Bu hikayenin çok doğrusu çok yanlışı var... ''' Melina çok güzel kokuyordu rüzgar estikçe. Sesindeki huzuru daha önce de fark etmişti ama birini dinlerken ki sakinliğine ilk defa şahit oluyordu. Koyu kestane lüle lüle uzun saçları, bal rengi gözleri, gülümsedikçe "buradayım" diyen elmacık kemikleri dikkatini dağıtmıştı. Aklından geçenleri toplayamadı. Melina'nın yüzünü yaprakların arasından çizgi çizgi süzülüp okşayan güneşi kıskandı, "Melina bu kadar güzel miydi?" dedi içinden bir ses. Tabi ki her zaman bu kadar güzeldi ama o yasak meyveydi. Aklına bile gelmesi nankörlük olurdu. '''