işleyen fakat klişelerden uzak, yetişkin içerikli bir kurgudur. Bir sabah vakti telefonuna düşen bir mesaj ile yirmi bir yıldır yaşadığı hayatın yalan olduğu şüphesi ile karşı karşıya kalan Burçe Melinda Koraltan, bu şüphenin kendisini ele geçirmesine izin verecek miydi yoksa kendi güvenli alanı olan ailesine mi sığınacaktı? İçine düşürüldüğü oyun hakkında hiçbir fikri yoktu ama yaşananlar onu da ilk hâliyle bırakmayacak ve oyunun bir parçası hâline getirecekti. Peki, geçmişin yarattığı bu sarsıcı oyun kim veya kimleri etkileyecekti? Bu soruların cevaplarını ve hikayenin tamamını öğrenmek için sizleri satırlarımın arasına davet ediyorum!

Önüme bir kadeh koydu, içine şarap doldurdu ve ince uzun parmaklarıyla masa da bana doğru ittirdi. Kimse dokunmadı, sadece gözlerimiz değdi kadehe ama o kadeh devrildi, kucağıma düştü ve içinde ki şarap bedenime yayıldı. Bu şarap benim kanımdı, şarap şişesinin kırılan cam parçaları benim kalbimdi ve kucağıma düşen bu kadeh benim hayallerimdi. Kadehi bana uzatan bu adam ise ölümle aramda ki tek engeldi.