"Ama sonra yine yarı karanlık odasında ağlarken tek başına olmadığını anladı. Gözleri yanındaki boş duvara iliştiğinde aslında oranın sadece boş bir duvardan ibaret olmadığını farketti. O anda duvarda kendi gölgesini gördü. Gözlerinden yaşları silerken gölgesinin de aynı hareketi yaptığını görünce ilk şaşırdı, ama daha sonra yüzünde istemsizce bir tebessüm oluştu. Ayağa kalktı, gölgeside aynısını yaptı. Kulaklarını çekip bir ayağını kaldırdığında gölgesi aynı hareketi tekrarladı. Zamanı umursamadan akşama kadar aynılarını yaptı. Çünkü hayatında ilk defa böylesine mutlu oluyordu."