- Poznajmy się - powiedział. Okej, wiedziałam, że od zawsze był głupi, ale nie, że aż tak! - Przecież się znamy od dziecka - mruknęłam i zrobiłam dziwny ruch rękoma. - No to... poznajmy się inaczej. - Inaczej? - spytałam retoryczne i podniosłam jedną brew do góry. - Jeśli liczysz na jakieś ruchanko w moim pokoju, to z góry mówię, że nie ma takiej opcji - prychnęłam. - Chodziło mi o zwykłą rozmowę - uśmiechnął się chytrze. - Ale fajnie wiedzieć, że tak o mnie myślisz. Może kiedyś to wykorzystam. ,,Z przyjacielem blisko, ale z wrogiem jeszcze bliżej." Chuj wie, czego się spodziewać.

"Bo tak naprawdę to był chłopak, który mógł być dla kogoś nikim a dla mnie nadal byłby wszystkim" !napisane od nowa!

Naiwna nastoletnia miłość. Niezrozumiała, pełna niedomówień, czasami bez sensu, źle zaczęta, błędna, pełna pomyłek i złych zachowań. A jednak wciąż miłość. I to, cholernie, silna. Wiedziałam, że jest idealny i go pokochałam. Później zobaczyłam, że wcale nie jest idealny i pokochałam go jeszcze bardziej. Widziałam też, że jest z nim coś nie tak, odkąd go zobaczyłam. Był taki chłodny i pełen rezerwy. Odstraszał wszystkich. Kiedy Dylan dołączył do mojego liceum, w małym miasteczku w Anglii, nie spodziewałam się, że będzie on dla mnie, aż tak ważną osobą. Nie widziałam, że będę potrzebowała go bardziej, niż kogokolwiek. Pragnęła bardziej, niż czegokolwiek. Tak po prostu nagle zaczął chodzić ze mną do jednego liceum, do jednej klasy. Nie mogłam do niego dotrzeć, trzymał mnie na dystans, a jednocześnie nie był daleko. Nie wiedziałam tylko jednego... Dlaczego był taki zimny i bezuczuciowy? Co kryło się za tą maską, którą na siebie zakładał? KSIĄŻKA JEST MOJA, NIE ZGADZAM SIĘ NA KOPIOWANIE! @fetishforlove2018

Oparłam dłonie o nogi i usłyszałam: - Dlaczego taka ładna dziewczyna siedzi tutaj sama? To bardzo niebezpieczne, zwłaszcza, że pełno tutaj złych ludzi. [...] - Na przykład takich jak ty? - w końcu biorę się w garść, przecież wygląd nie zawsze idzie z charakterem. - Tak, na przykład takich jak ja. Przyszłaś tu sama? - zapytał, rozglądając się wokół. - Mama mnie nauczyła, żeby nie rozmawiać z nieznajomymi, a tym bardziej z tymi „niegrzecznymi". - odpowiedziałam patrząc na godzinę. 21:50.. Czyli za 10 minut zaczynają się wyścigi, powinnam poszukać Sky. - A jednak siedzisz tu i ze mną rozmawiasz. Jakie to złe z twojej strony, córeczka nie słucha mamusi. ❁ ❁ ❁ Ona - Hannah Mill, 19- letnia dziewczyna. Pewnego razu idzie na wyścigi, gdzie spotyka jego. Jej dotychczasowe spokojne życie zmienia się diametralnie. Czy jest tym szczęśliwa? On - Nathan Collins, 23- letni chłopak. Król wyścigów, nie wierzy w miłość. Co się stanie jak spotka Hannah, czy to się zmieni? Czy ją pokocha? ❁ ❁ ❁ „Przewodnią myślą mego życia jest On. Gdyby wszystko przepadło, a On jeden pozostał, to i ja istniałabym nadal. Ale gdyby wszystko zostało, a On zniknął, wszechświat byłby dla mnie obcy i straszny, nie miałabym z nim po prostu nic wspólnego." Emily Jane Brontë „Wichrowe Wzgórza"

COFNIĘTA W PUBLIKACJI, OCZEKUJE NA KOREKTĘ! "- Mam wrażenie, że nadal cię nie znam - odparła z lekkim bólem w głosie. - To dobrze, gdy coś poznasz i odkryjesz do końca, przestaje być interesujące i warte uwagi - wyszeptał, wydmuchując dym tytoniowy. Dziewczyna popatrzyła na ich odbicie w szybie. Nie rozumiała kompletnie nic z ich sytuacji i relacji, ale wiedziała, że nie może odpuścić. Teraz, jutro ani nigdy..." Fragment nie musi być zawarty w książce, jest on jedynie odzwierciedleniem charakterów bohaterów.