aşkı zayıflık olarak gören bir adamı kendime aşık etmiştim:)

Üvey abim jeon junkook ile hayal et

Herkesin bir hikayesi var. Okunacak kadar güzel, anlatılacak kadar değerli. O hikayeleri herkes gibi hep okudum, anlatılmasını dinledim. Bazı zamanlarda ise onlar gibi olmak istedim. Benim hikayemi birilerinin duymasını istedim. Ellerimdeki yaralar dışında, acıyan bakışlar dışında, insanların beni görmesini istedim. Bu büyük bir dilek miydi? Herkes gibi olmak veya hiç kimse gibi olmamak? Bilmiyorum. Nefes alamıyorum. Korkuyorum. Belki de... ------------------------------------ Kimse dinlemiyor mu beni? Dudaklarımdan çıkan kelimeleri , Anlamıyor musunuz? Size diyorum. Size. İnsanlar diyorum. İnsanlar, insanlar kirletir işte.

+ 🐚🦅❯ !! yağmurlar onun için ağlardı ve genç kız susardı. başka kollarda teselliyi aramıştı. oysaki bilmiyor- du, bulamayacaktı,, ♯🦋;; cho chang's perspective ♯🍄;; cho chang × starliner series!! ©ucardoga, 2020,, -ongoing. kapak tasarımı, @preallens

Başlarda asil bir soya,güce ve onura sahipti. Tom Marvolo Riddle ile tanıştığında ise bu şeylerin elinden tek tek alınışını izledi. Onu çok sevdi ama ne yazık ki sevgiyi ona asla öğretemedi. Bu hiçbir düşünselinde ve kitaplarda adı geçmeyen Draco Malfoy'un rüyalarına konuk olan akrabası, Orenda Malfoy'un yok oluşunun hikayesi.

"Kendimi adıyorum yoluna, adına, sana." ❈ Herkesin dönem dönem kalbini ona asla açmayacak- en azından aşk anlamında- birilerini sevdiği olmuştur, değil mi? Catharine'de böyle bir dönemde olduğunu umuyor ve zamanla geçmesi gerektiğini düşünüyordu. James onun hayattaki ilk en yakın arkadaşı ve küçük Catharine'nin kahramanıydı. Catharine'ye göre, o sadece ona bu kadar ilgiyle, şevkatle ve özenle yaklaşan arkadaşından -malesef ki- hoşlanıyordu ve zamanla geçecekti. Geçmek zorundaydı. Sırf aptal ergenlik hormonları yüzünden en yakın arkadaşını kaybetmek bu hayatta isteyeceği en son şeylerden biriydi. Hem.. James onun için baştan sona imkansızdı ve Catharine, karnında uçuşan kelebekler büyümeden onları öldürmek konusunda kararlıydı. [kapak için Pınar Bebeğime @_Angel_ofthe_Lord_'a teşekkürler♡]

©Bütün hakları saklıdır Işığın Mirası Serisi Birinci Kitabı. Adlandıramadığım bir çıkmazın içinde kaybolmuştum. Üst üste yaşadığım travmalar neticesinde kendimi dipsiz bir uçurumun kenarında buldum. Sona yaklaşıyordum. Kendi sonuma. Bir gün hayatımın bu kadar değişeceğini tahmin bile edemezken şimdi yaşadıklarım ve içimde günden güne büyüyen bu enerjinin bedenimi ele geçireceğini nasıl bilebilirdim ki? Annem sayesinde değişen hayatım tam manasıyla bir kabusa dönerken elimden kim tutacaktı? Dostum Seyit ve ben bu zorlukların içinden sıyrılabilecek miyiz yoksa bir uçurumun kıyısında karanlığı bizi hapsetmesini mi bekleyeceğiz? Ben Deniz Soykan, kuralların değiştiği bu dünyada yeniden düzen kurmaya geliyorum. Farklı diyarlardan gelen bu Demon'lara karşı elimizde ki tek güç içimde keşfedilmeyi bekleyen, annemden miras kalan enerjim. Kutsal emanet bir gün açığa çıktığında dünya yeni bir hayata gözlerini açacak.

Delilah ve Draco birbirine düşman iki ailenin çocuklarıydı. Sirius Black yıllar önce ailesi tarafından rededdildi ve bu soylu arkadaşlık Sirius Black ve Lucius Malfoy için düşmanlığa dönüştü Peki ya çocukları aşık olursa... * CRINGE YERLER VE YAZIM HATALARI VARDIR *

"Hepsine sahip olabilirdik... Her şey bizim olabilirdi, eğer sen ve ben 'biz' olabilseydik." "Bana verdiğin tek şey karanlık." Lydia Luna Black||

"Yapamam," dedim gittikçe daha da ağırlaşan nefesimi düzenlemeye çalışırken. Panik bedenime hakim olmaya başlıyor, kontrolümü kaybediyordum. "Kim olduğu umurumda değil. Kimseyi öldüremem." Omuzlarımın üstüne kapanan eller bana hayatım boyunca hissetmediğim bir ağırlığı tattırdı. Uzun tırnakları tenimin üstündeydiler. "Yapmak zorundasın. İstediğin bu değil mi? Zafer? Güç? Liderlik?" Önüme bırakılan fotoğraftaki çocuğa tekrar baktım. Açık kumral saçları alnına doğru düşerken gülümsemesi onu tanımayan bir umutsuzu dahi rahatsız edecek kadar geniş ve mutluluk saçan cinstendi. Fısıltı kulaklarımda gidip gelirken soğuk odanın içindeki hava kendi kendini yiyordu sanki benim nefes almamam engellemek için. "O daha... çocuk." "Sen de öylesin. Ancak bazı fedakarlıklar yapılması gerekir. Güçlü olmak mı istiyorsun, korkak mı?"