Tüm dünyam gözümün önünde yok olurken, tek başımaydım. Cızırtılı sokak lambalarının altında yürürken orada, karanlıkta ses çıkarmadan beni izlediklerini biliyordum. Daha doğrusu, hissediyordum. Ara sıra bana zarar vermeye niyetleniyorlardı, fakat bu onlar için kötü sonuçlanıyordu. Çünkü üzerimde birkaç bıçak ve 2 gümüş Colt vardı... İnsanlar kaçıp saklanırken, ben onlarla savaşıyordum. Sahi bunu neden yapıyordum? İnsan ırkına bu kadar zarar vermiş yaratıklardan neden korkmuyordum? Onlarla savaşıp, aptal insanların yaptığı yanlışı neden ben düzeltmeye çalışıyordum? Genetiğiyle oynanmış insanlarla, Mutantlar... Dünyadaki varlıkları insan, hayvan ya da mutant olarak ayırabilirken, kendimin ne olduğunu bilmiyordum. Herkesten farklı olduğum aşikârdı; fakat kesinlikle insan değildim. BİLİM KURGU #1 (DÜZENLENİYOR)

... Azralar, Azzraalarr yıktı Azralar, Azraaallarr Azralarrr zalım Azralarr." "Oğlum sus lan başka şarkı mı kalmadı hem Azralar değil o" diyerek Yiğit tekrar koluna girdi. "Aaaa Azraa seen mii geldin?" Yiğiti Azra sanıp boynuna atladı salak. Bu içmiş mi ya. Yerde duran eşyalarımı alıp diğer kolunda da ben girdim. Emre gevşek gevşek konuşarak başını bana çevirdi. " Azra bak bu da Samem biziim Yiğitin yavuklussu."Dediği anda Yiğit ciddi bir şekilde baya bir kahkaha attı. Samem ne ya Sanem bile diyemiyor maynak. "Yiğit yavuklusu diyor ya" diyerek başımı uzatıp Yiğite baktım. "Değil misin?" "Değilim, beyefendiler ayrılmayı düşünüyor benden" "Lan o tehditti tehdit." "Bana ne git kendine başka yavuklu bul" "Emin misin bulayım mı?" "Hihh zampara mısın sen pislik ,gönlümü alacağına neler diyorsun ya" "Gönlün zaten benim" "Sus pis fırsatçı" " Konu sen olunca fırsatçıyım güzelim" "Ama şimdi konu ben değilim" diyerek gözlerimle koluna girdiğimiz Emre'yi gösterdim. Hala kendi kendine konuşuyor ya. Eve doğru yürürken bir yandan da zoraki gelen Emre beyi çekiştiriyorduk. Yiğit'e Azra diye sarılıp sarılıp duruyor, iltifatlar ediyor. " Emre yeter ya bir dur çocuğum ben bile o kadar sarılmadım Yiğit'e" Dedim ve Emre yi kendime doğru çektim, hayvan birazdan Azra diye Yiğit'i öpecek bıraksam...Hihh ben ne dedim az önce, ya ben Yiğiti Azradan mı amannn Emreden mi kıskandım. Aferin Emre bir bunu yaptırmadığın kalmıştı. Gözlerimi rezil olmanın utancıyla Yiğit e çevirdim. Bana bakıp pis pis sırıtıyordu, tabii ki sırıtır meydan verdim adama. "Yiğit gülme!" "Sanem" "Ne var" "Güzelim Emre erkek biliyorsun değil mi?" "Yiğit sus ya hep Emre yüzüne şey yaptım" "Ne yaptın?" KISKANDIM, KISKANDIM,KISKANDIM mal gibi sevgilimi bir erkekten kıskandım. Altını çiziyorum bakın kızdan değil erkekten! Her şeyimiz mi tuhaf olacak ya...

Ruhumuz bazen kendi bedenimize ait hissetirmez. Bunu farklı yollarla bize gösterir. Kafada duyulan sesler, görülen gölgeler ve daha fazlası. Ruhumuz özgürlüğüne kavuşmak için bir sürü doğaüstü yolu dener. "Her gece ruhumunun bedenimden ayrılmaya çalıştığını hissediyorum" dedim çaresizce. "Çünkü ruhun bu evrene ait değil" dedi gezgin. Arkedia'da her yüz yılda olabilecek felaketleri ön görüp, tanrı tarafından ateş mührü vurulan iki koruyucu vardır. Burada ruhlar tamamen ölmez ve sıradaki yaşamlarını bekler. İgnis'in ruhu ise büyüden uzak, farklı bir evrende, yeni bir bedende reekarne olmuştur. Bu gerçekliğe alışmak ve felaketi önlemek sanıldığı kadar kolay değildir. Bu gücü kontrol edebilmek, bu şansı yakalamak kadar zordur. Kimisi için şans, kimisi için de bir lanet. Yarı tanrının gücü, İgnis ve Mortem. 1.Kitap tamamlandı! (ATEŞ MÜHRÜ) 2.Kitap devam ediyor. (İGNİS YOLU)

"Tik." gözlerimi anında açtım ve önümdeki boş sokağa baktım. Bu sesi çıkarabilecek hiç bir şey yoktu sokakta. "Tak." gözlerimi kocaman açarak sesin geldiği yönü bulmaya çalıştım. Ama nereden geldiğini bir türlü kestiremiyordum. "Tik, tak, tik, tak, tik,tak..." sesler iyice artmaya başlayınca ellerimi başımın iki yanına koydum. Tiktaklar o kadar hızlandı ki bir sinyal sesi halini aldılar. Daha sonra aniden kesildi. Sokakta adım sesleri yankılanıyordu. Saat gecenin üçü olmasına rağmen insanlar teker teker evlerinden çıkıyorlardı. Hızla arkadaşımı uyandırmak için balkon kapısını açıp içeri girdim. Ancak arkadaşımın yatağı boştu. Ve evin dış kapısı sonuna kadar açıktı. ♢ Tüm hakları Tony Stark'ın kalbinde saklıdır.

| WATTYS 2021 KAZANANI | Melis Aksoy, her yerde görebileceğiniz türde sıradanlığa sahip bir genç kızdı. Onu diğerlerinden ayıran mükemmel bir dış görünüşü veya herkesi şaşkına çevirecek zengin bir hayatı yoktu. Ancak kötü bir hayata da sahip değildi. Herkesin istediği türden kendisini seven bir ailesi, iyi arkadaşları vardı. Hayır, hayatı hiç de kötü değildi. Sadece oldukça sıradandı. Bu sıradanlığın kendisini rahatsız ettiği de söylenemezdi. Normal geçen günleri ona gayet de hoş geliyordu. Lakin, bir hayli memnun olduğu yaşamı birden büyük bir değişime uğradı. Kimsenin inanamayacağı türden bir değişimdi bu. O, artık bir kitap karakteriydi! Öfke duyarak okuduğu kitabın satırlarına istemeden de olsa dahil olmuştu. Üstelik, mutlu sona ulaşabileceği bir hikaye de değildi bu. Peki bundan sonra ne yapacaktı? Büründüğü karakterin başına geleceklere boyun mu eğecekti yoksa kendi hikayesini mi yazacaktı? *** Bir krallık, beş prens, on leydi ve bir taht. Bu olaylar arasında hayatta kalmayı başarabilecek mi? Yoksa mahkum olduğu ölüm onun sonu mu olacak? *** Cover by: @sevgisizcesevdi ° Roman #1 (03.12.2020) Romantizm #3 (24.02.2021) Tarihi Kurgu #1 (01.03.2021) Bilim Kurgu #1 (24.04.2021) Fantastik #1 (26.04.2021) Genç Kurgu #5 (15.11.2021) Kurt Adam #1 (12.01.2022) Vampir #1 (15.03.2022)

"Pişman olacaksın bir gün. O kadar pişman olacaksın ki ayaklarıma kapanacaksın. Ama ben seni affetmeyeceğim. " Demiştim ağlayarak ve bağırarak. Yüzünde tek bir anlam belirtisi yokken sert sesiyle konuşmuştu. "Hayel gücün güzelmiş. Ama ben istediğimi aldım ve kapı orda" Demişti arkamdki kapıyı göstererek. Hiç düşünmeden arkama bakmadan çıkmıştım o cehennemden. Göz yaşlarım dinmezken önümde bir araba durdu. Arabadan o inmişti. "Teklifim hala geçerli" "Tamam" Demiştim hiç düşünmeden. Benim her şeyde ilkim olsa da intikamım acı olacaktı. Kekeme olsa bile hiç bir kadın güçsüz değildi! TAMAMLANDI

"Aklım almıyor," diye söylendi kendi kendine, beni aniden kavradığı elimden yeniden kendine çekti ve dudaklarını saçlarıma bastırdı. "Ben sana böyle his-," duraksadı. "İnsanlar nasıl seni yaralayabiliyorlar?" Konuşma engelli bir kız ve onun için işaret dili öğrenen bir adamın hikâyesi...

Ebru ; 23 yaşında , güzel alımlı ve bunun farkında olan bir kızdır. Bir sabah uyandığında odasında üç kapı görür. Biri banyoya açılır, biri salona çıkar. Peki, ya diğeri. Ebru merakla yataktan kalkarak üçüncü kapıyı açar. İçeride çok güzel bir oda bulur . Merak ederek içeri iki adım atar . Kapı birden arkasından kapanır. Ebru arkasını dönünce kapıyı göremez.Kalbi korkuyla atmaya başlar. Bir el koluna dolanır. Korkuyla arkasını dönen Ebru karşısında 25 yaşlarında gibi görünen yakışıklı sert yüz hatlarına sahip bir adam görür. Başını yukarı kaldırıp erkekçe başını sallayarak selam verir. Ebru baktığı yere bakınca yüzü belli olmayan uçan bir cisim görür ''Teşekkürler, bu seferki gerçekten güzelmiş.'' '' Neredeyim ben '' diye sorar Ebru korkarak. Karşısındaki adamın sağ dudağı kıvrılır. '' Buradan çıkış yok güzelim.''Eliyle etrafı gösterir.'' Burası, EJDERİN YUVASI'' 20.01.2020-BAŞLANGIÇ

Dip Not: Yaşanmış Gerçek Bir Olaydan Alıntıdır.