"Masalda da gerçekte de kalbi olmayan bütün kızların adı Gökçen'dir..." . . . Kapak: @birkadehsevgi- 🦋🖤

Seneler... Seneler sonra, dünya, nefes almanın bile zarar verdiği geri dönülemez bir felaketle sarsıldı. Ve hiçbir şey aynı kalmadı. Milyonlarca insan öldü, geriye kalanlar ise hayatta kalmak için dünyalarını yeniden kurmak zorunda kaldı. Burada doğmak ve ölmek yasaktı! Kuzeyin en uç noktası, gecenin aylarca hüküm sürdüğü o yer kuruldu. THALRON! Ve insanlar dört sınıfa ayrıldı... Din İnsanları, Asiller, Tüccarlar ve Köksüzler... Fakat yarattıkları dünya onları daha da büyük bir felakete sürükleyecekti. Çünkü duygular yok edilemezdi: Güç, Savaş, Tutku, Aşk, İhanet, İntikam, Fedakarlık ve Kader... Kaderle savaşmak mümkündü ama kazanmak asla. Çünkü kader çoktan kararını vermişti.

Cinsellik içerir!!! Kitabın önce ki ismi SEKS TERAPİSTİ?'dir. Siz hiç seks terapistine mesaj atacakken, üniversitedeki profesörünüze mesaj attınız mı? Ben attım. Play tuşuna basınız. Bastınız mı? Oku bakalım. **** Siz: Oysa ki ne hayallerim vardı Siz: Yüz yılın en seksi, en başarılı, en mükemmel doktoru diyebilirlerdi Siz: Kaderimde Efran hocanın kişisel kölesi de olmak varmış... Siz: Bugünde buna yakıyoruz... Efrancığım: Onu beni kışkırtmadan önce düşünecektin Siz: Bre adam Siz: Başkaları kışkırtılınca hemen bi sevişmeli emişmeli şeyler olurken Siz: SEN NİYE OLAYI TERSİNDEN ANLIYORSUN? Siz: Aman yarabbi doktor olmak için çıktığım bu yolda başıma buda mı gelecekti ? Siz: Buda düşsün başına inşallah efran. (Silindi) Efrancığım: Gördüm. Efrancığım: Canın heralde arşive gitmek çekiyor Efrancığım: Arşiv düzenlemek ister misin bala ? Siz: Profösörüm, doçentim, uzmanım- Siz: Eee anasının şeyi ama Siz: Yazarken bile yoruldum Siz: Siz nasıl aldınız bu ünvanları aq Efrancığım: Uzatma işini yap Siz: Emrettiniz paşam. *** YAŞ FARKI İÇERİR!!!

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."