"Ve ateş kül oluncaya dek yanmaya devam etti. Su ise buhar olacağını bilmesine rağmen savaşından vazgeçmedi.'' Masal on sekiz yaşını doldurduğunda kaldığı yetimhaneden ayrılmak zorunda kalmıştı. Bu arada eski yurt müdürü tarafından ona İstanbul'da bir kolejde burs ayarlanmıştı. Kendine kalacak bir yer bulması gerekiyordu artık. Bir yandan da İstanbul'a geldiğinde etrafında ilgiyle dolaşan insanlar ve karşısında köle olacak bir beyaz atlı prens hayal ediyordu. Ancak ne yazık ki hayat masallardaki gibi değildi. Zaten "Bir varmış bir yokmuş" yerine "Lanet olsun!" ile başlayan bir masaldan ne beklenirdi ki? Masal, karşısına çıkan, sırlarla dolu, karanlık Rüzgar'ın gizemini çözmeye çalışırken kendini ona âşık buluverecekti. Bu kitap 2015 yılında Epsilon Yayınevi ile raflarda yerini aldı.

2022 WATTYS KAZANANI Lale lise son sınıfa geçtiğinde düşünmesi gereken tek şey üniversite sınavı değildi. Uğraşması gereken, yeni bir cici annesi ve ellisinden sonra aşık gezen bir babası vardı. Ailenin akıllı uslu kızı olmaktan, her şeyi öylece kabul etmekten sıkılan Lale bir plan yaptı. Böylece babası eski sorumlu haline dönecek, cici annesine katlanmak zorunda kalmayacaktı. Bunun için de, "Leo'nun Günlükleri"isimli yasak bir kitaptan ilham alabilirdi. Sorunlu ve psikopat bir lise öğrencisinin gerçek hayatının anlatıldığı hikayenin Leo'su olduğunu iddia eden bir çılgın ona mesaj atana kadar her şey yolundaydı. Lale bir yandan Leo'nun gizemini çözmeye çalışırken, bir yandan da yolunun kesiştiği genç adamlarda fark etmeden Leo'yu arayacaktı. Peki Leo gerçekten bir psikopatsa, ona aşık olması çılgınca mı olurdu? Leo: Okulun asisi olman için sana üç tavsiye: 1. O kitabı her yerde okuma, okul ispiyoncu kaynıyor. 2. Saçını örmekten vazgeç. Bence at kuyruğu (böyle mi deniyor) sana gayet uygun. 3. Bu kadar güzel gülümseme. Çok sevimli görünüyorsun. Lale: Sen kimsin? Leo: İsmimden çıkaramadın mı? Okuduğun kitaptaki Leo'yum işte. Sana okulu yakmadan önce izlemen gereken yolu anlatacağım.

İnsanlar DM kutumu dolduruyor, sırlarını anlatarak rahatlıyorlar. Çünkü ben hiç kimseyim. İnstagram'daki anonim hesaplardan sadece biriyim ama insanların işine gelirim.

tek bölümlük hikaye* Yanılmışım. İnsan hiçbir şey düşünmüyor demek ki ölürken. Yaşamanın tatlı hissini hissediyor iliklerine kadar, son kez. Peki ya sonra? xxx İthaf: Bir dönem bana birkaç şey öğreten, bilgilerine çok saygı duyduğum eski arkadaşlarım, B., T. ve H. için; bu hikayeyi beğenmemiş olsanız bile. :) Kattıklarınız için teşekkür ederim.

[kısa hikaye, tamamlandı] ve tekrar hatırlattım kendime. ölenlerle yaşanmaz. 18120 | v'

x: bir ihtimal daha var, o da ölmek mi dersin? •tamamlandı •texting

"Niye kimsenin sana sarılmasına izin vermiyorsun?" demişti şaşkınlıkla kaşlarım havaya kalkarken ona baktım. "İzin vermem mi lazım?" diye sormuştum hala şaşkındım. "Teşekkür etmek için bile izin vermiyorsun Ayaz." demişti. Haklıydı.. Yüzüme ciddi bir ifade yerleştirip dudaklarımı yaladıktan sonra "Birine sarılmak, o kişiyi kendi dünyana davet etmektir. Bu yüzden kendi dünyamda, mutlu olduğum için kimseyi dünyama davet etmek istemiyorum." Dedim ve tepkisini ölçmek için yüzüne baktım. Bu seferde o bana şaşkınca bakıyordu. Keyifle önüme dönüp denizin dalga seslerini dinlemeye başladım... * Bu hikaye Kuyruklu Yıldız'ın devamı olarak yazılmaktadır... Hikayeyi daha iyi anlamak istiyorsanız ilk kitabı da okumanızı tavsiye ederim *

iç kısım. kafa içi. bir şeyler. siz. sizinle konuşuyorum.

Yazar olmak isteyen ama aradığı ilhamı bulamayan bir kadın ve hayallerinin önüne bariyerler dizilmiş yalnız bir adam bir gün aynı klinikte karşılaşırlar. xxx İthaf: Şafak sökerken öten horoza ve kuşlara. Şevval'e. Kedim Bulut'a. Nazlı'ya. Birde kız kardeşim Hüma'ya. xxx 160619 - 250719

suluboyafircasi: o gün bana baktığında bir tablo gibi hissettim tıpkı Van Gogh'un Ayçiçekleri tablosu gibi bir mücevher gibi xxx 260619 - 070719