"Bak şu lanet olası gözlerime, beni üzmen için bile yalvarıcak kadar sana muhtaçlar."

Bir metro istasyonu, 14 rehin. Sınırlı yemek, Sınırlı su. Tuzak ve ölümler. Hayatta kalmak için neler yapardınız? Peki onlar ne yaptı? Bu oyununun sadece bir kazananı olacak, Ve herkes bir bir ölecek. Benimle bu oyunu oynar mısınız?

Genç kadın, yalnızlığın hüküm sürdüğü yoğun hayat temposunda bir gece hastane nöbetinden yorgun bedenini sürükleyerek evine döndüğünde kapısının önünde gizemli notlar bulana dek hayatını çizdiği kurallarıyla, disipliniyle yöneten, tuttuğunu koparan kontrollü bir insandı. Notların saplantılı bir hal almasıyla beraber hayatında güvendiği herkese şüpheyle yaklaşmaya başlamış, kendisiyle kedinin fareyle oynadığı gibi oynayan bu saplantılı insanı bulmaya karar vermişti. Ve Tuna KARTAL akıl almaz tesadüfleriyle hayatına paldır küldür girdiğinde işler kesinlikle rayından çıkmaya başladı, içini ısıtan sıcak kahve gözleriyle bu karizmatik adam kendisinden tamamen zıt olduğu, rahatlığıyla onu çılgına çevirdiği halde yıllardır bir kıpırtı dahi hissetmediği kalbini göğüs kafesinde tekletmişti. - Unuttuğu şey, adımları ne kadar sağlam basarsa bassın o geçmişini içinde saklayan yaralı bir ruhtan ibaretti, ılık bir meltemdi, rüzgardı. Ve hayat güzel olan her şeyi bir çırpıda mahvedebilecek kuvvetli bir fırtına. '' - (Mavi Gece hikayesindeki Tuna karakterinin kitabıdır.)

Soğuk odanın boyası yer yer dökülmüş silik duvarlarına,küflü yüzeyine bakarak düşündü kız.Hayatını,geride bıraktıklarını ve en önemlisi ilk defa geleceğini düşündü.Bunu yapabileceğini hiç tahmin etmezdi ama yapmıştı işte.Nasıl olduğunu kendisi de bilmiyordu.Sadece kaçmıştı.İnsanlardan,kalıplardan,bilinmemezlikten kaçmıştı.İnanmadığı birşey uğruna yaşamaktan bıkmıştı.Yalanlardan kaçmıştı.'Yalanlardan başka bir yalan için kaçtım.' diye düşündü birden,sonra yavaş yavaş hatırlamaya başlamışken içeriye tanıdığı bir yüz girdi ve bütün düşüncelerini böldü.Adını bile bilmiyordu kız çocuğun.Sadece ona güvenmişti ve onu evine getirmesine izin vermişti.Belki de kızın kötü yanı buydu.Hep başkalarına çok çabuk güvenebiliyordu.Tabi son zamanlarda değişmişti bu özelliği,artık kimseye güvenmiyordu kolay kolay.Ama bu çocukta onu çeken birşeyler vardı.İçinden bu çocuğa güvenmek geldi ve o da dinledi bu sesi her zaman olduğu gibi.