okyanusun çiçekli bahçesinden,🌟
6 stories
Kara Alaca Dönümü by -madamyazar
-madamyazar
  • WpView
    Reads 814
  • WpVote
    Votes 145
  • WpPart
    Parts 4
"Şimdi ne yapacağız?" 12, yılanın inine inişimdi; 21, yılanın kendisi. Yedi kalptik, birbirimize dikildiğimizi bilmeden bir gecede hiç edildik. Tercih hakkı verilseydi hiç şüphesiz aydınlığın hükmünü seçerdik. Ölmüştük, öldürülmüştük; on beş saatte bir asır büyümüştük ama kaderin kara kalemini kimsenin eline bırakmamaya yeminliydik. Kanattan idam sehpası, kozadan urgan yapmayı bilmiştik. Kelebeğin hakkı yirmi dört saatti ama biz yirmi biri kendimize pusula etmiştik. Alaca kuşu sarmaya yetmeyen ellerimizle kelebeğin omurgasındaki koza kalıntılarını temizlemiştik. Tetiği iki kez çekmiş, birinde çocuk kalbin cenazesini kaldırmış diğerinde zehre dönen gözün yemin törenini düzenlemiştik. En sevdiğimiz rengi mavi bilmiş, gözlere gömülen çerçeveleri korumak için geçmişle zehirlenmiştik. Bir yara izinde beraber yaralanmış, yarınımızı o nefretten inşa etmiştik. Sevsek de sevmesek de o yaraları sarı çiçekli taçlarla süslemiştik. Kuzu sofrasında kurt, çölde kuyuyduk. Onduk, dokuzduk. Yaşlıydık, yetişkindik, çocuktuk. Ve bizler, bütün uyumumuzu zıtlıklarımıza borçluyduk. "Hep yaptığımız şeyi," dedi kararlı bir sesle. "Savaşacağız." Alaca kuş öter, gün döner; ben ölürüm ama sen olursun kefen. • haziran 2023 | madamyazar
KARANLIK PRENS | ARA VERİLDİ by o1prenses
o1prenses
  • WpView
    Reads 31,481
  • WpVote
    Votes 4,007
  • WpPart
    Parts 35
[ 1. kitap bitti, ikinci kitap da buradan devam ediliyor.] Uçurumun kıyısında bahçesi katledilen çocuk, kalbindeki ölü çiçekleri nefretiyle yaktı. Artık hisler ona çok uzaktı. Ta ki, onu görene dek. "Karanlık Prens" lakabıyla ün salan, katı kurallarla büyümüş bir adam: Darcy Evans. Sosyete tarafından sevilen, anne sevgisini tam anlamıyla tadamayan bir genç kız, prenses : Bella Cooper. Babasının intikamını almak isteyen Bella; hırslı, intikam almak isteyen ve tahta yeni çıkan bir kral ile yolları kesiştiğinde tutkulu bir aşkın baş döndürücü kıvamını kalbinin derinlerinde hissedeceğinden ve bu esrarengiz adamın kalbindeki gizli çocuğu keşfetmeye başlayacağından habersizdir. Ay karanlığa sığınıp bir intikama gebe kaldığında nefret tohumları, kalbe ekildi. Nefret büyüdü, büyüdü. İki gencin ruhundan çalınan notalar, kaderlerinin müziği oldu. Kaderlerinin yazıldığı defter yandı, kül oldu. Geçmiş ve gelecek birleşti, cehennemin kapıları aralanırken kaderlerini yazan kalemin kırık ucundan akan mürekkep acıya boğuldu. Nefret tohumlarının sardığı şehirde binlerce insan katledildi. "Bizim hikayemiz ölürken yaşamanın, yaşarken ölmenin hikayesiydi. Bu döngünün kırılması, zaman kavramını kaybetmek demekti. Zaman kavramı kaybolduğunda ikimizde yanıp kül olacak, sonra ise küllerimizden var olacaktık." • NOT: Kurgunun çalınması, sözlerin ve sahnelerin kopyalanması, en ufak benzerlik hâlinde yasal işlem başlatılacaktır! Kurgu tamamen bana aittir. Şeytanın Kuklası serisi Lütfen kitap isminden dolayı önyargıyla yaklaşmayın.Sabırla okuyanların beğeneceği bir fantastik seri. 23.01.2021 aksiyon #4 04.02.2021 prens #3 Başlangıç tarihi: 10.04.2020 Bitiş tarihi: (devam ediyor)
Unuttun Mu Beni?  by o1prenses
o1prenses
  • WpView
    Reads 14,031
  • WpVote
    Votes 528
  • WpPart
    Parts 6
▪︎ Kısa roman. Kirpiklerimde takılı kalan gözyaşını izlediğini fark ettim, anlamlandıramadığım ifadeyle "Titriyorsun," diye fısıldadı. O diyene kadar titrediğimin farkında değildim. Islanmayı göze aldığını bilsem de şemsiye uzatmasını istemediğim için geriye adımladım. Dudakları hafifçe kıvrıldı, şemsiyeyi sıkıca tuttuğu elini uzatarak ıslanmamı engelledi. "Ağlıyorsun," derken gözleri kısıldı. "Ağlama minik serçe." diye fısıldadı derin sesiyle. Göz pınarlarımda kuruyan gözyaşlarım, iğne gibi gözlerime batarken yutkundum. ° Texting formatından roman hâline dönüştürülüyor. • Tüm hakları bana aittir. En ufak bir çalıntı durumunda gerekli yerlere başvurulacaktır.
Yaşarken Ölmek Gerekir by kayipbirsahis
kayipbirsahis
  • WpView
    Reads 132,351
  • WpVote
    Votes 11,258
  • WpPart
    Parts 51
İskeletim iskeletinde; Yaşam bizi ayırana dek. ⚰️ Ressamın kalbi cayır cayırsa dumanla kaplanırdı tablolar, yazarın zihnindeki çerçeveler paramparçaysa solukları sökerdi satırlar. Kelimelerin canı olurdu, belki ruhu veya var oluşu. İnsanın göğsü sıkışırdı da parmak uçlarım kaşınıyor derdi. Çocuklar karanlıktan korkardı da ışığı seviyorum derdi. Ve ölüler yeniden doğmaktan korkardı da yaşama küserdi. Bir haftanın yedi canı olurdu, kadınlar kalplerinde yedi çerçeveyle doğardı. Kız çocuğu anılarını biriktirmeyi severdi ama boyu çivilere yetmezdi, küçücük boyuyla bir tabureyi çekiştirip astı bir bir çerçeveleri ve içine fotoğraflarını eklerken gülümsedi. Onları sevdi, parmak uçlarıyla okşadı, yeterince inanırsa sonsuzluğa karışacakmış ve sonsuzluğa onunla karışacakmış gibi bir güvenle fotoğraftaki mavi gözlere baktı. Yıllar geçti, boyu uzamıştı. Öyleyse bu sefer neden o tabureye çıkmıştı?
Hüzün Yağmuru Senfonisi by -madamyazar
-madamyazar
  • WpView
    Reads 74,254
  • WpVote
    Votes 9,505
  • WpPart
    Parts 37
"99 tane sarı balon uçuracağız gökyüzüne iyileştiğin gün." Küçük kız, gözüne gelen gün ışığını minik elleriyle engellemeye çalışırken başını çevirip yanında duran masum yüze baktı. "Neden 99 tane?" diye sordu anlam veremeyerek. Çocuk, küçük parmaklarının hepsini açıp on sayısını gösterdikten sonra gülümsedi. "Çünkü en mükemmel sayı 10 olarak kabul edilir ve ben mükemmel şeylerden hoşlanmam." deyip serçe parmağını avucuna kapatarak dokuz yaptı. "O zaman, neden 9 tane değil de 99 tane?" "Çünkü 9 tanesi sevincimizi anlatmaya yetmez." Birbirlerine bakıp tebessüm ettiler. Küçük kızın karşısında duran bu kişi, minik bir çocuğun yüreğinden çok daha fazlasını taşıyordu. Sakince serçe parmağını büküp çocuğa doğru uzattı. "Söz mü?" Küçük çocuk da onun yaptığı gibi serçe parmağını büküp kızın parmağıyla buluşturdu parmağını. "Söz, hem de güneş sözü." • mayıs 2020 | madamyazar •kapak | sevgisizcesevdi•
Albino Dük by o1prenses
o1prenses
  • WpView
    Reads 117
  • WpVote
    Votes 21
  • WpPart
    Parts 2
Kılıcı kaldırdığında irkildim, gözlerimi kapattım ve ölmeyi bekledim. Rüzgârın dokunuşunu yüzümde hissederken derinden gelen o güzel sesi işittim. "Sonunda..." Kirpiklerim birbirinden ayrılırken kılıcını zemine sapladığını ve gücü karşısında çatlamaya başlayan zemini fark ettim. Kılıcını sapladıktan sonra reverans yaptı ve yeşilleri yeniden gözlerime sıkıca tutundu. "Sonunda seni buldum İmparatoriçem." Trajedi tiyatrosunun son sahnesine giriş yapan bu adamın soluk yeşilleri; beni senaryonun çizgisinden çıkmam için çağırıyordu. Kuklanın yasaklı bölgesine sızan derin bakışları, bu sahnede yeri olduğunu haykırıyordu. Not: Gerçek tarihle hiçbir alakası yoktur, tamamen kurgudur ve bolca romantizm, dram içerir. Kapak fotoğrafı alıntıdır, karakterleri andırdığı için alınmıştır