"Sana sarılmak,öpmek istiyorum ama benden korkarsın diye yapamıyorum çok narinsin kırılgan ve hassasın seni üzmekten korkuyorum bana alışmanı istiyorum,sen her seferinde bi engel koyuyorsun önüme." Bunları söylerken gözlerimin içine bakıyordu sanki ben değilde kendi kendine konuşuyordu bana biraz yaklaştı ve saçlarımı arkaya itip çillerime baktı ve "Ne kadar güzeller..." Dedi biraz daha yaklaştı ve burnuma çillerime,gözüme,anlıma öpücükler kondurdu. "Seni öpmeme izin verirmisin güzel gözlü kız bana'da cenneti hissettirirmisin..." Dedi ve gözlerim kocaman açıldı.

Astım hastası olan bir kız ve onun 3 süper arkadaşının hikayesi... "Sen benim astımım olsan hergün kriz geçiririm ben." dedim masumca fotoğraflarına bakarken. Batı Göker hayatımın astımı olan çocuk kısaca... Doğru astım diyordum ona çünkü onu ne zaman görsem nefessiz kalıyor ve krize giriyordum. Hep oluyordu ama o benim ne farkımda ne de umursuyordu.

20 yaşında töre yüzünden 27 yaşındaki ağaya gelin giden bir kızın hikayesi. KAPAK RESMİ PİNTERESTTEN ALINMIŞTIR !KİTAP DÜZENLENİP TEKRAR YÜKLENMİŞ BAZI KISIMLARI DEĞİŞTİRİLMİŞTİR!

Ve karşımda Aras Kandemir tüm şıklığı ve göz alıcılığıyla duruyordu Ne yalan söyliyim bir baktın mı tekrar bakmak istiyeceğiniz tiplerdendi ama bu zorla evlendiğim gerçeğini değiştirmiyordu Arasın ağzından ilk çıkan cümle anneme bakarak "Dışarı çık" demek oldu. Bense şaşkın şakın anneme gitme der gibi bakıyodum. Ama annem ne yazıkki beni şaşırtmadı ve odadan çıktı...

"DUR!!!" Duyduğum kelimeyle, bedenimin yapacağı işlev aynı değildi. Eğer ki durursam o cehenneme tekrar götürecekti beni. Ve bu kez bana olmayan merhametini de kullanmıyacaktı. Gözümün üzerine düşen saç tellerim her ne kadar görüş açımı zora soksada, ağlamaktan bulanıklaşan gözlerim kadar değildi. Gitgide yaklaşıyordu, arkama bakmasamda seslerden anlayabiliyordum. Ayaklarımda derman kalmamıştı artık. sızlayan bileğim ise bana hiç yardımcı olmuyordu. "ASEL!!!" Adımı haykırışına kulak asmıyacaktım, ta ki patlayan silah sesine kadar. Vurmuş muydu beni? Durdum titreyen bedenime, sahip çıkamadan durdum. Arkamı dönmek istemiyordum, çok korkuyordum. Ya bu kez havaya değil silahı, bana sıkararsa diye. Sinirlenince kendini kaybederdi DEMİR SÖNMEZOĞLU! Ama ben onu sinirlendimenin de ötesine geçirmiştim şu an. Ondan kaçmıştım!! Tek isteğim özgürlüğümdü oysa. "EĞER Kİ BİR ADIM DAHA ATARSAN, SENİ ÖLDÜRÜRÜM!!!" Yer ayaklarımın altından kaydı sanki. "ASEL DÖN YÜZÜNÜ! TEKRARLAMIYCAĞIM ÇÜNKÜ!" Bitmişti hayatım buraya kadardı. Elimde ki son şansı da yok etmişti. Beni kendine MAHKÛM etmekte kararlıydı...

Dünyaca ünlü şarkıcı Alya Tan'ın Moskova konseri, stadyumda patlayan silahlarla bir kabusa dönüşür. Kaosun ortasında güvenli bir araca bindirildiğini sanan Alya, aslında önceden planlanmış bir tuzağın içine düştüğünden habersizdir. Bu kaosun arkasında tek bir isim vardır: Rus oligark Atlas Romanov. Şehrin gökdelenlerini süsleyen konser afişlerinde gördüğü Alya'yı takıntı haline getiren Atlas, onu yakından görebilmek için konserin tüm organizasyonunu bizzat yapmış, kaçırmak içinse stadyumdaki arbedeyi kurgulamıştır. Dışarıda polis ve tüm medya her yerde Alya'yı ararken, Alya'yı günlerce malikânesinde bir odada alıkoyan Atlas için zaman daralır. Risk büyüdükçe bir karar vermek zorunda kalan Atlas, günler sonra Alya'nın karşısına dikilir. Teklifi sert ve nettir: Alya, ya gösterişli kariyerini ve eski hayatını arkasında bırakıp onunla sakince evlenecektir ya da bu malikaneden çıkış yolu yoktur.

"SANA KOLUMU BIRAK DEDİM ANLAMIYOR MUSUN" dediklerime kulak asmadan kolumu sürükleyerek götürmeye devam etti. " BAĞIRMA! Seni uyardım böyle yapmaya devam edersen sonuçlarına katlanırsın dedim, şimdi uslu dur canını yakmayayım. Sonrası bizim için tufandı... YAMAN VE DİLRUBA Bir mahalle sevdası... ÖNEMLİ NOT :HİKAYEMİN TÜM TELİF HAKKI BANA AİT ÇALINMA YADA ALINTILAMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.!

Arkadaşlarımla birlikte çıktığım yolculukta uzay gemimizin korsanlar tarafından vurulması sonucu kendimizi bilinmeyen bir gezegende bulduk. Üstelik beşimiz de aracımızın yakıtı olan altını bulabilmek adına hiç bilmediğimiz bu gezegende farklı koordinatlara dağılmak durumunda kalmıştık... Burada bulunacağım süre zarfında tek amacımın uzay gemimizin yakıtı olan altını bulmayı başarmak olduğunu sanmıştım. Ancak yanılmışım... Başıma daha büyük bir bela geldi. Bir sürüngen benim peşime takıldı. Kendilerini Naga türü olarak adlandıran bu sürüngenler fazlasıyla inatçı ve bir o kadar da zorlayıcı olabiliyorlardı. Haliyle beni isteyen bu yılan da fazlasıyla inatçıydı. Ondan kurtulmayı başarıp bu gezegenden çıkmak için gerekli olan altını bulabilcek miydim? İşte bu tam bir muammaydı.

❛⁠❛⁠ Saplantılı seven adamlar Serisi 2 ❛⁠❛⁠ Odama gitmek için merdivenlere basmıştım ki,pencerenin orda tıkırtı sesinin gelmesiyle yerime mıhlandım. Bakışlarımı oraya çevirdiğimde perde rüzgarda uçuşuyordu. İyi de ben camı açık bırakmamıştım ki. Minik adımlarla oraya gittiğimde bir şey yoktu.Perdeyi çekip camı sıkıca kapattıktan emin oldum. Tam arkamı dönüyordum ki ensemde hiss etdiğim nefesle çığlık attım. İkinci çığlığım ağzıma kapanan elle yatıştırıldı. Bir elini karnıma koymuş sıkı sıkı tutarak kaçmama mani oluyordu. Kulağıma doğru yavaşça fısıldadı. "Her kes gittiğine göre özlem giderme ve tanışma vakti,yavrum."

Başparmağı avucumdaki ince yaraların üzerinde dolaştı. Tırnaklarımla kendime açtığım izlerin üzerinden geçti. Soluğum kesildi. Yaralar yanmadı, ama içimde bir şeyler alev aldı. "Bırak." dedim, sesimden nefret akıyordu. Bırakmadı.