* içime sinmeyen çöpler

çiçeklerimiz kurumuş. senin gittiğinden belli, boynu bükük onların da. sanki benimle beraber senin yasını tutuyorlar. kardeşim de seni özledi. iki haftadır her gün geceleri yavaşça, sesini çıkarmadan yatağıma gelip benimle uyuyor. sen gittiğinden beri... o da çok sessizleşti.

"bu çocuğa dayanamadığını biliyorum avukat ama biliyorsun o tam bir baş belası."

meğer senin evin, boynunda fotoğraflarımızı taşıdığın gümüş kolyeymiş.

Ondan bana bi' iyilik yapmasını istedim,burnumu kırmasını istedim,ama "siktir git" dese belki daha nazik olurdu.

"Hiç geçmez mi gözlerinden bu sonbahar?" Diye sormuş Çoban Yıldızı, henüz Rüzgâr Gülü ona cevap veremeden de kaymış acımasızca gökyüzünden.

✧ İstediğimde benim ol Choi, istemediğimi anla. Çünkü bu sana son seslenişim.

'normalde' dünyada sadece o ve ben kalmış olsaydık bile onunla ilgilenmezdim - 'normalde' peşinden koşulan taraf hep ben olurdum - 6 ocak 2024

sadece aşktan ve güvensizlikten ibarettik. güvensizlik kabardıkça kabarmış, aşk ise parçalanmıştı. yağmur bir daha yağmamak üzere durmuştu, dilek fenerlerimiz daha uçarken uzaklaşmıştı birbirinden. sözler tutulmadan unutulup gittiğinde anılar kalmıştı geriye. şimdi ikimiz de başka şehirlerde bir tarafa dağılırken, bize ayrılan sürenin sonuna gelmiştik.

"Gözleriniz prensim, saklamak zorunda değilsiniz onları."