"Denek 0001, lütfen yerinize geçiniz."

"Verdiğim acıyı silebilmek için her bir saç telini öpmek istiyorum," dedi. Önce nefes almayı bıraktım. "Ama bazen öpünce de geçmez," dedi. Buz kestim. ... BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR! Yayınlanma Tarihi: 21 Mayıs 2017 Maça Kızı 8, üç kısımdan oluşan bir seridir; hepsi bu kitap altında toplanacaktır.

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

Melez bir Asker ve akıl hastası katilin hikayesi. Her şey bir genelevde başladı. Sokak aralarında ki korkuyla tanıştı. 8 yaşında bir adamın babanım deyişine inandı. O gün bütün sırlara saklandı her şeyden habersiz yaşadı. Bir kukla, bir oyuncak, para kaynağı yerine Koyuldu. Külük sayılan teni, boks torbası yerine koyulan bedeniyle, herkesin kulandığı birine dönüştü. Defalarca çırpınan beden 6 adamın altında ezildi. Nefret, ilk defa kalbe işledi. Beyin, acının intikamını körükledi. Yaşanmayan Bütün duygular, yok oldu. Geriye herkesin sonu olacak, kin ve öfke kaldı. Bir intikam duygusunda nefes alan Efsa Amirova. Hiç ummadığı birini buldu. Pars Viranlı. Güzelliklerin başlangıcı acının sonu olacak Adam. Vatanına aşık Melez bir Türk askeri bir katili sevebilir mi? Daha doğrusu iki sokak çocuğu bambaşka hayatlarda tekrar karşılaşacak mı? Eskisi gibi olmayan iki kalp, iki insan bir araya gelecekti. Bu ya onların başlangıcı ya da sonu olacaktı. +18 argo cinselik,şiddet,uygunsuz hareketler içermektedir

Elimdeki kitaplar çantama sığmadı için kucağımda yer etmişlerdi. Beril okul çıkışı yine benim tanımadığım ( adım kadar da eminim ) kendisinin de tanımadığı bir erkek ile çıkıp gitmiş okulun ilk günü kitaplarını bana vermişti. Cebimde titreyen telefonum ile olduğum yerde durdum şu an bu durumda açamayacağım için aramayı yanıtlamadan yola devam etim okuldan çıkarken sınıftaki kızlara sadece küçük bir kafa hareket ile selam verebilmiştim. Elimdeki bu kadar kitap ile bu kadarını yapabildim. Cebimde çalan telefonumun ısrarla çalması önemli bir şey olduğuna işaret gibi görünüyordu. Kitapları sol kolumun üzerine alarak siyah dar pantolonumun cebinden çalan telefonumu çıkardım arayan iki yıldır gerçekten bu hayatta annemden sonra en değer verdiğim kişiydi özlemiş olacak ki bu kadar ısrarla arıyordu. Aramasını yukarı kaydırarak yanıtladım. - Buyrun majesteleri bu kadar özlediyseniz çıkıp gelseydiniz. - Nerdesin Mevsim? Sesinden bir şeylerin yolunda olmadığı belliydi. - Okuldan çıktım eve gidiyorum bir şey mi oldu. - Eve uzak mısın ? - Hayır evin önündeki ışıklardayım. - Beni dinle mevsim şimdi kimseyle konuşmadan güvende olabileceğin bir yere git ama çabuk ol Mevsim seni her an bulabilirler. - Kim beni bulacak anlamıyorum hiç bir şey. Kırmızı ışığın yanması ile adımlarımı karşıya geçmek için hızlandırdım. - Neler oluyor anlatacak mısın? - Soru sorma mevsim dediğimi yap. Yolun ortasına gelmiştim ki etraftaki insanların bağırışı ve etrafa kaçışları ile kafamı sağ tarafıma ışıklarda duruyor olması gereken ama üzerime doğru gelen siyah arabaya çevirdim işte o an herşey durdu ; zaman, telefondaki ses... İşte o an tek hatırladığım kalbime aldığım en güzel ikinci kalbimin acıyor oluşuydu.

Birçok erkek kızlar futbol oynayamaz kafasında... Eslem,Gece,Esim,Nefes bunun tersini yapmak için varlar.Ve kanıtladılarda.Bu 4 çılgın kız yanlızca futbol oynasa iyi aynı zamanda yer alında yani mafyalar arasında çok tanınıyolar Meriç,Uraz,Ayaz,Toprak bu 4 kafadarımızda futbolcular.Aynı zamanda bunlarda yer altında tanınan kişiler. Acaba bu aşka inanmayan 8 kafadarımız aşka inanacaklarmı....

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."