sorular sorarak çoğalıyor bazı şeyler, mevsimlerin ne zaman tam olarak başladığı ve bittiği belirsizleşiyor ama yaz gidince muhakkak bir gün kış geliyor. doğa kendi içinde bir döngüye kaynamış, bronz yaprakların azar azar düşmeye başladığı vakit seninle buluşmak istiyorum, doğa gibi yalın kalan bir ruhum olsun ve mevsimlerle birlikte öldüğümde baharı bekleyerek yeniden doğayım. [banginho oneshot, belirsiz son. -exes to lovers]

nisan ayının ortalarında bir tan vakti, teninin tenime çarpışı

"hazırlan, bugün lee minho'yu soyuyoruz."

yorumu kendisinin yazmadigini soyleyecekti "yorumu ben yazdım pisman da degilim altima cok yakisir"

han jisung, hwang hyunjin tarafından aldatıldıktan sonra onu geri döndürebilmek için bir medyuma yazar.

"sen de benim onu saplantı yapmış takıntılı bir orospu çocuğu olduğumu mu düşünüyorsun?" psikolojik.

Belki de sevilince yaşamaya başlıyordu insan. Bir nefesti ayrıcalıklı bir bakış, sıcak bir dokunuş, nahif bir öpücük, düşünülmüş bir armağan, zarif bir iltifat, içten bir özür, ithaf bir şarkı, hoş bir söz, tatlı bir melodi, adanmış bir şiir, dudaklarla mühürlenmiş bir mektup. Zira bir seviş, bin nefesti belki de.

[tamamlandı] "keşke sana her şey düzelecek diyebilseydim, ama düzelmeyecek. sen düzeleceksin." ••• texting & düz yazı küçük bir tw ⚠️ hikaye intihara meyilli düşünceler içeriyor