On altı yaşımdayken karşıma çıkıp beni Serhat Soykan'a karşı uyaran adamın aslında Serhat Soykan'ın kendisi olduğunu sonradan öğrenmiştim. Kan davasına rağmen beni öldürmeyip üç yıl sonra geri dönmek üzere gitmişti. Şimdi ise geri dönmüştü ve bana olan takıntısıyla hayatımı yeniden kendi oyununa çevirmişti ve bu kez ondan kaçmak mümkün görünmüyordu. Eşcinsel kurgusudur.

"Bunun ne olduğunu biliyor musun Yiğit?" dedi ve aynı tonda bana sorduğu soruyu cevapladı. "Vücudunun verdiği bu reaksiyonların hepsinin adı, zevk." Çenemdeki parmakları yukarıya tırmanıp aralık dudaklarımı okşamaya başladığında belimin altındaki elim daha da hızlandı. Aldığım zevk, onun bana dokunmasıyla katlanarak büyüdü, gözlerim kapalı olduğu halde başım dönmeye başladı. Parmaklarının altındaki bedenim, titremelerimi bile durduracak kadar kasıldığında aralık dudaklarımdan çıkan zevk dolu inlemelerim aniden kesildi. Burnumdan aldığım son oksijen, onun erkeksi kokusuyla birlikte ciğerlerime mühürlendi, gözlerim kendiliğinden aralandı ve tepeden bana bakan siyahlarla göz göze geldim. Tepeden baktığı halde gözlerinde ne küçümseme vardı ne de iğrenme. Onda ilk defa gördüğüm gözlerle beni izliyordu ve ben baktığım adamın Esved olup olmadığına emin olamadım. Alt dudağımdaki baş parmağını hafifçe hareket ettirirken düz duran kalın dudaklarına bu durumun hoşuna gittiğini gösteren bir gülümseme kuruldu ve sırıtan dudaklarının arasından takdir edercesine çıkan fısıltısını duydum. "Aferin oğluma." • Eşcinsel ilişki içerir. +18 ögeler mevcuttur. *Bölümler geç gelmektedir*

Dosttu, arkadaştı, çocukluğumdu. Ama ne abi, ne kardeşti. Hepsiydi belki. Ama hiçbiri gibi değildi. Onu tanımlayacak bir başlık bulmak için zihnimde defalarca denemeler yaptım. Ama olmadı. Ne yanına oturduğumda içim tamamen rahatlıyordu, ne de ondan biraz olsun uzaklaşabiliyordum. Onun varlığı en güvendiğim yerdi. Bazen de içinde boğulduğum bir labirentti. Yetmiyordu. Bu tanımların hiçbiri yetmiyordu. Her şey gibi o da eksik kalıyordu. Burak yetmiyordu. Eşcinsel bir kurgudur. Azade adlı kurgumun içinde yer alan iki karakterin hikayesidir. Onu okursanız kişileri ve ilişkilerini daha iyi kavrarsınız fakat bağımsız tek başına da okunabilir.

"Çok solcu gördüm lakin sol yanımda bu denli devrim yapanı ilk defa görüyorum." Eşcinsel konuludur. Turan & Mahir

1997 yılında Kürt bir ailenin evini askerler bastı. ~~ 'Daha Enel Hak demeden yüzdüren sen değil misin?' ~~ "Sevdan belimi büküyor!"

Uraz. Dört harf. İki hece. Anlamı taşıyamayacağım kadar ağır: Şans, talih, kısmet. Şans, yoluma hiç uğramadı. Talihim elimden kaydı. Kısmet dediler, sanki doğduğum gün başkasına yazılmıştı. Sonra bir adım kaldı geriye, Bir de suskunluğum. Eşcinsel bir kurgudur.

"Neden geldin?" diye bağırdı fısıltı kadar çıkan sesiyle sessiz olmaya dikkat ederek. "Sen çağırdın." Nico ne demek istediğini anlayamıyordu. "Ben mi? Ben hiç çağırmadım ki." "Çağırdın. Yürekten çağırdın hem de."

''Çocuklar bile biliyor, Kürşat Özgür'ü seviyor."

"Benden o kadar nefret ediyordu ki, elini kanımla kirletmedi ama büyük bir zevkle, ağlata ağlata sikti beni Valerio Pusat Martini."

꧂ Sene 1940. Soylu bir Paşazâde olan Sâhir, yeni tanıştığı ve hayatına sızan yabancının kanına işlediğinin farkına çok geç varacak. Mal, mülk, soy, gurur, âr, bunların hepsi artık palavradan ibaret. Yanmak ve kül olmak, bariz bir gerçek. Kimi yanan kül yalan bir sevda, kimi bir kalbin bütün ağırlığından daha ürkek. *Eşcinsel bir kurgudur.