Annesi ve babası Beşiktaş kulübünün efsanelerinden olan Melodi onların izinden Beşiktaş'a gönül verir ama bu kez sahada değil. Tercüman olarak çıktığı antrenmanda kafasına yediği yumrukla başlayan bu macerada bizimle misiniz? "Sende farklı bir şeyler var sanki? Olayın ne senin?" "Bende farklı bir şey yok. Asıl senin numaran ne?"

•[Tu sei una stella... La mia stella] •[Sen bir yıldızsın... Benim yıldızım]

deniz, kum ve güneş. lisya bunlarla çok mutlu olurdu.

"Seni ilk gördüğüm günü hatırlatıyorum. Ölen hislerimi hatırlatmıştın bana." Bana doğru bir adım daha attı. Yutkundu. Yutkundum. Adem elması önce aşağı daha sonra yukarı doğru hareket etti. "Yalan söylüyorsun. Sen sadece beni elde etmek istiyorsun. Diğer her şeyi elde ettiğin gibi. Ama her istediğini elde edemezsin Merih ." "Biliyorum. Ama sen her istediğim değilsin. Tek istediğimsin." *FAN KURGUDUR*

-Merihhh!! -Merih imza verir misin? _ _ _ Kırmızı ışık... Yağmur hizlandı sanki suratıma yağan binlerce ok gibi cama çarpmaya başladı. _ _ _

𝐵𝑒𝑟𝑎𝑡 𝐴𝑦𝑏𝑒𝑟𝑘 𝑂𝑧𝑑𝑒𝑚𝑖𝑟 𝑘𝑢𝑟𝑔𝑢𝑠𝑢𝑑𝑢𝑟. - 𝘊𝘢𝘯 𝘴𝚤𝘬𝚤𝘯𝘵𝚤𝘴𝚤𝘯𝘥𝘢𝘯 𝘺𝘢𝘻𝚤𝘺𝘰𝘳𝘶𝘮 𝘪𝘯𝘴̧𝘢𝘭𝘭𝘢𝘩 𝘵𝘶𝘵𝘮𝘢𝘻. 𝘒𝚤𝘴𝘢𝘤𝘢 𝘬𝘰𝘯𝘶𝘺𝘶 𝘢𝘤̧𝚤𝘬𝘭𝚤𝘺𝘢𝘺𝚤𝘮 𝘢𝘬𝚤𝘭𝘭𝘢𝘳 𝘬𝘢𝘳𝚤𝘴̧𝘮𝘢𝘴𝚤𝘯, 𝘈𝘯𝘢 𝘬𝘢𝘳𝘢𝘬𝘵𝘦𝘳𝘪𝘮𝘪𝘻 𝐵𝑒𝑦𝑧𝑎 𝘋𝘰𝘳𝘶𝘬𝘩𝘢𝘯'𝚤𝘯 𝘬𝘶𝘻𝘦𝘯𝘪. 𝘋𝘰𝘳𝘶𝘬 𝘉𝘦𝘴̧𝘪𝘬𝘵𝘢𝘴̧'𝘥𝘢𝘯 𝘛𝘳𝘢𝘣𝘻𝘰𝘯𝘴𝘱𝘰𝘳'𝘢 𝘵𝘳𝘢𝘯𝘴𝘧𝘦𝘳 𝘰𝘭𝘶𝘯𝘤𝘢 𝘋𝘰𝘳𝘶𝘬 𝘺𝘢𝘭𝘯𝚤𝘻 𝘬𝘢𝘭𝘥𝚤𝘨̆𝚤 𝘪𝘤̧𝘪𝘯 𝘣𝘪 𝘴𝘶̈𝘳𝘦 𝘰𝘯𝘶𝘯𝘭𝘢 𝘒𝘢𝘭𝘮𝘢𝘺𝘢 𝘛𝘳𝘢𝘣𝘻𝘰𝘯'𝘢 𝘨𝘪𝘥𝘪𝘺𝘰𝘳.

Mine internet üzerinden Yeşil Küpeli Kız takma ismiyle magazin haberleri yaparak milyonlarca takipçiye ulaşmıştır ve Mine'nin şimdiki haber hedefi genç kızların yeni sevgilisi Efe Duran'dır... Yepyeni bir yaz macerasına hazır mısınız? "Ben notalarını değil seni istiyorum Efe..."

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Birden bire girdin hayatıma, ama çıkmanıda istemiyorum, sadece korkuyorum. Sen benim gizli hayatımsın...