Jungkook'un bir yaşam koçu vardı ve onu tam anlamıyla çileden çıkarıyordu. uyarı: bu fic bi tık depresyon, platoniklik ve yeme bozukluğu içerir!! taekook,texting/düz semekook ama sadece smutta. ilişki dinamiği switch. böyle uzun uzun açıklama yaptığım için sori...

İlk başlarda Park Jimin'in gözünde saçma ve gereksiz görünen bir motivasyon kuruluşunun konuşmacısıyla gece geç saatlere kadar ettiği sohbetler zamanla sesli, sonra görüntülü ardından balkonunda sarmaş dolaş yıldızlı geceler altındaki sohbetlere dönüşmesi hala inanılmazdı. En inanılmaz olanı ise gelen mesajların hiçbirinin tesadüf olmayışı ve Enzeru ile çok önceden yazılmış olan kaderlerinin onları yeniden buluşturmuş olmasıydı. Texting ©2020

Jeon Jungkook'un değişimi, büyümeyi ve bir arkadaşa âşık olmanın güçlüklerini öğrendiği hikâyesi.

Sabah okula geç kalmalar, çamaşırhane randevuları, yağmurlu bir gecede, sıcak bir arabada, yumuşak bir müzik eşliğinde yapılan konuşmalar, yıldızlı bir gecenin altında dilenen dilekler ve daha fazlasını vaat ettiğine inanılan bir ilişkinin en yakın arkadaşlığa dönüşüşü. Jimin'in kafası karışıktı ve Jungkook ondan gelen itirafı beklemiyordu.

barın en gözde çalışanı park jimin, jeon jungkook için yanmayı göze alır ve ekibine katılır. /2404

onuruma yenildim azizim, bir incili göz için yaşamak varken. 090423

en yakın arkadaşını kaybeden park jimin, onu geri getirmek için çok tehlikeli bir şeytanla anlaşma yapmaya gider.

biliyorum eksiktik ama, ben hiç sana gelirken tereddüt etmedim. 241022 291122 Angst

Ailesinden ona kalan ev için küçük bir kasabaya gelen Jungkook, evde zaten birinin olduğunu öğrenir. Daha da ilginç olan bu kişinin ailesi hakkında çok şey bilmesidir, ama ailesi ona, Jimin'den hiç bahsetmemiştir. Jimin'in karanlık geçmişi ve Jungkook'un dünyayı yeni yeni tanıyan halinin arasındaki kader ipleri, şimdiden ikili için birleşmeye başlamıştır. "Ne istediğimi bilmiyorum Jungkook, ama neyi istemediğimi çok iyi biliyorum. Ve o sen değilsin" Kolundaki iyileşmiş yanık izinin üstünü kaşıdığını fark ettim, elim uzanıp ellerini tutmak istedi. "Jimin" , adı çıktı dudaklarımın arasından, tek nefeste. "Ben ise sadece ne istediğimi biliyorum", gözlerim onun gözlerindeydi. Bir titreme geçti, dudaklarından ve gözlerinden.

ve ben sana artık 'iç sızım' adını verdim. çünkü ben ne zaman ki gökten yeryüzüne savurduğun parçacıkların üzerinde yürüsem, topuklarıma batıp yüreğimi acıtıyordu. yüreğimi acıttıkça mağaram acıyor ve iç sızım oluyordun. bitap düştüm yaşamın kucağında bu kadar yaşama ve ölüme sevdalıyken. yorgunluktan beni bile taşımaz oldu şiirler. niye bu kadar mutsuzum, niye bu kadar acıya batmışım da çıkamıyorum bu mağaradan. 《06.10.2020