Kitap oldu. Dört kitabı basıldı. ❝El bebek, gül bebek değil; el bebek, öl bebek.❞ Karanlık örgütün kurduğu düzen için doğmuş bir kız çocuğuyken ona verilen en büyük ceza sevgisizlikti. Kaderini kabullendi ve kartını oynadı. O kim miydi? Hisar Alatav. Hayır, sil. His Alatav. Karanlık düzenin kıyameti olmak üzere. O ise Bronz. Karanlık örgüte başkaldırıp kartları yeniden dağıtan adam. Ona Bronz derler. Onların tohumları el bebek gül bebek değildi; el bebek öl bebekti.

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Karanlık, sadece karanlık. Gözlerim yok, göremiyorum. Dilim yok, konuşamıyorum. Kulaklarım yok, duyamıyorum. Bedenim yok, haraket edemiyorum. Ben yokum, benliğim yok. Hayat yok, duygu yok. Duyguya açız ama hissisiz. Biz böyle eğitildik. İlk gözlerimizi aldılar, sonra dilimizi, kulaklarımızı, bedenimizi, benliğimizi ve en kötüsü duygular. Duygusuz olarak doğduk, büyütüldük ve en son öldük. Ruhen öldük ama bedenen hep var olduk, sonumuz böyle. Bizim gibilerin sonları böyle. Bir hiçliğin ortasında doğarsın, yaşamaya çalışırsın ve en sonunda ölürsün. Bizim amacımız bu... Krallığın var olma amacı bu, ölüm. Kendi soyundan olanları öldürmek. Biz gücümüzü ruhumuzdan, duygulardan alıyorduk. Bilerek gücümüzü alıp bizi kuklaya dönüştürüp ipleri kendi ellerine alıyorlardı. Ama unuttukları birşey vardı, biz o ipleri duygularımızla kemirmiştik. Asıl savaş ve yönetim şimdi başlıyordu. Artık kukla olmak yerine kendi kuklalarımızı yaratacaktır.