27 yıl önce yapılan bir hata, bir hayatı ikiye böldü. Yüzbaşı Leylim Kor, görevine ve timine bağlı, güçlü bir askerdir. Ta ki bebekken karıştırıldığını öğrenene kadar... Gerçeğin ortaya çıkmasının ardından tayini Hakkari'ye çıkar. Ancak aldığı bir görev, onu ve timini Mardin'e gitmek zorunda bırakır. Saklanan sırlar, beklenmeyen karşılaşmalar ve geri dönülmez gerçekler... Bu hikâye; kaderin bir hatayla yazdığı, güçlü bir kadının hayat hikâyesidir. #1 komutan 27.07.2025 #1 bordobereli 28.09.2025 #1 koruma 29.11.2025 #1 küfür 14.12. 2025

Doğunun vahşi dağlarında, yalnızlığın en karanlık çukurunda doğan bir kadın: İzem Dağla Bozkurt. Yetim, kimsesiz, sevgisiz büyümüş bir yalnız kurt. Güçlüdür, gururludur; üniformayı giyer, vatan için kan döker, "Yalnız Kurt" olur. Bir operasyonla her şey değişir: Esir düşer, zincire vurulur, unutulur. Kimse aramaz, çünkü seveni yoktur. Karanlık hücrede işkence görür, aşağılanır, taşlanır, köpek gibi tasmayla sürüklendir. Gururu lime lime edilir, ruhu kanar. Ama o kırılmaz. İçindeki intikam ateşi sönmez. Zincirler içinde bile ulur. Bir anlık fırsatla patlar: Düşmanını vahşice yok eder, kanla özgürlüğe bir adım atar. Bu, unutulmuş bir askerin, kimsesiz bir kadının son direnişidir. İzem Dağla Bozkurt'un destanı: Yalnızlığın, acının ve asla teslim olmayan bir ruhun isyanı. O ölmedi. O sadece yeniden doğuyor. Ve doğduğunda, dağlar titreyecek

"Vatan canımızdır, canımız vatanımızındır!" Eksik, yarım ve yalan bir hayat...

"Ki ben artık herşeyini kaybetmiş bir kızdım. Her bir yanım kimsesizdi. Ailem gitmişti benim. Ve bizi ayıran ölümdü. Ölümün çaresi yoktu ki." Liya bir gün dayısıyla kavga eder ve tek sığınağı olan mezarlığa,ailesinin yanına gider. Oradan ayrılırken bir şehit mezarı görür. Abisinin de asker olmak istediğini hatırlar ve gözleri dolar. Elinde kalan çiçekleri o mezara bırakır. O sırada ise yüzbaşı ve tüm tim onu izlemektedir. "Bu kız kim ve neden kardeşimin mezarının üstüne çiçek bırakıyor."der Yüzbaşı. Yüzbaşının hiç akrabası yoktur. Kıza baktığında birşeyler anımasamaya çalışır fakat olmaz. Birkaç yıl önce işkenceye uğradığı için hafıza kaybı yaşamaktadır. Liya ve Yüzbaşının geçmişi bir tarafta dururken gelişen tatsız bir olay onları tanıştırır. Hoşgeldiniz benim biricik dünyama. Dünyamıza...

Annemin seslenmesiyle aşağıya indim Rengi atmıştı elindeki telefon kulağında kalmıştı öyle yanına gidip koluna dokununca rüyadan uyanmış gibi oldu.Bir anda bağırıp ağlamaya ağıt yakmaya başladı ağıt sevmezdim duydukça içim ürperir tüylerim diken diken olurdum Ağıt demek acı demek çaresizlik hissini bilinmezliği yaşamak demektir benim için. MARİN ŞİRAZ....MİR AMED BERWANİ

''Bizi ne bitirdi?'' diye sordum, sesimdeki titremeyi gizleyemeyerek. Bakışlarını uzaklara dikti, dudakları acı bir tebessümle kıvrıldı. ''Susmak,'' dedi, sesi bir kurşun kadar ağır ve netti. ''Peki, bizi ne kurtarır?'' Başını yavaşça çevirdi ve o kara gözlerini doğrudan gözlerime mühürledi. Bakışlarında hem bir veda hem de sarsılmaz bir yemin vardı. ''Bordoya karışmak,'' dediğinde, aramızdaki o devasa sessizlik nihayet yerini kaderin mutlak kabullenişine bırakmıştı.

Yapamazsın dediler , onların her şeyi satın alabilecek kadar çok parası ve çok fazla adamları var . Sen yetimhanede büyümüş hiç birşeyi olmayan birisin , ayakta duramazsın seni bitirirler dediler . Ben ise zenginlerin yalandan mutluymuş gibi davrandıkları o şaşalı hayatları en güzel yerden gören bir masaya oturdum . Masanın bir tarafına silahımı , diğer tarafına ise tesbihimi koydum ve arkama iyice yaslandım . Herkes bana korku ile bakıyordu , ne yapıyor bu adam diye . Mekanın sahibi yanıma geldi ve bana kim olduğumu sordu . - Ben Alparslan Veziroğlu .

Aşkın barut kokan hâli... UYARI! → İncelemekte olduğunuz kitap 16 yaş ve üzeri için uygundur. Olumsuz örnek oluşturabilecek unsurlar içermektedir. → Kitaptaki olaylar, mekanlar ve kişiler tamamen hayal ürünüdür. → (Ç)alıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır. → Kapak tasarımı şahsıma aittir. Şimdiden teşekkürler, iyi okumalar ᥫ᭡ #1 hayat (23/07/25) #1 saygı (12/07/25) #1 bayrak (03/02/25) #1 gerilim (28/12/24) #1 düşman (10/10/24) #1 öfke (12/09/24) #1 ayrılık (08/06/24) #1 wattpad (17/05/24) #1 görev (09/04/24) #1 heyecan (01/11/22) #1 sevgi (29/10/22) #1 intikam (03/09/22) #1 hırs (24/07/22)

Bir varmış, bir yokmuş. Masal bu ya, dağların göğe değdiği, gecelerin kurşun gibi ağır aktığı bir ülkede, zamanın bile cesaret edemediği bir hikâye saklanırmış. Rüzgâr, her estiğinde bu hikâyenin izlerini taşırmış; kimi zaman bir siperde kurumuş kanın kokusunda, kimi zaman da eski bir mektubun solmuş harflerinde fısıldarmış: "Her ihanet, bir gülüşle başlar..." Bir ülkenin kalbinde, iki kardeş büyürmüş aynı toprağın, aynı ekmeğin, aynı annenin duasında. Biri ateşmiş, biri duman. Biri gökyüzüne bakıp yıldızları sayarken, diğeri yerdeki gölgeleri sayarmış. Habil ile Kabil'in kaderi gibi, onların kaderi de birbirine düğümlüymüş. kanla, yeminle, ihanetle... Ve bir gece, yıldızlar tanıklık etmiş birbirine sırt çeviren iki kardeşe. Kurşunlar susmuş, vicdanlar konuşmuş. Bir hain çıkmış içlerinden. Ama kimdi? İşte hikâye burada başlamış. Masal bu ya... Kurşunlar kadar ağır yeminler edilmiş, Gözyaşıyla yazılmış mektuplar yırtılmış, Ve bir çift göz, yıllar sonra hâlâ aynı ismi fısıldamış: "Kardeşim..." İşte şimdi başlıyordu asıl hikâye. Aşkın gölgesinde saklanan ihanetle, İhanetin kalbinden çıkan bir aşk hikâyesiyle. Ve bir kardeşin, diğerini hem sevip hem yok etmek zorunda kaldığı o geceyle...

Kitap düzenlenecektir! Gökçen kimsesiz değildi onun vatanı vardı ve her şey vatan için deyip bu yola çıkmıştı. Hadi gelin hep beraber gökçenin hikayesini yazalım...