James i Lily Potter nie żyją. Voldemort, podczas próby zabicia małego Harry'ego, sam umiera. Harry trafia pod opiekę dwójki najlepszych przyjaciół swojego ojca. Syriusz Black nigdy nie trafił do Azkabanu. Nigdy nie ruszył w pościg za Peterem. Dzięki Remusowi, który go powstrzymał, mógł cieszyć się w miarę spokojnym życiem i swoim chrześniakiem. Oczywiście dopiero po rozprawie, w której zeznał, że to nie on zdradził Potterów. Od tego momentu wychowywał Harry'ego jak na Huncwota przystało. Z drobną pomocą Remusa, oczywiście. Dzięki temu, młody Potter miał cudowne dzieciństwo. Miał własny pokój, zamiast mieszkać w komórce pod schodami. Wiedział o czarodziejskim świecie. Nauczył się latać na miotle o wiele wcześniej. I, co najważniejsze, miał przyjaciół. Już od dziecka przyjaźnił się z Ronem Weasley'em. Nie ominęły go przykre sytuacje z lat w Hogwarcie. Voldemort się odradza, jednak Harry ma najbliższych przy sobie. Ma Syriusza i Remusa, którzy dali mu najlepsze dzieciństwo, jakie mógł sobie wymarzyć. Ma najlepszego przyjaciela z dzieciństwa, Rona. Ma najlepszą przyjaciółkę, Hermionę. A co najważniejsze, ma przy sobie swojego ukochanego, Draco Malfoy'a. Ku zgrozie Syriusza.

Harry i Draco po prostu nie mogą żyć w zgodzie i pokoju. A co jeśli w ramach szlabanu przydzielona im zostanie opieka nad trójką zdziczałych maluchów? Stracą jeden tydzień ferii, ale czy zyskają coś innego? drarry | fluff | 2020 | 15k słów Pisałem to dawno temu, po obejrzeniu trzech filmów hp. Nie wymagajcie odniesień do kanonu lub jakiegokolwiek sensu.