Gacha studioda olan klişeleri anlatan bir kitaptır.Tepkilerinizi yorumlara yazın ve tanımadan sövmeyin.

🂱🂱🂱🂱🂱 "Affettin mi?" "Affettim mi?" Affettim abi... Bende açtığın yaralara inat affettim seni. Hayır, sesli söylemedim bunu. İçimden söyledim... 🂱🂱🂱🂱🂱 Arven'in hikayesine hoş geldiniz. Arven, ailesinin yaralarını saracak, ailesi ona yara mı olacak yoksa yaralarını mı saracak?

Gizemlerle dolu bir çizgi film olan Esrarengiz Kasaba'da bakıp da göremedeğiniz gizemler ve sırları merak ediyorsanız bu kitap tam sizlik. Burada daha önce bilmediğiniz birçok şeyi öğreneceksiniz. Ne duruyorsunuz. Hadi 'OKU' butonuna tıklayın ve sizde Esrarengiz Kasaba'nın esrarengiz dünyasına girin.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."