Okuduğunuz bir kitabın içine düşüp orada ana karakter olsaydınız ne yapardınız? ∞ Kız, ormanda keşfettiği kitabı okumaya başladığından itibaren her şeyin değiştiğini anlar. O, kitabın son satırlarına gelir ve kitabı bitirir. Sonra ne mi olur? Birden kendini kitabın içinde bulur. İlk sayfasından itibaren hikayeye dahil olan Angela'nın kader çizgisi yolunu değiştirir. O, hikayeye giriş yapıp ana karakterle tanıştığı an kitabın seyri değişir. Ne var ki hikaye yeniden yazılmaya başlar. Kız, oğlana kitabın sonu hakkında bilgisi olduğu için uyarılarda bulunur. Fakat bu karanlık oğlan kızın hikayenin içine düştüğüne inanmaz. İnandığı tek bir şey vardır. Her geçen gün ona biraz daha aşık olduğu. Peki ya gerçekten kitabın sonuna gelindiyse. Ve gerçekten bu uzun serüven bitmek üzereyse? Burada kalıp kalmamak Angela Royals'ın ellerinde. ∞ "Kitap okurken kendimi hep kitabın içinde hayal ederdim. Şimdiyse bu gerçek oldu. Sahi, ben başından beri bunu mu istemiştim?"

"Özür dilerim." "Dileme.Ben özür diliyor muyum? Sana köpek gibi aşık olduğum için senden özür diliyor muyum?" *** O benim öğretmenimdi, bana nasıl güzel sevilir o öğretti.

Ölümsüz hayatların kalıcı izlerini taşır Eğer her şeyi değiştirebilseydik gerçekten harikayı yakalar mıydık? Kusursuz olur muydu hayatlarımız? Bu onun hayatı peki kontrol onun elinde mi? Seçim yapabilecek mi? Angel adının hakkını veren kız. O sandıklarından çok daha güçlü. Bundan sonra gelecekte ne olacağını kimse bilmiyor. Saatler ilerlerken zaman acımasızca onlarla oyun oynuyor . Vampirlere ve kurtlara inanıyor musunuz? Hayır mı? Belki mi? Emin misiniz? Gerçek bir sonuç için gelip görmeye ne dersiniz? Onların hayatına girdiniz mi çıkmanız çok zor. Dikkat edin burada kimse göründüğü gibi değil....Güvendiğiniz ve güveneceğiniz kişileri iyi seçin.

"Zayıf insanlar intikam alır, güçlü insanlar affeder, zeki insanlar umursamazlar." demişti babam bir kez . Aklıma kazınan şu sözünü güç bela unutup. İntikam aldım . Babamı öldürenlerden ya da öldürdüklerini sandıklarımdan . ~~~ Bu kitapta pişmanlık var. Ölüm var. Heyecan var. *-* ~~~ #Serinin devam kitabı Ajan Erkek yayımdadır hikaye bölümü uzun olmasından korkutmasın sizi akıcı ve kısa bölümlerle sizlere sundum. #Hikayenin sosyal medyası olarak Cenginury İnstagram'dır.

Kırmızı, akışkan, yoğun, şehvetli, huzur, KAN. Keskin koku genç kızın burnunu doldururken, nefes alış verişi her zamanki dengesinden kopuktu. Bakışları boş ve yayvandı. Çatlamış dudakları çarpık bir gülümseme ile aralandı. Kan, yavaşça kolundan aşağı süzülürken acının davetini çoktan kabul etmişti. Her hücresinde hissediyordu. Gözyaşları ona ihanet edercesine akarken kısık bir gülümseme ile gözlerini kapattı ve sadece kolundan vücuduna giden acı dolu elektriğin tadını çıkardı. Yağmur, gözyaşlarına eşlik ederken aynı zamanda akan kanına karışırcasına çiselemeye devam ediyordu. Oturduğu toprak yoldaki her şey -kendiside dâhil- ıslaktı. Bakışları çevreyi tararken jileti kolundan çekip avuç içine hapsetti. Acı, genç kıza gözlerini sıkıca kapatmasını emrederken o inatla açık tutup yaşların daha da acı vererek boğazını yakmasına izin verdi. Jiletin bulunduğu elini açtığında kahverengi gözlerini avucuna sabitledi. Ruhunun somut hali paramparça, harap bir halde karşısında duruyordu. Jileti toprağın altına gömdükten sonra dizlerini kendisine doğru çekerek başını dizlerine koydu ve anın tadını çıkarmaya başladı. Soğuğun ve acının birleştiği o mükemmel noktada tek yaptığı; içindeki savaşı dışa yansıtmayarak oturmaktı. Genç kız; yağmuru, yağmurun beraberinde getirdiği toprak ve çimen kokusunu, kanına karışan küçük su damlacıklarını seviyordu. Şu an için çığlık yoktu, bağırmak, isyan etmek yoktu. Sadece sessiz bir acı vardı. Aile, aşk, okul, dersler, kariyer planlaması ve geriye kalan tüm dünyevi saçmalıklar. Hiçbiri acı kadar gerçekçi gelmiyordu. O acıya muhtaçtı. Acıyı kabullenmiş ve hatta sahiplenmişti.