Sen bana olursun.

(Yetişkin okurlar için uygundur.) ⚜️ Okan tuttuğu elimin üstünü okşadı. Oldukça nahif gelen bu hareketin aksine, hiddetliydi. Sessizliğim ona fazla geliyormuş gibi yakasını çekiştirdi. Hiç haberi yoktu, sessizliğimin içinde kendime ne sorular sorduğumdan. "Sana geliyorum, fazla geliyorum bu kez. Zaman vermek için çekileyim, her şeyi mahvedeceğim diyorum. Sende çekiliyorsun. Ben sana zaman veriyorum, yalnızlığı değil. Seni tutmaya çalışsam kaçmak istiyorsun, bıraksam bu kez bıraktım diye gideceksin. Söyle, bana ne yapmam gerektiğini söyle, onu yapayım. Ben artık ne yapacağımı da bilmiyorum. Söyle, benden ne istiyorsun?" Mesele isteklerim olsaydı, o da dileklerimi kesin olarak gerçekleştirecek bir melek olsaydı; her şey çok kolaydı. Ama gerçek değildi. "Şayet bir kalbin varsa onu. Bir köşesini, bir parçasını değil. Bütünüyle hepsini. Çünkü ben göğüs kafesimin içinde ne varsa, bütünüyle hepsini kaybedeceğim."

"Her şeyin bedeli var." Gecenin ayazında nefesi kalbini zorlarken kulaklarında bu sözler raks ediyordu. Duygularını hiçliğin denizinde boğan bir adam, yardıma muhtaç küçük bir kıza elini uzatırken o eli bırakmayacağını bilmiyordu. "Dikkat et, beni hiç tanımıyorsun." Kelimelerden damlayan kanlar genç adamın göz bebeğine karışırken Firuze'nin yüzünde küçük bir tebessüm filizleniyordu. "Belki itiraf edemiyorsun ama ben sana göz bebeğinden daha yakınım Enis. Seni hiç kimse benim kadar iyi tanıyamaz."