-16.09.13 başlangıç- Bir ilişki sona erdiğinde, tüm yaşananlar bir şerit halinde gözlerinin önünden geçer. Aynı kaleydoskop desenlerinde olduğu gibi. Her şey gözlerinin önüne gelir. Fakat bu, onun için geçerli değildi. Aslında bir yanım, daha ilk onu gördüğüm an tüm bu olacakları biliyordu. Ne söylediği bir şeyden anlamıştım bunu, ne de yaptığı bir şeyden. Sadece içimden gelen bir histi. Ve daha kötüsü ise, başka birine kendimi böyle kaptırırsam ne yapardım? Kaptırmamam mı gerekiyor, onu da bilmiyordum. Biliyordum ki, onun dünyası çok hızlı dönüyordu ve çok parlak yanıyordu. Ama düşünüyordum da, nasıl olur da şeytan gülümsediğinde, fazlasıyla meleğe benzeyen kişiye doğru seni çekebiliyordu? Belki de, beni ilk gördüğünde biliyordu. Sanırım iyice dengemi kaybettim. Ve düşünüyordum da, sanırım bu ilişkinin en kötü yanı onu kaybetmem değildi...Kendimi kaybetmemdi. Bilemiyorum, asıl kimliğimi kaybetmeden önce, kendimi tanıyor muydum? - bitiş 20.07.15 - Baştan Aşağı kategorisi 2015 Wattys kazananı. not: bu hikayeyi yazmaya başladığımda 13 yaşındaydım, bitirdiğimdeyse 15. Lütfen ilk yazılmış yerlerdeki mantık hatalarına, imla hatalarına aldırmayın. Son bölümler ilk bölümlerin kötülüğü kadar güzellik barındırıyor.

"Aren't you ashamed of yourself?" I asked, my voice no longer loud, barely a whisper. "Why should I be?" He said, his voice equally as hushed now - yet it was clear that he remained furious. "I'm the prince in this kingdom. Everything I do is right." [I don't write conventional endings. If you're looking for fairytales it would be best to move on. Don't say I didn't warn you]

Rüya; o Erkek Fatma. Ege; o Yürüyen Ego. Ediz; o Bahtsız Jojuk nam-ı diğer Soğuk Nevale. Can; o Soğuk Espiriler Kralı. İkizler; onlar İkizler. Eğlence kaldığı yerden devam ediyor. Ve bu sefer üniversiteyi birbirine katmak için geri dönüyorlar. Ancak bulacakları tek şey aşk olmayacak. Erkek Fatma adlı hikayenin devam kitabı Yaz 2015'te oluşturulacaktır. Öncelikle onu okumanız tavsiye edilir.