Didem Akgül, bir şirkette müdür yardımcısıydı. Paris'e iş için giden Didem hayatının aşkıyla, Şahin Giray Eroğluyla tam da orada tanışmıştı. Ünlü Eyfel Kulesinin zirvesinde. Her şey harika gidiyorken Şahin Giray'ın aniden ortadan kaybolmasıyla hayatı alt üst olan Didem, İstanbul'a döndüğünde şok edici bir gerçekle yüzleşecektir. (Tamamlandı) ©Tüm Hakları Saklıdır

𐚁. ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ❛❛Kelebeğin ruhu yara aldığında, kanatları kesilip geriye onu o yapan hiçbir şey kalmadığında; intihar ipinde sallanmak o kadar acı verici olamaz aslında. Kanatlarını kül gibi yakan ateşe atıldığında, bir günlük ömrünün olduğunu bilmiyor muydun aslında? Biliyordun. Masallara inanmayı tercih ettiğinde, sonuçlarından ⎯geriye elinde kalan boşluğun içini neyle doldurursan doldur. İşe yaramaz. Çünkü Pamuk Prenses, bir yabancının elmas elmasına kanacak kadar yalnız bırakılmasaydı, ölümle uyku arasındaki farkı zehirli bir ısırıkta öğrenmezdi. Ariel, sesini kaybetmenin bedelini bilseydi, ait olmadığı bir dünya uğruna kendinden vazgeçmezdi. Çünkü Malefiz, kanatları kesilmeseydi kötülüğü bir kimlik gibi taşımak zorunda kalmazdı. Sevdiği tarafından ihanete uğramasaydı, acıyı lanet sanacak kadar sertleşmezdi. Gücün, korunmak için örülen bir diken çiti olduğunu öğrenmeseydi, sevgiyi uykuya mahkûm etmezdi. Ve kimse, yarasından bir taht kurmak zorunda bırakılmasaydı, karanlığı seçtiği için değil, karanlığa itildiği için hatırlanırdı. Çünkü masallar, yaralı ruhlara merhem diye anlatılır. Oysa çoğu zaman yarayı saklamaktan başka bir işe yaramaz. Kelebek, kozasını yırtarak doğduğunu unutur; uçmanın bir mucize değil, bir bedel olduğunu bilmezden gelir. O bedel ödenirken alkış tutanlar, kanatların neden titrediğini hiç sormaz. Ve insan, kendini eksilten her fedakârlığa ⎯kader dediğinde; acı, kutsal bir sabra, yalnızlık, seçilmişliğe, tahammül ise sevgiye benzetildiğinde geriye kalan şey, yaşamaktan çok hayatta kalmaktır. Oysa kül olan kanatlar yeniden çıkmaz. Masal bittiğinde, prensler gider, büyüler bozulur, ve ip hâlâ oradadır⎯sadece bu kez boyna değil, göğüs kafesine dolanmıştır.❜❜ Kalbi katran serisi I.

"Senin için bir anlaşmadan ibaret miyim? Hala ilk gün ki düşündüğün gibi şımarık bir kız mıyım? Hiç mi değişmedi sendeki ben?" diye sormuştu Bahar. Rüzgar Ege kendini hiç bu kadar sorgulamamıştı. Kelimelerle arası hiçbir zaman iyi olmamıştı. Bahar ise dolan gözlerini bir hırsla silmiş az önceki tavrından kopmuş ve bakışlarını sertleştirerek Rüzgar'ın karşısına geçmişti. Kendinden emin bir ilerleyişti bu. "Ben hayatı severim Rüzgar Ege. Gülmeyi severim , eğlenmeyi , sevmeyi , sevilmeyi , hiçbir derdim yokmuş gibi yapmayı çok severim. Bir de gururumu çok severim. Bana dürüst olsaydın eğer kendimi bu kadar aciz hissetmezdim. Kullanılmış hiç hissetmezdim. Sen kazandın. İlk kez hayatımda birisi beni yerle bir etti. Kutla zaferini." Rüzgar Ege dümdüz bakışlarıyla Bahar'ı izliyordu. Her bir mimiğini.. her bir yıkılışını.. Bahar Rüzgar Ege'nin hayatına hızlı girmiş ve bir bahar misali hızlıca geçip gitmişti. Çünkü hiçbir bahar kalıcı değildi.

Bir yıl öncesinde yaşamış olduğu trajik ve travmatik olaylar yüzünden hayatından kesitler silen Maral tedavi sonrası hastaneden çıkarken görmüş olduğu adamla birlikte, sonsuzlukta kaybolduğuna inandığı anılarıyla, hiç ummadığı bir şekilde denk düşer. Bu bilinmezlik Maral'ın merakı ile birlikte olmasıyla, bilinmezliğe adımlamak onun için çok kolay bir hal alır. Bu yolda karşılaştığı olumsuzluklar her zaman Maral'ın boynuna urgan olmasına rağmen geri dönemez... 🦌 Ve gözlerim bilinmezlere böyle aralandı. Kaybettiğim her şeyi buldum. Farkındaydım her şeyin aslında. Anımsamıştım bu farkındalığı. Korktuğum da başıma gelmişti işte. Hayır Talaz, ben anlatamam sana hayallerimi ve hayal kırıklarımı. Sen ki hayal kırıklığım haline gelmiş adamsın, Asker...

Suç psikiyatristi olan Güneş Günebakan, psişik yeteneklerini kullanarak polise destek vermektedir. Amacı şehri altüst eden yasadışı faaliyet gösteren büyük suç şebekesini çökertmektir ve görevi hiç de kolay değildir. Aşılması gereken basamakları önceden gören ve olabilecek yaşantıları tahmin edebilen Güneş, bu defa beklemediği bir karşılaşmayla yüzleşmiştir. Cesurca ilerlediği bu davada çete liderinin, hala sevdiği eski sevgilisi olduğunu öğrendiğinde onu koruyabilmek için karanlığın derinliklerine inerek tüm düzeni yıkacak mıydı? Yoksa inandığı doğru yol için sevgisini bir kenara mı bırakacaktı? Hikaye 1989 yılında İstanbul'da geçmektedir.

Yazlığa yeni gelen ailenin oğullarından birisi ilk geldiği günün gecesinde deniz kenarında ağlayan kıza müzik çalar bırakır. ~ Gece yarısı deniz kıyısında ağlarken bir anda yanına bırakılan müzik çalarla şok olan sonrasında etrafına göz atarak gözyaşlarını silen Yakamoz. Bu derin sularda bizimle yüzer misiniz?

Ablasının ölümünden 1 hafta sonra gelen e-posta, hayatını geri dönüşü olmayan bir yola sürükler. Livya bunun ağırlığıyla baş etmeye çalışırken ablasının yazdığı bir mektup, Göktuğ ile yollarını birleştirip anlaşmalı evlilik yapmasına sebep olur. . Etrafıma bakınarak düşündüm. Neden bu kadar rahat davranıyordu ki? "Tamam ama bunu nasıl yapacağız?" Bana bakarak gülümsedi. "Evleneceğiz."

Eğer isterseniz birinci gözden görebilmek, Öncelikle iki gözünüzü de kapatmanız gerek. 𓁹 Arkadya kasabasının prensesi Asuman, bir sabah gözlerini en yakın arkadaşının vefatına açar. Bunun sonucundaysa bir anda Birinci Göz Projesi'nin içinde bulur kendini. Bir yandan yeni hayatına uyum sağlamaya çalışan Asuman, bir yandan da yeni insanlara alışmaya çalışır. Birinci Göz, birbirinden farklı arka planlara sahip beş gencin ortak bir paydada buluşma hikayesi.

‼️YENİ VERSİYONU İLE YAYINDA‼️ 🥀 "Gözlerinde aşk var." Diye mırıldanan adama baktım. Yüzümde acı bir gülümseme oluştu. Başımı iki yana sallayıp onun dediğini inkar ettim. "Gözlerimde acı var. Aşk benim için imansız bir seçenek." Dedim pürüzlü bir ses tonuyla. Güldü yabancı adam. Yalan söylediğimi anlamış gibiydi. Bana daha dikkatli baktı. "Aşkta zaten acının ta kendisi değil midir? Sen aşık olan hangi insanın acı çekmediğini gördün?" Derin bir nefes aldı. Önüne dönüp dümdüz yola baktı. "İmkansıza aşık olduğun çok belli. Gözlerinde acı ve kederi fazlasıyla görüyorum." Yutkundum. Yabancı adama daha dikkatli baktım. Gözlerim doluyordu. "Söylesene; ne zamandır beri bu haldesin sen?" Diye soran adama baktım. Güldüm. Acı bir gülüştü. Yabancı adama bakıp omuz silkim. "Dediğiniz gibi; imkansıza aşık olduğumdan beri." Kardeşimin katiline aşık olduğumdan beri... 🥀 Yıkımınsın sen benim. Ruhumu elimden alansın. Göğsümde en derin izi bırakansın. Sen benim en büyük pişmanlığımsın. Ama en kötü yanı da bu pişmanlıktan vazgeçemiyorum. Seni sevmeyi bırakamıyorum. Elimde değil, kendime engel olamıyorum. Bu yüzden senden nefret ediyorum. Seni sevdiğim için kendimden, Bana kendini sevdirdiğin için senden ölesiye nefret ediyorum. 🥀 Bu hikâye sevgiye muhtaç olan bir kadının en yanlış kişiye aşık olmasını anlatıyor. Lütfen okuyanlar buna göre okusun.