Annesi ile küçük bir köyde yaşayan 17 yaşında Arin, bir gün annesini bir yangında kaybeder ve bir başına kalır. Köylü kızı evlendirmeye karar verir. Ağalardan birisi kızın yaşlı bir adamla evlenmesine göz yumamaz ve oğlu ile evlendirir. Kapak tasarımı @paralevm

''Ahu Dila Tanin.'' Sesi şehrime düşen yıldırım gibiydi, sesi şehrime düşmekle kalmayıp evimi viran ederdi. Dehşetle kapattığım gözlerim, adım yabancı sesin dudaklarından döküldüğünde aynı dehşeti yaşarcasına tekrar açıldı. ''Lezâ Çukuru... Cehennemin yedinci kapısının önüne gelmekle kalmayıp, alevli ateşe dokunan ellerinle kapıyı açtın ve o çukura düştün.'' Birkaç adım attı, sıcak nefesi soğuktan çatlamış olan dudaklarıma değdi. ''Cehenneme hoş geldin diyemeyeceğim, sen zaten çok uzun zamandır burada yaşıyorsun.'' 🕸🕷

Rastgele bir akşam, yanınıza oturan bir bey, size bir teklif sunsa? ⚡ "Bu bir ders, Derin Ayçiçek. Tutku üzerine kurulmuş, temas üzerine kurulmuş bir arzu oyunu... Sana nasıl aşık olunur, öğreteceğim." "Amacınız bana aşkı hissettirmek değil de, ya kendinize aşık ettirmekse?" Gülümsedi. "Bunun mümkün olabilmesi için canımı bile ortaya koyardım, Derin. Çünkü senin tarafından sevilmek nasıl bir şey, hissetmek isterdim." +18 SAHNELER BARINDIRMAKTADIR Başlangıç; 13.9.23 Bitiş; ...

bir gün ansızın babam yanında onlarca siyah takım elbiseli adamlarla gelmişti ben okulu bitirmeyi planlarken o benimle evlilik planları kuruyordu ondan kurtulmamın tek çözümü kaçmaktı peki başarabilecekmiydim? mafyaların hepsi mi bencil olurdu yoksa bunda mı sorun vardı?

BU KURGUDA +18 YETİŞKİN İÇERİK BULUNMAKTADIR. Pencereden takılmıştı gözlerime uzaktan ikisini izlerken yüzümde aptal bir tebessüm olduğunu bile çok sonradan fark edebilmiştim. Ona dokunuşu, saçlarını okşayışı, ona bahşettiği gülümseme içimde hep eksikliğini yaşadığım bir yere denk geldi ve oraya yerleşti. ~~ Gözlerimdeki korkuyu görebiliyordu ve ben de onunkini... Şaşkındı en az benim kadar. İkimizde beklemiyorduk böyle bir son. Dönüp baktığımızda arkamıza nerede almıştık ilk darbeyi? Kim sıkmıştı ilk kurşunu? Ve biz nasıl suçlayabilirdik birini herkes masumken.. Ondan aldıklarım ve ona verdiklerim teraziyi dengeleyemedi ve biz altında ezildik hayallerimizin. Ölüm bizi ayırana kadar demiştik. Ama ölüm değildi bizi ayıran. Acı gidenin değil kalanın hikayesidir ve hikayeyi hep kalanlar bitirir.

Her şey normal görünüşlü bir adama yardım etmemle başladı. Onun benim şeytanım olduğunu bilmiyordum. Yoksa onu derin uykusundan asla uyandırmazdım. En uygun olduğu anda beni avladı. Hiç bilmediğim, dışardan normal görünen pahalı kafesin içine kapattı. Özgürlüğümün karşısında bana günah dolu teklifte bulundu. Ve şeytanımı her reddedişimde başıma neler geleceğini acı bir şekilde gösterdi. Şeytanımın teklifini kabul etmek istemiyordum. Çünkü onun kurduğu oyunda benden sadece bedenimi istemiyordu ruhumuda istiyordu. Beni korkutan en az şeylerdi bunlar. Asıl beni korkutan şey karanlığın içine çekildikçe bundan büyük zevk almamdı. Kendi karanlığım beni korkutuyordu.

KİTAP, YAŞANMIŞ BİR HİKAYEDİR. Çalıntı, benzetme aynı zamanda kopyalanması durumlarını kabul etmediğimi belirtirim. --- Elfesya, henüz 19 yaşında lise diplomasını aldığında, kendisinden yaşça büyük bir adamla zorla evlendirilir. İki yıl boyunca şiddet, hakaret ve zulümle yaşamaya mecbur kalır. Bir gün gördüğü şiddet, karnındaki bebeğini kaybetmesine neden olur ve abisi onu baba evine getirir. Elfesya daha yaşadıklarının yaralarını saramadan, büyük abisinin bir kız kaçırmasıyla yeniden bedel olarak seçilir. Bu kez kaderi onu Afran Ağa'nın konağına, bir berdelin içine sürükler. Fakat gittiği bu konakta da onu kolay bir hayat beklemiyordur. Elfesya susturulur, incinir, kaybeder ve söyleyemediği her şeyi içinde biriktirir. Çünkü bu topraklarda kadınların sesi çoğu zaman duyulmaz. Onların susturulan çığlıkları ise erbanenin tellerinde yankılanır. &&&&&&&&& "Bu erbane ne?" Başımı kaldırdım, tam gözlerinin içine baktım. "Kadınların çığlığı erbanedir, Afran Ağa. Birazdan çalacak olan erbaneler, benim bu evde atamadığım çığlıkların sesi olacak." İlk Yayınlanma Tarihi:25.06.2024 •Mardinde geçen yaşanmış hayat Hikayesidir. •Kuma,Aldatma yoktur. •Elfida/Berdel adlı yazılmış ilk kitapdır.

Kızı zorla kendine tutsak eden bir mafya. Ondan kurtulmak için herşeyi yapan kız.

"Adı Lamia." dediğinde parlak yansımalı yelesi olan güzel atına doğru yürüyorduk, el ele. "İnanışa göre mitolojide Lamia, siyah ve kadifemsi bir pelerin giyer. Menekşe rengi gözleriyle çıkar insanın karşısına." "Onun da siyah ve kadife bir pelerini var sanki." diye mırıldandım. "Dışarısı ne kadar soğuk olursa olsun nefesinden o buhar çıkmaz Lamia'nın." diyerek kaldığı yerden devam etti. "Çünkü ölümdür Lamia, nefesi ölüm kokar." Beni nazikçe kolumdan çekti, dudağım bir ata verilen ismin ürkütücü hikayesiyle seğiriyordu. "Buna rağmen tek istediği biraz olsun sıcaklıktır." dedi, "Karşısında bu isteğini yerine getirmeyecek insan sayısı bir elin parmağı kadardır çünkü inci çiçeği kokar her yanı, büyüsüne kapılmamak imkansızdır." Bana ne yapacağımı tahmin etme fırsatı bile tanıma­dan ağılın içine doğru yürümeye devam etti. Yerlerde içi tahıl ve saman dolu, bir sürü çelikten kova duruyordu. "Lamia'nın öpücüğü nefessiz kalmak içindir." dediğinde derin bir nefes alarak tamamladım. "Bu yüzden insan, karşısındaki Lamia bile olsa o öpücüğün tadına varmak için öper onu." dedi ve durdu. "Ölümü göze alır, Lamia'sından vazgeçmeyi alamaz." İlk yayım: 12.02.2016