"Özür dilerim." "Dileme.Ben özür diliyor muyum? Sana köpek gibi aşık olduğum için senden özür diliyor muyum?" *** O benim öğretmenimdi, bana nasıl güzel sevilir o öğretti.

O insanın tenini ürpertecek kadar güzel. Tenine işleyen karanlığa rağmen. O ölümcül derecede soğukkanlı. Çimen yeşili gözlerinin derinliklerinde, karanlık bir kuyuya attığı acı dolu bir geçmişi var. Onun bir kalbi yok. O bir kimsesiz. O bir yabancı. O bir katil. O... Ediz Çağıran. Ve pençesine aldığı kurbanına aşık olmak üzere.

ŞİMDİ TAM VERSİYONU PROFİLDE: "Lütfedilmiş (GDS)" ☆ 4 KİTAPTAN OLUŞAN GİZEM DİYARI SERİSİ'NİN İLK KİTABIDIR. "...gün başkaydı Lütuf Diyarı'nda; Dysis sustuğundan, karanlık olan kayıp mezarından kurtulduğundan ve kahraman sanılan ölüme kovulduğundan bu yana, gün başkaydı... Yakarışlar yeniden yer bulmuştu çaresiz kalmış bedenlerin içinde, huzur yine uzaklaşmıştı uykulardan... ve ölüm... Ölüm yeniden nefesini üflemişti korkulara..." "...öyle ki ağlıyordu, sesi çıkmıyor ancak hıçkırıkları birbirine giriyordu. Öyle ki gülüyordu, tebessüm etmiyor ancak katılıyordu. Lügatında yer buluyordu karanlık, davetsiz bir misafir de olsa, kabul edilmişti ruhuna... Öyle ki yalnızdı, öyle ki yolunu bulacaktı, öyle ki alacaktı o canı, peki ya Barlas?.. Bir parça, ya da bir umutluk an dahi olsa, geriye Barlas kalmış mıydı?.." "... şüphesiz ki yaşananlar bu masalı giderek kara romana dönüştürüyordu..." /* Sona erdiğinde asla pişman olmayacaksınız. Keyifli Okumalar... -2015 / Tamamlandı √-

Yaprak; küçükken, markette annesinden sürpriz yumurta istediği için bulgur reyonuna sıkıştırılıp çimdiklenenler, ilkokul önlüğünün altına eşofman giyip okula gidenler, yeşil silgisini diş izi yapanlar ve kırmızı kapaklı tüm dersler kitabının saman sayfalarını silerken yırtanlar kadar sıradan bir kız çocuğuyken; birlikte büyüdüğü dört çılgın erkek arkadaşı yüzünden akranlarından biraz farklı bir kız haline gelmiştir. Dünyası, on iki yıllık dostları, gamzeli kahramanı Ali, tek ideolojisi 3P (pizza, pijama, pislik) üzerine kurulu bir çılgın, Oğuz, sevgilisini kendi vesikalık resminden bile kıskanan demirli, Gökhan ve notları toplamda bile 100'e ulaşamayan çorap fetişisti tatlı çapkın Sinan'dan ibarettir. Kalbi dördüyle tıka basa dolu, hayatı onlarla rengârenk olduğu için aşka ne inancı vardır ne de ihtiyacı... Ama bir gün rutin (!) hayatı, doğum gününde gelen bir paket ile tümden değişir. Paketin içinde, gizemli bir âşıktan gelen, kızımızın asla giymeyeceği türden gösterişli bir elbise ve içinde de bir not vardır. 'İçindeki prensesi öldürmeye çalışsan da, o can çekişerek içinde bir yerde saklanmayı başarıyor. Bu, içindeki prensese hediyem... Her ne kadar içindeki o yaramaz kız çocuğuna da aynı oranda âşık olsam da...'

Gri gözlerinde benden tiksindiğine dair bir işaret yakalamak için çabaladım ama o beni şaşırtarak "Seni seviyorum," dedi. Bu mavi bir mürekkebin bir suyun üzerinde dağılmasıydı. Bana doğru bir adım attığında ben de geriye doğru bir adım attım. "Her şeyin üstesinden beraber gelebiliriz." Geriye doğru bir adım daha attım. Yıllar sonra ağlamak üzereydim. Ellerimin arasındaki kanlı bıçak parmaklarımın arasından taş zemine düştü. Kana bulanmış elimi beyaz tişörtüme sildim. Titremesine engel olamadığım bir sesle "Beni sevmemelisin," dedim. Gri gözlerinin çevresinde kırmızı hareler belirdi. Gülümsedikten sonra "Ama sevdim," dedi. "Ama sevmemelisin." "Senin bir suçun yok." Derin bir nefes aldım. "Ben bir katilim," dedim. "Ben bir katilim."

Nefesi boynumu tırmalayacak şekilde konuştu. "Çok korktum, iyiki geldin." "Yanında ben varken birinin seni incitebileceğini asla düşünme, Arya. Sana bir kere dokunan, son nefesini alır; sonrası toprak altı, siyah, gözyaşı." Acemi biri olarak kötü gitmiyorum bence. Birbirini tamamlayan iki insan, iki kız, iki kalp, iki dudak, iki beden.

"Ben.." dedim yutkunarak. Yüzüne baktım. "Ölmek istemiyorum." Gülümsedi, yüzü hüzünle gölgelenmişti. "Ölmeyeceksin." Kayıp Tanrıça serisi 2.kitabıdır. 6 Haziran 2015 Tüm Hakları Bende Saklıdır. ©

"Her kitabın arka kapağında yazdığı gibi... Sıradan normal bir insandım... 16 Yaşındayım, ağır uykucuyum. Sadece bu işi çok iyi becerdiğimi düşünüyorum, bir de arkadaşlarımla paten kaymayı. Şuanda gençliğimin tadını çıkarmak dışında hedeflediğim doğru düzgün bir uğraşım yok. Takıldığım bir grup arkadaşım var. Genelde Tripolis'te paten kayarız ve bundan büyük keyif alırız. Kitap okumayı ve müzik dinlemeye de bayılırım... Kısacası sıradanlığın Kraliçesiyim, mihenk taşıyım ve bundan şikayetçi değilim... Ama bir gün; Lousios Vadisi'nde ki kimin inşa ettiği bilinmeyen ve saçma esfanelerinin olduğu bir konağın, Evimizin yanına yeni taşınan Yeni Çocuğun, Ve Büyükanneme benim hakkımda gelen "vizyon" olarak adlandırdığı ve benden sakladığı rüyaların, Benim gördüğüm ve anlamını çıkaramadığım gerçekmiş gibi gelmeye başlayan rüyalarımın, Ve merakımın, Çerçevedeki bu resmi değiştireceğini nereden bilebilirdim ki?! Büyükkanneme gelen görüşler ve görmeye başladığım kabuslar belli ki benim en büyük belam olacak. Madem bilinmez bir oyun içine giriyoruz! Peki o halde,ben hazırım! Ha bu arada tanıştığımıza memnun oldum! Ben Edis STARK." ϟBİR VİZYON KIZI HİKAYESİDİR.ϟ

Kazandığı okul, onu mutlu etmesi gerekirken bütün kötü olayların içinde oldu. Dış görünüşü, Konuşması, Güçlü Duruşu, Çalışkanlığı, Bakışlarıyla göze battığı için miydi yoksa tüm bu olanlar? Kim bilir belki öyle, belki de değil! EZGİ'DEN MAYISA DÖNÜŞMESİ, ONU DEĞİŞTİRDİ Mİ? YOKSA İSTEDİĞİ VE EN BAŞINDAN OLMAK İSTEDİĞİ KİŞİ Mİ OLDU? Yepyeni bir kişilik.. Sil baştan yapan bir karakter.. Tam anlamıyla değiştiğini düşünen, MAYIS AKIM Değişmesine yardım eden Bir Yabancı, Arkadaşlık kurulmuş 7 kişi, En başından beri Aşık olan Gizemli Bir Kişi ve İçinden atamadığı Bir AŞK. BİR DEĞİŞİMİN, EN GÜZEL AŞK İZİ. •••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••• "Sen içimdeki Karanlığı aydınlatan ışıksın" Dedi. zorlukla, onunda canı acıyordu. "Gitme lüt-lütfen" Dedi. Dolu gözleriyle gözlerime bakıyordu. Gözlerim beni dinlemeksizin akıyorlardı, ardından gök gürleyip yağmur yağmaya başladı. Gözlerimin yaşları yağmurla karışıp yok oluyordu. Tıpkı o gün beni öldürdüğü gibi. Ben kendimi kaybetmiştim onun yüzünden! "Güneş varken, ışığa ihtiyaç duymaz kimse." Dedim en soğuk sesimle. "Güneşi ne yapayım, Işığım sende kalmışsa?" Gözlerinden bir damla aktığında, zaman durdu benim için. "Ağlama sarıl bana" Demek istedim. Ama diyemedim. "Sen benim en güzel Gecemdin. Her gece seni düşünerek uyumam, her gece seni düşünerek uyuyamamam. Sen benim en güzel Sahnemdin. Sana bakarak, kahkahalarım, Ağlamalarım, Sevinçlerim, Mutluluklarım, Hüznüm. Şimdi düşünüyorumda gerçekten kendimi hiçe saymışım senin yüzünden. Sana bu yüzü unutma demiştim! Sen, sen Ezgiye aşık oldun Meriç Soyal. Ben o kızım. Üzgünüm."

(SATIŞTA) O an, bana döndü ama yüzü yoktu. Şaşkınlıkla ona baktığımda gözlerimi kıstım, korkudan nefes alamıyordum. Başında bir pelerin olduğunu ve o yüzden yüzünü sakladığını anladığımda derin bir nefes alabildim ama korkum hâlâ geçmemişti. Ve sonra konuştu. "Gelmişsin," dedi korkunç bir sesle. "Seni arıyor." Sonra garip bir şey oldu, havalandı ve üstümden uçarken bana saldırdı. Bir el ateş sesi duyduğum zaman bilincimi kaybettim. 28 Ağustos 2014