Karşımdaki adamın bakışları ruhsuzdu. Taş kalpli ve duygusuzdu. Hareketleri sert ve umursamazdı. Tolgay Parçak Ruhumu öldüren ve zindanına hapis eden adamın ta kendisiydi. Kapak Tasarımı: silakosay

"Kolay mı sanıyorsun? Denedim hem de defalarca ama daha fazla yara aldım. Bunun adı zaten artık aşk değil!" "Ne o zaman? Madem aşk değil ne?" Gürlüyordu sanki derin bir nefes alıp, sorusunu yanıtladım. "Bunun adı aşka esaret..." Yıllar önce hızla çarpmaya başlayan kalp hep bir umutla uçmuş, hayallerle dolmuş... Yayınlanma Tarihi: 28.06.2015 Bitiş Tarihi: 10.06.2016

1970'lerde köyde geçmektedir. Sıcak kolları ile sarıp sarmaladı onun yanında cılız ve küçük kalan bedenimi. Buz gibi günahlarım onunayken yerle yeksan oldu. Kimsesiz ruhuma yabancılaşmadan öksüz bedenime sahip çıktı , yalnız onun yanındayken ruhum başını bir evi sokabildi. Beni sokaklarda kaçtığım insanlarla mücadelem ile yalnız bırakmadı koca yüreği ve kudretiyle. Ama bunu yaparken kendine aşık etmeden de alı koymadı. İyilik mi yaptı kötülük mü anlayamadım. Göğüs kafesim bana dar gelmeye başladı. Oraya kocaman bir adam sığdırmak elbette kolay olmayacaktı. Kapak Tasarımı: @mithraae #tarihikurgu6

"Hıçkıra hıçkıra ağlıyorsun Gerçek," diyerek ellerimi büyük avuçlarının içine aldı, "ve bunu yaparken yaşadığın komik bir ânı anlatıyorsun." Gözlerimden yaşlar boşalırken tüm dişlerimi göstererek gülümsemem onu duraksattı. "Bilmem ki," diye fısıldadım. "Her şey elimden kayıp gidiyorken bile acımayan kalbim, az önce sen o sigaranın külünü kül tablasına silkince öyle çok acıdı ki, ağlamak istedim. Üstelik aklıma da yaşadığım o ânın en komik repliği gelmişken, tam da sana söyleyecekken yaptın bunu. O külü neden öyle hiç umursamadan silktin? Senin için yanıyordu." Bir elini kaldırıp yanağıma koydu, büyük avucunun içiyle gözyaşlarımı parçalayıp ezdi, yok etti. Ve bana dedi ki, "Ben yapmasam o kırılıp düşecekti." "Senin yapmandansa, kendisi kırılıp düşmeyi kabul ederdi." Gülümsedim. "Keşke yapmasaydın." "Kendini o küle mi benzetiyorsun Gerçek?" "Hayır," dedim. "Hayır, sen beni henüz kırmadın ki."

Dünyaya bir kez daha gelme ve bu kez yaşamak istediği hayatı seçme şansı olsaydı hayatındaki her şeyi sonsuza kadar değiştirmeyi dilerdi Annemarie. Ancak hiç kimsenin böyle bir şansı yoktu. Anne ve babamızın kim olacağını, adımızı, göz ve saç rengimizi seçemezdik. O da seçememişti. Josep Bennett'ın kızı olmak onun tercihi değildi. Babasının acımasız ve ünlü bir suç lideri olması da onun suçu değildi. Uluslararası suçlar, cinayetler, yasa dışı ticaret, karanlık ve kirli bir dünyanın içinde oğlunu ve kendisini korumaya çalışırken, hayatının en önemli tercihini yaptı Annemarie. Sahte bir kimlik, yeni bir ev, bilmediği bir şehir ve hiç tanımadığı insanlar arasında yeni bir hayata başladı. Hayatındaki tek tehlike ölümdü. Josep Bennett'ın kızı olduğunu hiç kimse öğrenmemeliydi. Yine de bunu göze alacak kadar cesurdu. Josep Bennett kızına özgürlüğü karşısında tek bir şart sunmuştu. "Attığın her adımda, aldığın her nefeste, gözlerini açtığın her anda gölgen gibi peşinde olacak bir adam seni ve oğlunu koruyacak Annemarie. Dünyadaki hiç kimseye güvenmeyecek, sadece ona güveneceksin. Çünkü o adamın senden başka herkesin Azrail'i olduğunu bilmen yeterli..." Annemarie babasının şartını kabul etmek zorunda kaldığında, sadece adını bildiği bu adamın varlığına bile tahammül edemezken, onu tanımaya başladıkça kalbinde tomurcuklanan duygulara engel olamaz. Ancak asla unutmaması gereken bir şey vardır. Işıklar kapalıyken, sakın kimseye güvenme... *polisiye *romantik *dram *aksiyon *mafya