Osamu Dazai (1909 - 1948), Japon yazardır. Tsugaru Yarımadası'nın merkezi yakınlarında küçük bir kasaba olan Kanagi'de doğdu. Ailedeki siyasetçi olma geleneğine karşı çıkarak, yazar olmaya karar verdi. Yirmi yaşında Tokyo Üniversitesi Fransız Edebiyatı Bölümü'ne kaydını yaptırdı. Hayatının büyük bölümünde esrarkeş, veremli, asabi, kavgacı ve alkolik biri olarak birkaç kez intihar etmeye kalkıştı. Dazai, 1948'de metresiyle birlikte suya atlayarak intihar etti. Ölümünün üzerinden bunca sene geçmesine rağmen, Japonya'da hâlâ ilgi gören bir yazardır. Eserlerinin çoğunluğunda yalnızlığı ele alır. Yalnızlık ön planda iken insanın arayış içinde olması ve insanın varoluşunu, içe dönüklüğünü yani temelde insanı ele alır.

"Yerleri değişeceğiz. O kadar zor değil. Küçükken oynadığımız oyunlar gibi. Sadece bu defa idare etmen gereken bir sevgilim var. Tek fark bu." Tüm hakları saklıdır. Bu eser yazarından(@sleepintheatlantis) izin alınmadan herhangi bir yolla kopyalanamaz, çoğaltılamaz, basılamaz, yayımlanamaz. Uyarlaması yapılamaz, değiştirilerek yayınlanamaz. Başlangıç tarihi: Ağustos 2014 Bitiş tarihi: 29 Mart 2015

"Ama küçük bir sorunumuz var," dediğinde kaşlarımı çattım. "Adam bekara ev vermem dedi." Ensesini kaşıdı. Ben bu hareketi biliyordum. "Ne bok yedin Calum?" dedim normal sesimle. "Evli olduğumuzu söylemiş olabilirim."

"Aynı gökyüzündeyiz fakat ben geceye aidim." Celene tırnaklarıyla kazıyarak inşa ettiği hayatını bırakıp yıllardır görmediği abisinin yanına döndüğünde kimse sebebini bilmiyordu. Luke ve Celene birbirlerini affettiklerini sanarken gerçekler yavaş yavaş gün yüzüne çıkacak ve sanıldığından daha fazla can yakacaktı.

Bir yetenek, iki kişi, ortak bir kader. Ophelia Robinson, her şey olabilirdi. Bir bilim insanı, bir yazar, bir eleştirmen ya da bir TV yıldızı. Fakat o, asla ulaşamayacağı bir şey olan müziği seçti. Lise hayatı boyunca yaşıtları parlak geleceklerine adım adım ilerlerken o, kendisinde varolmayan bir yeteneği ortaya çıkarmaya çalıştı ve bazı yeteneklerin doğuştan geldiğini söyleyenlere inat çalışmaya devam etti. Lisenin son yılında pes edip içine kapandığında ise duaları ve çabası sonuç buldu. Üniversiteye başladığında Ophelia, müzik alanındaki yeteneğiyle onu izleyen herkesi kendisine hayran bırakıyordu. Sonunda istediği geleceğe kavuşmuştu fakat ona bu yeteneği bahşedenin onun için farklı planları vardı ve bu planları bir buluşma sayesinde uygulamaya başladı. Ophelia, o buluşmada lisede aşık olduğu gencin tüm müzik yeteneğinin kaybolduğunu öğrenince kendi kusursuz hayatı bir anda yerle bir oldu. Kendisinde yoktan var olan yetenekle, o kişide kaybolan yeteneğin birbirlerine tıpatıp benzemesi de Ophelia'yı onu bulmak için harekete geçiren sebep olmuştu. Ophelia kendisinin bir yetenek hırsızı olduğunu düşünüyordu. Gerçekten böyle miydi yoksa olanlar sadece bir tesadüf müydü? Ophelia, bu soruların cevaplarını bulmak için gittiği yerde çok daha fazlasını keşfedecekti. Başlangıç: 16.4.20 Bitiş: -

"Gözlerin asla parlaklığını kaybetmiyor ve ben kendimi orada kaybediyorum." | smokeinyourlungs |

"Her bir ışıkta seni görüyorum. Her kelimede, Her renkte, Her yerde. Artık bir parçamsın sen."

"Biz cesetlere baktığımızda katilin zihnini, olay mahalline baktığımızda zanlının karakterini görürüz. Çünkü biz profilciyiz. Ama bazen bu işler ters de gidebilir. Örneğin ona baktığımda ne zihnini, ne de karakterini görüyorum. Sadece tatlı bir parıltı seçiyorum, hepsi bu kadar."