Belimdeki kolların beni sımsıkı sarmasıyla gözlerimi araladım gittikçe daha sıkı sarılıyordu.Sanki bıraksa kaçacakmışcasına,bıraksa ölecekmişcesine sarılması yüzünden yüzüne bakamıyordum hareket etmeye çalıştıkça daha sıkı sarılıyordu, zorla da olsa yüzüne bakmayı başardım terlemişti ve birşeyler mırıldanıyordu ama ne dediği anlaşılmıyordu.birden adımı haykırarakyatakdan kalktı sonra hızlı hızlı soluk alıp vermeye başladı hala terliyordu anlından damla damla ter akıyordu ve çok endişeliydi yavaşca gözleri beni buldu ve hemen sarıldı uyurken sarıldığından daha sıkı sarılıyordu kaburgalarım kırılacakmış gibi hissettim zorlukla "nefes alamıyorum " dedim beni duymasıyla kollarını çekti üzerimden ve gözlerime baktı " sana birşey olmasına dayanamam " dedi sesi hala telaşlıydı "benim yüzümden başına gelmeyen kalmadı "dedi."Ben iyiyim" dedim."Nasıl iyi olabilirsin? benim hatam yüzünden 3 gün yoğun bakımda yattın ve tekrar benim hatam yüzünden başından yaralandın!." dedi ."evet yaralandım ama hiç acı hissetmedim çünkü sen yanımdaydın istesem de hissedemezdim ki... "

Belki de bir imkansızı sevdim..