Najgorsze rzeczy dzieją się po zmroku. Kaereth chciał tylko wykonać zadanie. Lirae chciała zachować rozsądek. Borin chciał kufel piwa. Morg chciał, żeby nikt nie kazał mu myśleć zbyt długo. A Tikk... Tikk prawdopodobnie już miał plan. Niestety. Gdy przypadkowa drużyna zostaje wplątana w sprawę, która śmierdzi gorzej niż portowe beczki po trzech dniach słońca, szybko okazuje się, że świat nie potrzebuje idealnych bohaterów. Potrzebuje takich, którzy potrafią przeżyć własne decyzje. Przed nimi karczmy, mokradła, podejrzane zlecenia, jeszcze bardziej podejrzani ludzie, pradawne tajemnice i problemy, które najrozsądniej byłoby zostawić komuś innemu. Ale rozsądni ludzie zwykle zostają w domu. „Najgorsze rzeczy dzieją się po zmroku" to klasyczne fantasy z humorem, drużyną, która częściej improwizuje niż planuje, i przygodą, która zaczyna się tam, gdzie kończy się zdrowy rozsądek.

Czymże jest prozaiczny wywiad wobec spowiedzi przed tą jedyną? Mroczne wyznanie wampira, które może zniszczyć wszystko.

Legenda głosi, że gdzieś w Widmowych Szczytach znajduje się Spełniacz Życzeń. Jedni twierdzą, że to pradawna studnia. Inni, że potężny artefakt. Większość uważa jednak, że to tylko bajka dla desperatów. A desperatów nigdy nie brakuje.

Mroczny... Rymowany... Puki co wiersz, z którego jestem najbardziej zadowolony. Wybitna akcja, wspaniałe rymy... kuszt... i ta skromność prozaickiego poety. :-)

Ten, który walczy z potworami, winien uważać, by samemu nie stać się jednym z nich. Ten cytat, zna każdy. Ale nie znaliśmy wiedźmina który do tej pory tak mocno dotknął tej granicy. Jesień tysiąc dwieście czterdziestego piątego roku. Velen - kraina gnijących bagien, trupiego smrodu i beznadziei. Tam, gdzie nawet deszcz nie pada, tylko wisi w powietrzu, a strach wsiąkł w ściany karczm głębiej niż kornik. W tę scenerię wjeżdża Koenrad, młody wiedźmin Szkoły Gryfa - ostatni z Kaer Seren. Szuka odpowiedzi na pytania, które powinny zostać zapomniane i wkrótce sam stanie się częścią gry większej niż jakiekolwiek zlecenie. Na jego drodze pojawią się maruderzy, mutanci, skelligijscy najemnicy i pradawne moce, o których szeptano jedynie przy ogniskach. „Upiór z Velen" to opowieść o samotności, gniewie i cienkiej granicy między człowiekiem a bestią. Historia młodego wiedźmina wrzuconego w sam środek plugastwa - na trzydzieści lat przed wydarzeniami znanymi z sagi o Geralcie z Rivii. Inspiracją do napisania tego opowiadania było "Jądro ciemności" Conrada a raczej jej filmowa interpretacja "Czas Apokalipsy" oraz "Mniejsze Zło" Andrzeja Sapkowskiego. W jednym skrócie - motyw degeneracji ludzkiej, traum podlane sosem wiedźminsko-sapkowskim z motywem gdzie jest granica potwora i człowieka. Postać Koenrada jest wytworem mojej wyobraźni. Okładka ma charakter fanowski na podstawie programów graficznych, utworzona w LuminarNeo/NanoBananaPro. Wszelkie prawa do oryginalnego uniwersum przysługują Andrzejowi Sapkowskiemu oraz CD Projekt RED. Autor fanfiku nie czerpie żadnych korzyści finansowych z tego wydania."** Audiobook w formie Podcastu: https://open.spotify.com/show/7cdCZI3THfcrxJsE5D3jM6 UWAGA!! Treści są przeznaczone dla 16+. Zawierają sceny seksu, agresji oraz słownictwo powszechnie uznane jako obraźliwe.