27 yıl önce yapılan bir hata, bir hayatı ikiye böldü. Yüzbaşı Leylim Kor, görevine ve timine bağlı, güçlü bir askerdir. Ta ki bebekken karıştırıldığını öğrenene kadar... Gerçeğin ortaya çıkmasının ardından tayini Hakkari'ye çıkar. Ancak aldığı bir görev, onu ve timini Mardin'e gitmek zorunda bırakır. Saklanan sırlar, beklenmeyen karşılaşmalar ve geri dönülmez gerçekler... Bu hikâye; kaderin bir hatayla yazdığı, güçlü bir kadının hayat hikâyesidir. #1 komutan 27.07.2025 #1 bordobereli 28.09.2025 #1 koruma 29.11.2025 #1 küfür 14.12. 2025

Karşılaşmalar her zaman birinin bir şehre gelmesiyle ya da o şehirden gitmesiyle başlamaz... Ya bir insan kendisini kaybederek başlarsa... Kendini ararken başkasında kendini bulursa... Bi hikayeyi başlatmaya yetmez mi? Her şeyi yerle bir edip en baştan başlamaya cesareti olan kızlar için. Acısını içine gömüp kendini kaybeden erkekler de vardır. Herkes birini aramaz ama biri gelir herkesi aratır. Okurken depresyona girmeyin. Çünkü, her karanlık yol, bir aydınlığa çıkar.

"Ki ben artık herşeyini kaybetmiş bir kızdım. Her bir yanım kimsesizdi. Ailem gitmişti benim. Ve bizi ayıran ölümdü. Ölümün çaresi yoktu ki." Liya bir gün dayısıyla kavga eder ve tek sığınağı olan mezarlığa,ailesinin yanına gider. Oradan ayrılırken bir şehit mezarı görür. Abisinin de asker olmak istediğini hatırlar ve gözleri dolar. Elinde kalan çiçekleri o mezara bırakır. O sırada ise yüzbaşı ve tüm tim onu izlemektedir. "Bu kız kim ve neden kardeşimin mezarının üstüne çiçek bırakıyor."der Yüzbaşı. Yüzbaşının hiç akrabası yoktur. Kıza baktığında birşeyler anımasamaya çalışır fakat olmaz. Birkaç yıl önce işkenceye uğradığı için hafıza kaybı yaşamaktadır. Liya ve Yüzbaşının geçmişi bir tarafta dururken gelişen tatsız bir olay onları tanıştırır. Hoşgeldiniz benim biricik dünyama. Dünyamıza...

Annemin seslenmesiyle aşağıya indim Rengi atmıştı elindeki telefon kulağında kalmıştı öyle yanına gidip koluna dokununca rüyadan uyanmış gibi oldu.Bir anda bağırıp ağlamaya ağıt yakmaya başladı ağıt sevmezdim duydukça içim ürperir tüylerim diken diken olurdum Ağıt demek acı demek çaresizlik hissini bilinmezliği yaşamak demektir benim için. MARİN ŞİRAZ....MİR AMED BERWANİ

''Bizi ne bitirdi?'' diye sordum, sesimdeki titremeyi gizleyemeyerek. Bakışlarını uzaklara dikti, dudakları acı bir tebessümle kıvrıldı. ''Susmak,'' dedi, sesi bir kurşun kadar ağır ve netti. ''Peki, bizi ne kurtarır?'' Başını yavaşça çevirdi ve o kara gözlerini doğrudan gözlerime mühürledi. Bakışlarında hem bir veda hem de sarsılmaz bir yemin vardı. ''Bordoya karışmak,'' dediğinde, aramızdaki o devasa sessizlik nihayet yerini kaderin mutlak kabullenişine bırakmıştı.

Yapamazsın dediler , onların her şeyi satın alabilecek kadar çok parası ve çok fazla adamları var . Sen yetimhanede büyümüş hiç birşeyi olmayan birisin , ayakta duramazsın seni bitirirler dediler . Ben ise zenginlerin yalandan mutluymuş gibi davrandıkları o şaşalı hayatları en güzel yerden gören bir masaya oturdum . Masanın bir tarafına silahımı , diğer tarafına ise tesbihimi koydum ve arkama iyice yaslandım . Herkes bana korku ile bakıyordu , ne yapıyor bu adam diye . Mekanın sahibi yanıma geldi ve bana kim olduğumu sordu . - Ben Alparslan Veziroğlu .

Aşkın barut kokan hâli... UYARI! → İncelemekte olduğunuz kitap 16 yaş ve üzeri için uygundur. Olumsuz örnek oluşturabilecek unsurlar içermektedir. → Kitaptaki olaylar, mekanlar ve kişiler tamamen hayal ürünüdür. → (Ç)alıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır. → Kapak tasarımı şahsıma aittir. Şimdiden teşekkürler, iyi okumalar ᥫ᭡ #1 hayat (23/07/25) #1 saygı (12/07/25) #1 bayrak (03/02/25) #1 gerilim (28/12/24) #1 düşman (10/10/24) #1 öfke (12/09/24) #1 ayrılık (08/06/24) #1 wattpad (17/05/24) #1 görev (09/04/24) #1 heyecan (01/11/22) #1 sevgi (29/10/22) #1 intikam (03/09/22) #1 hırs (24/07/22)

Kitap düzenlenecektir! Gökçen kimsesiz değildi onun vatanı vardı ve her şey vatan için deyip bu yola çıkmıştı. Hadi gelin hep beraber gökçenin hikayesini yazalım...